Szuflada Bibliotekarza

[emerencja]

ArcySzanowne Grono Sędziowskie!

Uprasza się nie przesypiać temata [nawet, a może zwłaszcza!, gdy bidny umiera... przedwcześnie.. biedactwo.. ]

[Kinga]

Śmierć wygrał miażdżącą przewagą.

[emerencja]

"... jak to On.. jak to Onnnn..."*** [sorrry Kinguchna - nie mogłam się powstrzymać! Wybaczysz? ]


*** to jest tzw. cytata z prześwietnego "Zakochanego Kundla"

edit:
Jaroooooooooo! Jaaaaaaaaroooo!

Tym razem spodziewam się [i to szybko ] Inkwizycji

[jaro_gryf_666]

Arcy-ultra-szanowne-niespodziewane-inkwizytorskie-jury chciało poczekać z werdyktem na końcu kolejki, ale Twoje wezwania wyciągnęły mnie przed szereg.

Otóż dwa punkty w tym pojedynku stały się źródłem punktów, które przeważyły szalę:
-Markowe przedstawienie Śmierci jako dżentelmena gaszącego latarnie
-Wiersz o Śmierci, który nie może zostać nienagrodzony uznaniem.
Tak więc Inkwizytorski głos na Śmierć.

Czekamy do poniedziałku do godziny 23 na Eoren, coby w razie czego podważyła wyrok skazujący Rincewinda na przegranie ze Śmiercią.

[emerencja]

Najmilsza Inkwizycjo: Bóg zapłać!

Eeeeeooorrreeeeeeen! Eeeeeoooooooooooooooooooooooreeeen!

/najlepsze są bowiem stare i wypróbowane [jako raz już skuteczne] - metody, nieprawdaż? /

[emerencja]

W kwestii formalnej - edit już nie działa!


W kwestii formalnej bis: może by tak pchnąć jednak temata.. (O Przewielka Inkwizycjo Luba! )

Bo głos Eoreen i tak /cokolwiek nie powi/ nie wpłynie... a
"wypróbowany sposób" nie zadziałał

[jaro_gryf_666]

Wygrywa zatem Śmierć:

Grupa 1
[30.10.2011 - 11.11.11, 23:11]
- Śmierć
- Rincewind

Kolejny pojedynek:

Grupa 2
[24.11.2011 - 04.12.2011, 23:30]
-Vetinari
- Bibliotekarz

[emerencja]

Dzięki Ci o Inkwizycjo.. ale niech Cię Bozia kocha.. za to rozstawienie


Bibliotekarz!
- bo nie musi pościć, żeby cokolwiek udowodnić
- bo banany mu wystarczą, i nie musi się, jak Vetinari, bawić ludźmi... (co są w jego gierkach traktowani przedmiotowo, jak choćby Vimes - a którego wszak uprzedmiotowiania ludzi - tak nie lubi Sir Mistrz w Swej Osobie, co wyraził (a gdzież to, ach gdzież Koteczki?)
- Bo mając wybór - wybrał lepszą postać niż Vetinari (mniej się w niej męczy, a zabawę ma i tak, nie mówiąc, że żaden Vetinari nie umiałby się tak, jak Bibliotekarz poruszać w L-przestrzeni)

[grace]

Ależ oczywiście, że Vetinari, jako rewelacyjny władca, który wreszcie zastosował leki na wszelką przestępczość - legalizując ją. Gdyby w naszym świecie ktoś wpadł na pomysł zezwalania na pewnie rzeczy, szczególnie te, którymi ludzie szkodzą samemu sobie a nie innym, to pewnie i kryzysu by nie było i wielu innych przypadłości.

[Dżon]

Nie lubię Vetinariego.

Bibliotekarz.
Wesoły, skoczny orangutan. I najlepszy klawiszowiec w mieście. Vetinari zresztą nie poradziłby sobie z tymi książkami, które mają w BNU

[Aiyanna]

W sumie ciężka sprawa, bo lubię ich obydwu.

No dobra, głos idzie na Bibliotekarza. Łączy w sobie siłę fizyczną, niezwykłą sprawność, mocny charakter i inteligencję. Nie kręci, nie kłamie, mówi prosto z mostu co myśli, przez co paradoksalnie można się przy nim czuć bezpiecznie I nie chodzi o to, że jest prosty czy przewidywalny - jeżeli jesteś dobrym człowiekiem, zawsze pomoże i masz to jak w banku (chociaż w dzisiejszych czasach to powiedzonko trochę na wyrost).

I w sumie jest postacią niezwykle oryginalną. Łatwo jest mieć bohatera albo człowieka albo zwierzę. Sztuką jest połączyć je odpowiednio, aby jedna natura nie dominowała nad drugą i aby stworzyć harmonię. W tym wypadku Terremu udało się to rewelacyjnie

[Marek_Sobczak]

Uuuuuk! Uuuuuuuk!
Nic więcej nie trzeba dodawać. Bibliotekarz bije Vetinarego na głowę, nogę i rękę. Ale w punktach, żeby lepiej było się połapać.
Po pierwsze. Bibliotekarz przynajmniej dawniej, był człowiekiem, a Vetinari jakoś nigdy nie. Przynajmniej w moich oczach. Zimny, bez uczuć, bez ekspresji i empatii. Wiadomo, że to kwestia kreacji na despotę trzymającego za... w szachu całe miasto. Jednakowoż na pewno nie pomaga mu to a PR. Bibliotekarz nawet porośnięty futrem, zachowuje to co cenimy zwykle u innych ludzi. Jest serdeczny i otwarty, a kiedy masz przy sobie banana staje się najbardziej uczynnym antropoidem jakiego nosił Dysk.
Po drugie. Obaj panowie mają pod sobą „firmę” do zarządzania. Trzeba przyznać, że obaj świetnie sobie z nią radzą. Vetinari, dzięki swej przebiegłości i sprytowi, poprzez system podporządkowujący zmierzające ku anarchii miasto. Bibliotekarz dzięki oddaniu, pasji i instynktowi oraz swoim chwytnym stopom, jako jedyny na świecie jest zorientowany i nie boi się obcowania z książkami i kilometrami regałów w wielu wymiarach, pośród krwiożerczych, przesiąkniętych magią stronic i zębów. Praca Bibliotekarza rożni się tym, że dla Biblioteki był w stanie zaryzykować swoim życiem, Vetinari dla miasta ryzykuje tylko cudzym. Dość znaczna różnica.
Po trzecie. Zestawmy charakteru obu panów. Vetinari to krętacz, kłamca, obłudnik – prawie jak facet sprzedający obnośnie odkurzacze, gotów sprzedać własną matkę za odpowiednią stawkę, ogranicza się i nakłada na siebie rygorystyczne zasady, których stara się przestrzegać tylko po to, by nie popaść w obłęd i stać się podobnym do reszty despotycznych władców. Ale to wszystko siedzi w nim głęboko. Tyko czeka na okazję by się wydostać jak potwór z piekielnych wymiarów. W zestawieniu z tym serdeczny otwarty i prawdomówny Bibliotekarz wygrywa w przedbiegach. Jest skonstruowany tak, że chociaż tak jak Vetinari, zawsze osiąga zamierzone przez siebie cele, to robi to w dużo bardziej uczciwy i jasny sposób. Bez krętactw jasno mówiąc, czasem pokazując, lub biorąc wprost to czego chce.
I to by było na tyle.
Dodajmy jeszcze udział Bibliotekarza w Grupie z Wykrokiem, Straży Miejskiej jako TW i zamiłowanie do clubingu w barach Ankh-Morpork daje obraz zwycięskiego charakteru.
Mój głos na Bibliotekarza.

[Corvus26]

Vetinari to krętacz, kłamca, obłudnik – prawie jak facet sprzedający obnośnie odkurzacze, gotów sprzedać własną matkę za odpowiednią stawkę,

Nie do końca się z tym zgadzam. Owszem Patrycjusz jest w stanie niemal każdemu zrobić wodę z mózgu, ale stosuje do tego aluzje, malownicze porównania i nie pamiętam by kiedykolwiek posłużył się kłamstwem. Do tego jest osobą niesamowicie spokojną i opanowaną co faktycznie czyni go mniej ludzkim od Bibliotekarza, no ale czy to jest wada?

[Dżon]

Wada nie wada, ale Bibliotekarz po prostu jest sympatyczniejszy, nie jest szary i tak masakrycznie poważny.

[grace]

Ale czyż dzięki tej powadze ta postać nie jest absolutnie urzekająca?