Szuflada Bibliotekarza

[emerencja]

to może w wyjątkowo wyjątkowej sytuacji zgodzimy się na remis? /zważywszy na tekst Inkwizycji, chyba ma szanse... / A taki precedens śliczną byłby nagrodą za najzacieklejszy pojedynek od powstania topiku

edit:
i tak już jestem w depresji, więc nie żyję i wszystko mi furda ... /łącznie z Inkwizycją/


Niniejszym uważam, że to jest granda!

Bo też i którego dzisiaj mamy?! No co jest?!
Niech ktoś odważny napisze, że remis i jedźmy dalej ... A jeśli nie napisze - to i tak jedźmy dalej - skoro "waaaadza milczy, niech anarchia rządzi !

Moja propozycja anarchiczna - jeśli przez 24 godziny nikt z "władz" się nie odezwie - pierwszy po upływie tego terminu zadaje kolejną parę.

[grace]

Kolejne pary są ustalone te x postów wcześniej, więc można sprawdzić.
A Eoren wcięło.

[jaro_gryf_666]

Żeby uściślić - wszystkie pary z tego etapu turnieju wymienione są w pierwszym poście tego tematu.

Niniejszym ogłaszam, że pojedynek ten nierozstrzygnięty zostaje.
Jeżeli werdykt trzeciego jurora nie zostanie wydany przed końcem tego etapu, o wyniku zadecyduje rzut monetą.

Kolejny pojedynek:

Grupa 4
[20.06.2011 - 31.06.2011, 23:30]
- William de Worde
- Bibliotekarz

[grace]

Uf, tym razem nie mam wątpliwości. Oczywiście, że w 100% i bez zastanowienia głosuję za najbardziej wyluzowanym i charyzmatycznym bibliotekarzem we wszechświecie!

[Marek_Sobczak]

Nie sposób nie zgodzić się z Grace. Jeden z najbardziej kolorowych charakterów we wszechświecie. Przede wszystkim za upór w pozostawaniu sobą (czyli UUUuuuurangutanem). Odnalazł w sobie dziką naturę, pozostając pełnym ogłady (oczytany) utalentowanym (kto lepiej grał na fortepianie?), wysportowanym (po Niewidocznych Akademikach chyba nikt nie ma wątpliwości), oddany zawodowi (podróż do Efiebiańskiej biblioteki, w celu uratowania najcenniejszych dzieł). Właśnie za odnajdywanie się w każdej zaistniałej sytuacji z zachowaniem UUuuuroku osobistego, swoistego dla tak oryginalnego mixu wiedzy i zwierzęcego magnetyzmu.

[Nobby Nobs]

Bibliotekarz ma w sobie tą czystą pratchettowatość - bibliotekarz, będący orangutanem. I oczywiście trzeba dodać, że lubi banany. To potężny argument.

Jak na razie sami bibliotekarzolubni osobnicy się wypowiadają, ale ku przestrodze tych antybibliotekarzowych...
... Słyszeliście o Klątwie Bibliotekarza?

KLĄTWA BIBLIOTEKARZA
Bibliotekarz z błogim uśmiechem wsłuchiwał się w spokojne szepty książek. Przeszedł, w jego wypadku przeleciał, między regałami, gładząc z czułością swoje maleństwa. Zadowolony usiadł pod swoim biurkiem i niemalże automatycznie zjadł banana, leżącego na szczycie niewielkiej bananowej górki. Westchną tak, jak to tylko potrafią orangutany. Wyjrzał zza blatu, by upewnić się, że nie ma niepożądanych świadków. Nikogo jednak nie zauważył ani też nie usłyszał. Schował się znów pod biurko i wyciągnął z tajnej skrytki laptopa. Zalogował się czym prędzej na forum.
- Uuk… - uuknął smutno, gdy przeczytał, co niewdzięczni forumowicze napisali. Smutek szybko zastąpiło oburzenie, a potem gniew. Na forum było Zło*. Nie chodzi o to, że Bibliotekarz przejmował się tym czy innym złem, ale to Zło, było na jego temat. A on naprawdę się starał. Może nie mył się codziennie… no, właściwie to nigdy się nie mył, ale za to jest przyjemnie pomarańczowy i ładnie pachnie (przynajmniej jego zdaniem). Zasługiwał na dobre słowa.
Uukną więc stanowczo i postanowił wyplewić Zło u samego źródła. L-przestrzeń przydawała się w takich sytuacjach.

Niecny forumowicz spał, spokojnie pochrapując. Klątwa bibliotekarza przyszła znienacka, jak to porządne klątwy mają w zwyczaju. Obudził go delikatny szelest i zapach świeżych bananów. Otworzył oczy, a świat przesłoniła mu skórzasta pięść. Była to bolesna przesłona.

A jako że Bibliotekarz nie jest niewdzięcznym orangutanem, nie zapomniał odwiedzić dobrych forumowiczów, którzy zawzięcie walczyli ze Złem i na dodatek mówili o nim same uukaśne rzeczy. Kiedy ci obudzili się, oprócz ulotnego zapachu bananów zastali prawie pełne paczki fistaszków.

*no jeszcze nie ma, ale ta historia opisuje to co nastąpi, kiedy będzie

[nindza77]

Jak dla mnie Bibliotekarz pod wieloma względami najzwyczajniej miażdży dziennikarzynę (bynajmniej nie ponurego).

Przede wszystkim fakt, że ta postać jest wielowymiarowa. Wiele razy zaskakuje, wiele razy zadziwia. Czasem mniej, czasem bardziej, ale zawsze bardzo wyraźnie zaznacza swoją obecność na kartach książki. Nie sposób nie polubić małpi... bibliotekarza

Natomiast o Williamie De Worde można powiedzieć tyle, że jest bardzo dobrze napisaną satyrą na dziennikarza. Zawsze tam gdzie największa sensacja, zawsze gotów i pełen zapału. Energią może nie dorównuje bibliotekarzowi, ale można być pewnym, że trzyma jej jeszcze wiele "na wszelki wypadek, jakby coś się wydarzyło."

I mimo wielu atutów De Worde'a, to bibliotekarz jest jedną z cichych ikon Świata Dysku.

I nie pozostawia za sobą ŻADNYCH wątpliwości.

[Eoren]

Jestem. To znaczy oficjalnie mnie tu nie ma ale przywołana inkwizycyjnym wezwaniem pojawiam się na pół sekundy żeby wydac werdykt i nie pozostawiac dłużej pojedynku nierozstrzygniętym. A oto i on: Vetinari. Swoją drogą, jeżu, którego przeleciec się nie da! Ileście stron nadrukowali o tym jednym pojedynku...
PS. Tak, walczę z sesją. Jak na razie to ona dostaje w dupę więc może sens jakiś tego jest...
PPS. Wie ktoś może czy Carex ma kwiaty żeńskie z okwiatem zredukowanym do szczecinek czy może słupkiem w pęcherzyku? Serio pytam.
PPPS. Powrócę 22 (albo 23...) jak załatwię tę pieprzoną botanikę systematyczną. Boże, to jest ostatni kurs z botaniki... jak pięknie!
A na razie... Adeu!

[Dżon]

Werdykt się nie liczy, bo nieuzasadniony.

[Kinga]

Dżon, liczy się, to werdykt jurorski, kończący dyskusję. Popatrz na początek, werdykt jurorski jest niepodważalny.

[Aeshtir]

To ja tak szybko, bo czasu mało bezpracowego...

De Worde jest ciekawą postacią, ale tylko w konkretnym kontekście. Ot, Mistrz potrzebował kogoś dla wypełnienia księgi o początkach codziennikarstwa i trafił się taki huncwot. Być może gdyby jeszcze parę książek o nim powstało... może moje zdanie byłoby inne.

OK, Bilbiotekarz mało mówi (po kiego grzyba w końcu w bibliotece mówienie?), ale jest to świetny przykład, w jaki sposób postać książkowa może się porozumiewać w sposób niewerbalny... i ze wszech miar zabawny. Jego balansowanie między łagodnością a potworną siłą orangutana, którą czasem wykorzystuje dla ukręcenia komuś głowy jest powalająca. Takie perełki jak "podać komuś pomocną dłoń i banan" są niezastąpione. Może i De Worde też ma swoje zalety, ale - tu pozwolę sobie na małą osobistą wycieczkę - nie cierpię dziennikarzy, a zawsze chciałem pracować w bibliotece...

Uuk.

[Dżon]

I tak was nienawidzę

Co to już kolejna runda?

Bibliotekarz oczywiście. De Worde po prostu sobie jest, a bez bibliotekarza wszystko by straciło potwornie. Najlepszy klawiszowiec w mieście, jedyny gość, który radzi sobie z książkami, długo by jeszcze wymieniać. Poza tym jedyny członek ciała pedagogicznego, który potrafi skupić się na czymś przez 5 minut

[emerencja]

Bibliotekarz. Bo nie tylko jego mądrość* powala... w kontekście, że mianowicie: olał homo - pozostał sapiens...

* Uwielbiałam szympansy (ale poczytałam o nich i.. przestałam. Za bardzo podobne do ludzi - walki o władzę, mordowanie dzieci innym samicom, bo własne dziecko zmarło, a te samice biedne swoje dziecko oddają (funkcja "ciotki)... i patrzą jak... Bref**!

Z przerażeniem odkryłam, że nie są nic lepsze od ludzi. Potem były goryle (kocham je do dziś), ale orangutany zajmują pierwsze miejsce.. Nie tylko dlatego, że moje dziecko 9-cio misięczne nauczyło się tylko 40 znaków migowych /przez rok/, podczas gdy ten, o którym myślę orangutan - ponad 600). Ale też moje dziecko już po roku nieużywania zapomniało wszystko. Tamten orangutan po 6-ciu latach gadał ze swoją opiekunką, bo pamiętał jeszcze 400 "migów"! (sic!) ... Niedarmo ludy, co żyły obok orangutanów, twierdziły, że to ludzie, ale mądrzejsi: udają że nie umieją mówić, żeby.. nikt ich nie zapędził do pracy...


**Dość!


/P.S. Miałam pokusę.. zażądać od jurorów motywacji.. dlaczego uważają, że argumenty za Vetinarim były krrrrwawsze - bo to wszak jest kryterium wygranej -jedyne i oficjalne. Pokusę zwalczyłam (z pokory nabytej na forum tutejszym - a mnie naturalnie obcej), ale i tak uważam, że powinni... My walczyliśmy, dawaliśmy z siebie wszystko - i tu mówię także o zwolennikach Vetinariego - a jurorzy... Tak wiem Kinga, dlatego właśnie zmniejszyłam czcionkę.. Ale Grace wie, o czym piszę i.. też mi przyznaje rację../:) Powinnam zostawić niedopowiedzenie.., ale to wbrew mej naturze: nie zdziwcie się o jurorzy jeśli braknie tak krwawych pojedynków jak ten ostatni. I - nie zawaham się tego napisać - samiście winni... /

[jaro_gryf_666]

Specjalnie dla Emmy moje podsumowanie poprzedniego pojedynku:

/jak mi kto zarzuci, że te argumenty nie są krwawe - to ja go.. ketchupem i.. w trawę/!

Niestety - jak dotąd krwi dużo się nie przelało.

Nie będę się rozpisywać o ile Doda jest popularniejsza od Kołakowskiego, Rydzyk od Tischnera, a Kaczyński od Słonimskiego...

Byłby punkt dla Lu-Tze, ale tutaj nastąpiła kontra:

a w kwestii popularności, to widzisz, takie porównania możesz robić do Herbatki. Ale jakoś Jan Paweł II też był popularny, podobnie jak szereg noblistów. Więc argument o tym, że popularność może działać przeciwko, bo popularne są tylko złe charaktery, jest nieprawdziwy.

Tak więc 1:1

Daliby radę, przecież mnisi istnieli i przed Lu-Tze i doskonale sobie radzili.

V 2:1 LT

Sęk w tym, że dla ludzi stał się niezbędny i jakoś przestali chcieć kogoś innego na tronie.

V 3:1 LT

toteż i obalać nima co atoli: jakto nie szkoli?

Może i niezbyt argumentowe i krwawe to zdanie, ale podoba mi się
V 3:2 LT

Lu-Tze pali, Vetianri nie - może wytoczymy taki, będziemy mieli wsparcie niepalących

Jest poparcie niepalącego.
V 4:2 LT

A poza tym jakie ma znaczenie sprawne choćby zarządzanie jednym miastem, wobec ratowania świata i zarządzania historią?

V 4:3 LT

Jakby nie było jasne - Lupa przypomina mi Lu Tze. Vetinari (taki jak Ty go przedstawiasz) .. wiadomo... resztę.

V 4:4 LT

żaden %$#&*&^ mnich w szafranowych fatałaszkach nie chce mi tegoż czasu więcej dać, więc nie oddam na niego głosu, choćby za pluszowego jaka opata

V 5:4 LT

Podejście Vetinariego do sztuki współczesnej zaprezentowane w "Łups!" (podobnie jak podejście do mimów)... Podejrzewam, że to reminiscencja prywatnego poglądu Pratchetta na "twórczość" dadaistów czy konstruktywistów, dla których kibel jest równy z płótnem Tycjana... Jeśli tylko miałbym do czegoś pretensje to akurat w tym przypadku nadzwyczajna litościwość jego (sic!) łaskawiści. Przybicie za ucho? HA! zdecydowanie za mało!

Lu pewnie ma w głębokim hipisowskim poważaniu sztukę współczesną - zbyt wielki luzak z niego, by się przejmować jakąś tam estetyką sracza... Też go powinien ktoś za ucho do pala przymocować...

Nie uważam tego, za mocny argument, ale uśmiałem się po stokroć, a że skierowany przeciw obu stronom - punkty dla obu stron
V 6:5 LT

A co do "działania miasta" ...Wraca jak piłka pink-pongowa. I mnie to nie dziwi, bo Vetinari - to tylko miasto. Nic więcej! Bez niego bidok byłby niczym

V 6:6 LT

Jak przeczytaliście wszystko to w nagrodę dostaniecie prostego banana lub słodką cytrynę

Poproszę to drugie.

Jeżeli góry bonsai są życiem prywatnym, to Patrycjusz również takowe posiada, nawet lepiej rozwinięte. Rozwiązuje na przykład krzyżówki, sudoku... (Świat finansjery, chociaż by). Już pomijam Margolottę i całą resztę. Poza tym, jak już pisała grace, ludzie go fascynują, więc to również można nazwać hobby, w dodatku łączącym przyjemne z pożytecznym!

Piękne podsumowanie tematu życia prywatnego.
V 7:6 LT

bicie po reputacji nie boli (mnie)

Punkt karny dla strony Lu-Tze za reputacyjną napaść na jurora
V 7:5 LT

[Rachel]

Co do obecnego etapu... Po namyśle stwierdzam, że jednak Bibliotekarz. Bez niego ŚD (jako seria książek, a nie jako taki) nie byłby taki sam. To taka wisienka na czubku smakowitego ciastka albo pietruszka w rosole, albo mleko do kawy, albo... itd. itp. Bez niego też by się dało, ale to już by nie było to samo. Nie samkowałoby tak dobrze i tyle .