Pratchettowe dyskusje..

[Eoren]

Masz rację chłopie, ale lepiej idź do działu z powitaniami i się przywitaj, bo zaraz cię dorwie ktoś, kogo wolałbyś z tej strony nie poznac...
Koniec offa.

Edit by Gryfu:
Ieeee tam...
Ja niszczę tylko tych, co się witają w przypadkowych tematach na forum wywołując w tych tematach lawinę offtopu
Nikogo do przywitania się i pisania o sobie zmuszać nie zamierzam.

[baktrianna]

Wątek nieco stary, ale tak sobie przeglądam, czytam, analizuję... I zastanawiam się- czy wy nie uważacie czasem, że w wielu kwestiach, przede wszystkim "tych trudnych" nie ma jednego dobrego i słusznego rozwiązania?
Nie jesteśmy w stanie przeanalizować wszystkich możliwych pobudek i przypadków, każdy będzie miał swoje argumenty "za", albo "przeciw", a temat pozostanie zawsze kwestią otwartą.
Zawsze, gdzie stworzy się prawo, powstaje sposób na jego ominięcie, a gdzie stworzy się jedną stronę medalu, nie uniknie się spotkania z drugą. Dlatego zawsze, gdy ktoś robi coś dla czyjegoś dobra (w tym również swojego), znajdzie się ktoś kto to wykorzysta w celach, które jemu wydają się dobre w nieco inny sposób niż niektórym.

Wydaje mi się, że świat nie jest na tyle wyrazisty, żeby orzekać co na pewno jest dobre, a co złe. Każdy znajduje się w innej sytuacji i każdy przez swój własny pryzmat patrzy na świat.
Podziwiam Pratchett'a za odwagę, pamiętając, że on (mimo wszystko) też jest tylko (chyba, że aż) człowiekiem, być może takim, który boi się cierpienia, upokorzenia, czy czego tam się jeszcze ludzie boją. W pewnym sensie podziwiam też ludzi, którzy mają jednoznaczne i (w co najmniej dużym stopniu własne) zdanie na tematy takie jak właśnie eutanazja, bo ja osobiście nie potrafię się jednoznacznie określić, po którejś ze stron. Może dlatego, że wiem, że są ludzie, którzy każdego dnia marzą o śmierci, ale nie potrafią (lub nie mogą) jednoznacznie przyzwać jej do siebie, a są tacy, którzy ponad wszystko chcą żyć, niezależnie od tego, czy w danym momencie w jakiś sposób cierpią.

Być może jestem mistrzem (nieskromnie mówiąc) długiego wyjaśniania dlaczego właściwie nie mam zdania (bo tak właśnie jest ze mną zazwyczaj), ale polecam czasem zastanowić się każdemu jak to by było być po drugiej stronie barykady i dlaczego inni myślą zupełnie inaczej jak ja (piszę to, nikogo nie krytykując, uprzedzam tak na wszelki wypadek, bo nie chcę żeby ktoś to uznał za moralizowanie- to tylko mała dygresja i luźne przemyślenia).
W każdym razie brawa za podjęcie tematu i dyskusję na poziomie. Coraz bardziej lubię ludzi z tego forum

[grace]

baktriana, cieszę się, że zaczynasz się tu zadomawiać Wystarczy zajmować głos w ciekawych dyskusjach, to szybko robią się na poziomie.

Ale masz oczywiście rację, że jednego rozwiązania nie ma. Rozwiązań może być prawie tyle, co ludzi pragnących dla siebie takiego rozwiązania. Prawie, bo na pewno jakieś przypadki są bardzo podobne.

Straszne jest jednak to, że są ludzie, którzy się temu tak przeciwstawiają. Nie wiem, czy boją się, że ktoś może to przeciwko nim wykorzystać, ale właśnie przecież Terry dąży do tego, żeby było to dla ludzi, którzy wyraźnie wyrażają taką wolę i mogą to uargumentować oraz udowodnić, że wiedzą co robią.

[Ami]

Ja w kwestii eutanazji zgadzam się z Pratchettem. Nie jest to napewno opcja dla wszystkich, choćby ze względu na wiarę i na przekonania niektorych ludzi, ale dla pewnej części społeczeństwa byłoby to wybawieniem. Wg mnie to, czy chcemy umierać w cierpieniu czy nie powinno zależeć od nas samych. Powinna być dostępna możliwość samodzielnego "zgaszenia światla".
https://www.youtube.com/watch?v=B8wkeNDAGyM

[buka482]

Temat jest naprawdę trudny i co człowiek to inne zdanie. Sama nie potrafię sobie odpowiedzieć, czy jestem za,czy przeciw. Wszystko zależy od sytuacji i człowieka. Nie dziwi mnie jednak, że Pratchett stara się o legalizację eutanazji. Spróbujmy sobie wyobrazić co się dzieje w jego głowie. Alzheimer jest straszną chorobą (a Mistrz ma jeszcze jakąś odmianę tej choroby). Powoli traci się świadomość otaczającego świata, nie poznaje się ludzi których się codziennie widziało. Myślę,że Mistrz po prostu boi się utraty swojego "ja", swojej tożsamości,którą przez chorobę będzie powoli zatracał. Chce po prostu umrzeć jako Terry Pratchett, a nie "roślinka" która w dawnych czasach napisała dużo fajnych książek. Wiem,że mogą gromy na mnie spaść (nie jestem zbytnio specjalistą w chorobach), ale próbuję tylko zrozumieć dlaczego Pratchett popiera eutanazję.

[Rob Rozbój]

Temat zaiste kontrowersyjny, ale poniekąd wynika to z ogólnocywilizacyjnego lęku przed śmiercią. Nie umiem sobie wyobrazić, co czuje ktoś chory na A., ale widziałem już późne skutki jego. Kilka lat temu opiekowałem się babcią, nie moją, w bardzo zaawansowanym stadium. Pamiętacie kwestora i jego podróże w te i wew te po linii czasu we własnej głowie? Wyglądało to dość podobnie. Babcia potrafiła w ciągu pół h spytać się mnie o to, kiedy pojedzie do domu (w domu byliśmy, miała na myśli dom, w którym mieszkała jako dziewczynka, zburzony w czasie wojny), kiedy Ewa (córka, kobieta wtedy po 40tce) wróci ze szkoły podstawowej, za ile dni będą święta bożego narodzenia (była wczesna wiosna), a końcu czy jej mąż zjadł śniadanie przed wyjściem do pracy (jej mąż zmarł ponad 20 lat temu).

Także jeśli idzie o eutanazję, jestem na tak.

[Donius]

Myślę, że to kwestia czasu i...pieniędzy. Za parę(naście) lat szukając oszczędności, okaże się to powszechne. Jakkolwiek brutalnie to brzmi. I nie będzie wtedy istotne, czy to etyczne, czy ktoś cierpi czy też nie. Świat się zmienia, i uważam, że powinniśmy mieć takie prawo, aby o sobie decydować. Oczywiście nie tak "hop siup", powinny być odpowiednie procedury i zestaw pytań i okoliczności, ale jednak powinno być to dozwolone.

[Cudo_Tyłeczek]

Zestaw pytań, powiadasz?
https://www.youtube.com/watch?v=30peEX-zBgY

[Donius]

[abigail]

z ogólnocywilizacyjnego lęku przed śmiercią

- ja osobiście obstawiam tu raczej lęk przed odpowiedzialnością i wolnością jednostki oraz dążenie do maksymalnej biurokratyzacji jakichkolwiek aktów woli ... no, ale ja zawsze miałam skłonność do nadmiernie optymistycznego oglądu ludzkich zachowań

za parę(naście) lat szukając oszczędności,

hihi.. chiba to nawet już pisałam na Forum, ale dawno - jeszcze trochę i eutanazja będzie obowiązkowa! Albo udowodnisz, że możesz przeżyć bez drogich leków i opieki zdrowotnej = albo "oddawaj organy" [a raczej ]. Myślę, że "pierwszą jaskółką" będzie przegłosowanie przepisu wg którego osoby po osiągnięciu wieku emerytalnego - będą miały prawo przechodzić na czerwonym świetle...

[Cudo_Tyłeczek]

Kosmicznyżółwiu, załóż wątek powitalny i skrobnij kilka słów, takiz zwyczaj tutejszy.

[Stanisław Ssakmorski]

nie mieści się takie prawo w głowie ale gdybym był w innej sytuacji życiowe to może

Grunt to mieć ugruntowane poglądy

[abigail]

Ssaku - brzydkiś, gdy wyszydzasz młodego człowieka, co ma tę odwagę (przy swych młodych leciech) - zrozumieć jak może się czuć stary... taką empatię należy nie tylko pochwalić.. ale .. Ssaku SZANOWAĆ - a nie wykpiwać...

[Stanisław Ssakmorski]

W dyskusji nad wspomaganym samobójstwem pojawił się nowy, a w każdym razie chyba nieuświadamiany motyw - Emily
Wierzę jej na słowo w 100% i nie potępiam - kim jestem, żeby osądzać.

Rodzą się jednak pytania. Lekarz ma obowiązek leczyć. Zabijanie i pomaganie w zabijaniu jest tego zaprzeczeniem (Przyrzeczenie lekarskie: 'służyć zdrowiu i życiu') - co z etyka lekarską w przypadku 'legalizacji eutanazji'?

Drugie pytanie dotyczy jej rodziców. Nie trzeba go formułować, wystarczy spróbować wyobrazić sobie siebie na ich miejscu - jak byśmy postąpili z własnym dzieckiem?

No i kwestia poprawy humoru u osób, którym w podobnej sytuacji 'przyznano eutanazję'. A więc jednak można wpłynąć na organizm, na mózg czy przysadkę - czy tylko obietnicą rychłej śmierci?

[Motopompa]

A więc jednak można wpłynąć na organizm, na mózg czy przysadkę - czy tylko obietnicą rychłej śmierci?

Nie no, jest jeszcze LSD*, MDMA** i inne takie rzeczy. Już widzę legalizację


* W leczeniu depresji
** W leczeniu PTSD (zaburzeń post-traumatycznych)