Zakład Statystyk Opiniowanych

[BobIsYourUncle]

ło to to właśnie

[arycka]

Straż nocna i Łups przenikały, cały klimat tych książek i sceny finałowe obu części. Jedno wielkie ACH

Natomiast dla mnie najmroczniejszym fragmentem był taki, który wziął mnie z zaskoczenia. O ile przygody Vimesa były mroczne od A do Z, dla mnie niemałym wstrząsem był Potworny regiment, a właściwie moment w którym opowieść nagle mnie przeraziła. Bo wiecie... zabawna parodia Mulan, wojna domowa - czytasz o niej jak czytelnicy Azety, nie dotyczy to ciebie w ogóle, jest zabawnie. Aż nagle bohaterowie docierają do dwóch zwęglonych ciał w złupionym domu... odsunęłam książkę i nie mogłam uwierzyć że przeczytałam to zdanie.

[Minerwa]

To chyba jakoś się wiąże z byciem strażnikiem... Zaglądanie nie tylko na Mroki, ale i w mrok.
Dla mnie chyba "Piąty Elefant", "Łups" i "Straż nocna" mogą występować ex aequo. Vimes goniony po śniegu przez wilkołaki jest wart Vimesa opętanego przez Ciemność i Vimesa przeżywającego jeszcze raz swoje życie.
Niezłe miejsce w rankingu mają też "Pomniejsze bóstwa". Z jednej strony co strasznego można robić w imię religii - a z drugiej, jak strasznie można sobie tę religię wyobrażać.

[Brethil]

Zastanawiałam się nad tym, którą z czytanych książek uznać za najmroczniejszą i mam problem. Z jednej strony to "Straż Nocna", zwłaszcza fragmenty z komisariatu Niewymownych, z drugiej strony Przyzywająca Ciemność i śmierć czwórki krasnoludów z "Łupsa", a z trzeciej tragedia młodej dziewczyny z "W północ się odzieję" i narastająca w tej książce niechęć i nienawiść do czarownic, tak podobna do tego, co działo się w naszym świecie.

[grace]

Tu pewnie do kompletu trafi później Snuff z tym, co ludzie potrafią robić innym istotom.

[Marw]

Tylko bez spoilerów, na wszelki wypadek chyba wezmę to jak najszybciej przeczytam, chociaż jak się zabiorę za Terry'ego to pewnie zapomnę pilnować pieca i rury zamarzną...

[wiedzma]

Ciemność jest w nas, w każdym inna. Dla mnie najstraszniejszy był moment z Łups kiedy Vimes wchodzi do pokoju młodego Vimesa i nie wie co tam zastanie - mnie to właśnie przeraziło.
Podobne emocje wywołuje we mnie Straż Nocna i wspomnienia Sama o rodzinie, którą być może na zawsze stracił.

Zwęglone ciała, kalecy wojenni, nawet to co zgotowali swoim więźniom niewymowni, nie wywarło na mnie takiego wrażenia.

[Brethil]

Zapraszamy do działu z powitaniami

Tak, wiem. Ledwo przyszła i już się rządzi

[Rosette]

Na tyle ile czytałam, pierwsze nasuwa mi się " Panowie i Damy ". Wiadomo dlaczego, chyba nie ma sensu powtarzać tego, co tyle osób wymieniło przede mną.

Ja dodałabym jeszcze Maskaradę < a co, wyłamię się > za falę morderstw w operze. Naprawdę miałam dreszcze z każdą kolejną śmiercią, oraz przy fragmencie, gdy Agnes aka Perdita przemierza mroczne podziemne korytarze gmachu.

[Brethil]

Wiedźma - masz rację, fragmenty, które mi przypomniałaś rzeczywiście wywołują dreszcz na plecach.

Mam jeszcze jedno - Wiedźmikołaj. Książka sama w sobie jakaś straszna dla mnie nie jest, ale moment, gdy zorientowałam się jaki jest plan Herbatki, zapadł mi w pamięć na długo.

[Raven]

Ja jestem za Zadziwiającym Maurycym. Wychowałam się na horrorach i nic co straszne nie jest mi obce, jednak moment w którym pojawia się Król Szczurów...przyznaję, poczułam się nieswojo.
I jeszcze fragment z Bogowie, honor, Ankh-Morpork gdzie De-terminarz ogłasza zgony kolejnych członków Straży.

[arycka]

Dla mnie Straż Nocna jest najmroczniejsza za całokształt, natomiast największe wrażenie zrobił na mnie finał Łupsa. Był tak piekielnie rozdzierający.

Niemniej jednak chyba grand prix dostanie ode mnie Potworny Regiment. Niby zabawny. Taka zwielokrotniona Mulan, ha ha hi hi, a potem (pomijając ostatnią rozmowę z sierżantem) człowiek odłożył ksiązkę i myśli.. weterani bez kończyn, życie podporządkowane szalonemu bóstwu, ciągła wojna, spalone ciała... na samą myśl przechodzą mnie dreszcze. Niby to było zabawne, a na dłuższą metę to wciąż były okropieństwa wojny, bezsilność wyniszczanego kraju...

[Regis]

Moją pierwszą myślą była "Straż Nocna". Ale potem przypomniałem sobie o "Zadziwiającym Maurycym". Paradoksalnie, ta książka miała być przeznaczona dla młodszych czytelników. Ale ma w sobie to coś. Klimat. Mroczny i duszny, podobnie jak tunele, którymi przez większość książki przemieszczają się bohaterowie. I pułapki w w tunelach. Poczucie zagrożenia, które stopniowo narasta w miarę rozwoju akcji. No i ten moment, kiedy ujawnia się jego przyczyna. Nieco makabryczne są też naturalistyczne opisy pożerania szczurów przez inne szczury (zielony, galaretowaty kawałek). Ogólnie, gdyby Terry zechciał nadać tej książce inny wydźwięk, równie dobrze mogłaby ona być mocnym, bardzo mocnym thrillerem.

[Corvus26]

Zgadzam się z Regisem, Maurycego poznałem niedawno gdyż unikałem dzieł mistrza przeznaczonych dla najmłodszych i dopiero od jakichś trzech miesięcy po nie sięgam, ale tę pozycję czytałem z zapartym tchem.

[Miszo]

Ja też się podpisuję pod Strażą Nocną. Carcer to był prawdziwy dupek, do szpiku kości, na wskroś zły i podły. Ten okrzyk do Sama - "Widzę twój dom" przyprawił mnie o dreszcze. A także sala tortur w Ankh-Morpork z przeszłości. Reakcje młodych funkcjonariuszy na to, co zobaczyli, dokąd oni zawozili właściwie niewinnych ludzi... To było mroczne i takie okrutne... Aż serce się krajało.