Świat Dysku

[evra]

Witam
Zauważyłem tutaj http://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Awiat ... iata_Dysku sporo nawiązań do innych dzieł, do tego oczytany nie jestem. Chciałbym zacząć właśnie jakąś przygodę z książkami, ale nie wiem czy "Świat Dysku" będzie dobra na początek?
Pozdrawiam

[Raven]

Przede wszystkim zapraszam do działu powitalnego co byś się dał braci forumowej poznać.
Nie musisz koniecznie znać wielu książek by sięgnąć po ŚD. Pratchetta można też czytać na płaszczyźnie zwykłej opowieści bez wgłębiania się w literackie aluzje. Najważniejsze to zacząć czytać Powodzenia

[grace]

Pratchett pisze na tak wielu płaszczyznach jednocześnie, że ta literacka zabawa z nawiązaniami do różnych dzieł, wydarzeń i osób to raczej rodzaj zagadki czy też zabawy dla czytelników.
Świat Dysku jest świetny na początek, środek, i do końca (no dobra, jakiego końca?).

Sama wczytując się w te książki po zapoznaniu się z biografią Terrego, znajduję kolejne płaszczyzny. O wielu kwestiach z książek piszemy w formie artykułów na stronie głównej

Zapraszamy do czytania i zabawy

[Aiyanna]

To chyba właśnie najbardziej lubię w jego książkach (pomijając humor) - taką swoistą tajemniczość. Czytasz daną książkę raz, odkładasz na półkę i sięgasz po innych autorów. Za jakiś czas sięgasz jeszcze raz po tę samą pozycję i nagle doszukujesz się wielu kontekstów i nawiązań. I tak za każdym razem

Pratchett ma niesamowitą zdolność.

A z książkami... Najlepiej zacznij od początku

[Brethil]

Zgadzam się z poprzednikami. Nie znając nawiązań można się doskonale bawić przy historii wykreowanej w poszczególnych pozycjach, ale radość jest o wiele większe, gdy przy lekturze odkrywa się dodatkowe smaczki, żarty i nawiązania.
Na szczęście jednak jest nasze forum i strona, które pomagają w odkrywaniu w Świecie Dysku odbić innych światów

[Dżon]

Zasadniczo - nie.
Tak samo jak możesz jeść jakieś zaj*ste spaghetti bolognese z pięcioma dodatkami i owocami morza z katarem. Da się, zasadnicza treść jest, ale połowa przyjemności cię omija.

Natomiast jak masz jaką taką wiedzę, to potem zaczynasz wyłapywać nawet rzeczy, o których nie słyszałeś, ale sprawdzasz i się dowiadujesz
Generalnie przydaje się wiedza z literatury, historii, filozofii i historii kultury.

[Kinga]

Nie musisz być oczytany, ale żeby odnaleźć wszystko przydałaby się jakakolwiek wiedza o literaturze, ale nikt nie powiedział, że trzeba od razu odnaleźć wszystko

No i przy okazji, tak jak Raven już wspomniała, zapraszam do działu powitalnego.

A jeżeli chodzi o ŚD to tu jest podpowiedź, jak zacząć i w jakiej kolejności ewentualnie potem.

[Melissa]

Zdecydowanie tak. Zdarzało mi się docierać do poważnych dzieł dlatego, że była o nich jakaś wzmianka, czy aluzja w literaturze raczej rozrywkowej. Kiedy książki prowadzą ze sobą dialog, czytanie ich w kolejności chronologicznej może i jest najbardziej logiczne, ale za to czytanie ich w kolejności: od tej, która najbardziej do mnie trafia, sprawia dużo więcej przyjemności.

Czytasz daną książkę raz, odkładasz na półkę i sięgasz po innych autorów. Za jakiś czas sięgasz jeszcze raz po tę samą pozycję i nagle doszukujesz się wielu kontekstów i nawiązań. I tak za każdym razem

Dokładnie tak to działa.

[grace]

Tak czytam to po raz kolejny i w sumie przychodzi mi do głowy inna odpowiedź. Żeby dogłębnie zrozumieć Świat Dysku, trzeba być ogromnie oczytanym, mieć klasykę książkową i filmową w małym palcu, śledzić też liczne wydarzenia bieżące, być otrzaskanym z ekonomii, psychologii, historii... Pratchett jest erudytą i niesamowite jest też to, że potrafi o wszystkim pisać w sposób tak zrozumiały!

To zdaje się Einsten powiedział, że jeśli nie potrafisz czegoś wyjaśnić prostymi słowami, znaczy, że tego nie rozumiesz.
W tym świetle można uznać, że Pratchett jest geniuszem.

[lomapur]

Zależy do jakiego stopnia zrozumieć..

Dogłębnie - na pewno tak, trzeba być oczytanym, nie wyobrażam sobie też na przykład, żeby ktoś, kto nie zna klasyki Szekspira (nie lubię polskiego zapisu tego nazwiska..) mógł przeczytać Trzy Wiedźmy i zrozumieć COKOLWIEK, te książki są zbyt powiązane..

[Marek_Sobczak]

Jak już zauważono do czytania i zapoznania się z historią nie ma potrzeby być "obrytym" z literatury czy znać na pamięć kwestie ze wszystkich filmów z ostatniego 30-lecia. Historie które opowiada Pratchett są proste a większość humoru opiera się na zbudowaniu charakteru postaci i obserwacji jej zachowania i reakcji na daną sytuację.
Jednak żeby zrozumieć komizm oparty na grze słów albo stricte parodii jakiegoś elementu świata kuli, trzeba być inteligentnym, albo szybko sprawdzać w Wikipedii jeśli mamy jakieś podejrzenia, że coś o czym pisze Pratchett może mieć podwójne dno.
Z kolei czytając cykl o Vimesie warto znać choć trochę biografię Terrego, bo tedy kontekst staje się jaśniejszy a historia Vimesa pomaga zrozumieć Terrego i odwrotnie.
Zawsze warto mieć wiedzę i możliwość poczucia kontekstu, ale nawet biorąc Świat Dysku jako pierwsze książki które mamy przeczytać w życiu też się nie zawiedziemy.

[skiper]

Tak czytam to po raz kolejny i w sumie przychodzi mi do głowy inna odpowiedź. Żeby dogłębnie zrozumieć Świat Dysku, trzeba być ogromnie oczytanym, mieć klasykę książkową i filmową w małym palcu, śledzić też liczne wydarzenia bieżące, być otrzaskanym z ekonomii, psychologii, historii... Pratchett jest erudytą i niesamowite jest też to, że potrafi o wszystkim pisać w sposób tak zrozumiały!

To zdaje się Einsten powiedział, że jeśli nie potrafisz czegoś wyjaśnić prostymi słowami, znaczy, że tego nie rozumiesz.
W tym świetle można uznać, że Pratchett jest geniuszem.

Grace - bardzo, ale to bardzo podoba mi się to co tutaj napisałaś. Po prostu pięknie to ujęłaś!
Właśnie to uwielbiam w książkach Pratchetta i dlatego zakochałam się w jego dziełach od pierwszego wejrzenia. Autor pisze wszystko tak lekko i przyjemnie, ale mistrzowsko przemyca tam nawiązania do klasyki, historii, nauki... Wiele razy czytając jego książki przychodził moment, gdy zatrzymywałam się i z radością czytałam ponownie fragment, w którym odkrywałam bardzo zmyślne ujęcie tematu. Kiedyś nawet śmiałam się, bo w prosty sposób były ujęte wnioski, które w szkole wałkowaliśmy na polskim przez dwie godziny lekcyjne. Po prostu Autor jest niesamowity. Po pierwszej książce podziwiałam go jako bystrego pisarza z niezwykłym poczuciem humoru, wykazującym niekiedy absurdy naszego codziennego życia. Po kolejnych odkryłam, że ten człowiek to geniusz, o wyjątkowo rozległej wiedzy na tyle różnych tematów. Po prostu wspaniały człowiek! I dostarcza wspaniałej rozrywki nie tylko poprzez świetną akcję i postacie, ale również poprzez swego rodzaju zagadki i odniesienia dla tych bardziej oczytanych czytelników. I to właśnie jest niezwykłe! Zarówno osoby o skromnej wiedzy jak i Ci o bardzo rozległej znajdą w tych książkach coś dla siebie. Coś cudownego. Brawa dla Mistrza Pratchetta

[Aiyanna]

Bo ja nie wiem, gdzie to napisać, więc napiszę tutaj.

To działa też w drugą stronę. Bo jaką człowiek ma radość, czytając jakąś książkę i nagle znajdując dyskretną sugestię, kierującą nas w stronę Pratchetta. Wczoraj po raz drugi w życiu i pierwszy od kilku lat wzięłam do rąk "Różę Selerbergu" Białołęckiej. Podany niżej cytat sprawił, że parsknęłam głośnym śmiechem w metrze

"- Taaatoooo... - odezwał się Ricky. - Mogę jechać na koncert zespołu Cooler Dwarfs? (Zamiennie: na wyścigi strusi, do teatru awangardowego Shakingspeara, na turniej kopijników...)
- To ci, co śpiewają: złoto, złoto, złoto...?
- Nie, tato. Złoto, złoto, złoto śpiewają Terry's Boys. Cooler Dwarfs mają bogatszy repertuar i przekazują słuchaczom głębsze treści duchowe."

[Minerwa]

Zgadza się - Białołęcka jest "pratchettojęzyczna", sama też zresztą generuje specyficzny, pełen humoru język.

[shinju96]

Wiecie co... ja dopiero przeczytałam kilka opowiadań Lovecrafta i zajarzyłam, o co chodziło z dyskowym Necrotelicomniconem...

A więc TAK! Trzeba być ogromnie oczytanym, osłuchanym i naoglądanym, wiedza z historii też mile widziana. Z Terrym człowiek całe życie się uczy.