Świat Dysku

[Uuu!]

Śmierć przyprowadził ją jako małą dziewczynkę i pozwolił jej dorosnąć do wieku 16 lat

W tym wypadku to akurat bez znaczenia, bo szlafroczek dostała w OSTATNIE Strzeżenie Wiedźm, a szesnastolatką jest od 35 lat. Gdyby nie to "ostatnie" nie czepiałbym się.

[grace]

może utyła?

[Uuu!]

może utyła?

No tak, to byłoby jakieś wytłumaczenie.

[Tigi]

z tego, jak ja to zrozumiałam, to faktycznie chodzi o to, że była coraz bardziej pulchniutka. jest o tym kilka razy w książce.

[yaga]

a zauważył kto sprawę wieku Morta? w Morcie stoi:

- Ile piasku mi zostało? Ysabell twierdzi, że skoro odwróciłeś klepsydrę, to umrę, kiedy będę miał...
MASZ JESZCZE DOSYĆ, odparł Śmierć. MATEMATYKA NIE JEST TAK WAŻNA, ZA JAKĄ SIĘ JĄ UWAŻA.

A potem ...albo w Muzyce duszy, albo w Wiedźmikołaju, nie mogę znaleźć... jest że "potem była to już kwestia matematyki".

[Uuu!]

Niekonsekwencja mała i w sumie nieistotna. A piszę o niej tylko po to, by pochwalić się przed światem swą spostrzegawczością i przenikliwością.

W "Czarodzicielstwie" jest fragment o tym jak to Coin zmienił Ankh-Morpork i rzekę Ankh:

Dawne kamienne mury zniknęły. Teraz stały tam dość ładne balustrady. Poza nimi skrzyło się miasto – poemat białego marmuru i czerwonej terakoty. Rzeka Ankh nie była już zamulonym ściekiem, który znał od dzieciństwa, ale migotliwą, przejrzystą jak szkło wstęgą, w której – miły akcent – białe karpie poruszały wargami, pływając w wodzie czystej jak topniejący śnieg.

A dziewiętnaście stron dalej autor pisze:

Przeszedł przez ogród nadrektora i nie zatrzymał się, póki nie stanął nad brzegiem Ankh. Rosło tu kilka starych rosochatych wierzb, a rzeka płynęła – a przynajmniej przesuwała się – przez szerokie zakole wokół niewielkiej, pełnej kijanek łąki, nazywanej dość optymistycznie Rozkoszą Magów.

Zwrot "a przynajmniej przesuwała się" jest typowy dla opisów rzeki we wszystkich innych książkach. Widać autor napisał to z przyzwyczajenia, zapominając, że w tej książce rzeka ma wyglądać inaczej.

[Cudo_Tyłeczek]

e, wcale nie światło na dysku porusza się wolno to i woda może poruszać się wolniej:) przesuwać np. o - tak wymyśliłam w naprędce:)

[Stanisław Ssakmorski]

Bardzo pouczający przykład. A w tym samym fragmencie jest jeszcze jeden taki smaczek - nie ma wpływu na przebieg akcji i dlatego łatwo umyka uwadze: Carrot najpierw "turned" a następnie "smiled", natomiast "odwrócił się z uśmiechem" oznacza, że najpierw mu rozkwitł uśmiech na twarzy (z jakiego powodu??), a potem wykonał obrót, nie zmieniając wyrazu twarzy (trochę jak jakiś półgłówek, co to ciągle cieszy japę ..).

[Uuu!]

Nie wiem czy zaliczyć to do niekonsekwencji Terrego, czy Cholewy, bo nie mam wglądu w oryginał.

W Czarodzicielstwie jest jeden fragment, w którym Kreozot mówi do dżina:

- Żadnych parasolek, na Pięć Księżyców Nasreemu. Ani kawałków owoców, oliwek, powyginanych słomek, ani ozdobnych małpek...

Nieco dalej jest fragment, kiedy wygrzebują spod gruzów Bagaż:

- Wypuszcza nogi, na Siedem Księżyców Nasrima!
- Pięć księżyców...
- Gdzie uciekła? Gdzie uciekła?
- Daj spokój, to nieważne. Ustalmy pewne fakty. Zgodnie z legendą było pięć księżyców...

Wygląda na to, że chodzi o te same księżyce, ale w końcu są Nasreemu czy Nasrima?

[Cudo_Tyłeczek]

to nie jest niekonsekwencja Terrego, raczej tłumacza:) (korekty też zapewne).

[abigail]

(korekty też zapewne).

nie zdziwiłabym się, gdyby to p.w. właśnie... Redakcja (korekta) pada.. zarówno w szacownym Znaku jak i w Wydawnictwie Literackim
Smutne to tempora i mores...

[Uuu!]

W "Trzech wiedźmach" natrafiłem na taki fragment:

Babcia wróciła do domu, gdy po śniegu sunął już różowy blask świtu. Kozy niepokoiły się w obórce. Szpaki hałasowały pod dachem. Myszy piszczały za kredensem w kuchni.

Zapewne szpaki na Dysku są mrozoodporne, bo zimy w Ramtopach są siarczyste, a powyższy cytat dotyczy pierwszego dnia nowego roku, czyli sam środek zimy.


Cztery strony dalej:

Wozy sunęły wolno po wyboistych drogach w stronę kolejnego miasteczka, którego nazwę trupa niezbyt dobrze pamiętała i miała natychmiast zapomnieć. Zimowe słońce wisiało nisko nad wilgotnymi, okrytymi mgłą polami kapusty na równinie Sto; cisza podkreślała tylko skrzypienie kół.

I jeszcze dwie strony dalej:

- Gdybyś tak to mówił, mój mały - rzekł - nie stałbyś teraz po tyłek w błocie na tych zakazanych polach, mając tylko kapustę do herbaty.

Jak widać kapusta na Dysku też jest mrozoodporna.

[Cudo_Tyłeczek]

No niestety, opisy pasują do typowo brytyjskiej zimy... Niezbyt niska temperatura, za to dużo opadów.
A szpaki nie zawsze odlatują na zimę.

[Uuu!]

No niestety, opisy pasują do typowo brytyjskiej zimy... Niezbyt niska temperatura, za to dużo opadów.

Domyśliłem się skąd się te szpaki wzięły i że dla Terrego to ptak całoroczny. Jednak stanowczo nie pasuje do zimy w Ramtopach:

Ramtopy zimą trudno uczciwie opisywać jako magiczną, oszronioną krainę czarów, gdzie każdą gałązkę oplata koronka kruchego lodu. Ramtopy zimą nie lubią żartów; są bramą prowadzącą do pierwotnego mrozu sprzed stworzenia świata. Ramtopy zimą to parę sążni śniegu i lasy zmienione w zbiór cienistych tuneli pod zaspami. To leniwy wicher, któremu nie chce się wiać dookoła ludzi, więc dmucha przez nich na wylot. Pomysł, że zima może przynosić radość, nigdy nie przyszedł do głowy nikomu z mieszkańców Ramtopów, którzy znają osiemnaście różnych określeń śniegu*.
* Niestety, żadne z nich nie nadaje się do druku.

[Cudo_Tyłeczek]

)) ale Uuu! kiedy są opady śniegu? to raz, a dwa - nie ma ani słowa o mrozie. Jest za to śnieg