Szuflada Bibliotekarza

[Kinga]

Nikt, nie wybronił Marchewy no i bardzo dobrze..., mój głos także wędruje do Bibliotekarza, Uuk.

[jaro_gryf_666]

Raczej nie ma wątpliwości, że obrońcy Marchewy w tym pojedynku wiele nie wywojowali - jednogłośnie dalej przechodzi Bibliotekarz.

Grupa 8
[22.11.2010 - 30.11.2010, 23:30]
- Marchewa
- Bibliotekarz

Kolejna grupa:

Grupa 9
[01.12.2010 - 10.12.2010,23:30]
- Otto Chriek
- Cohen Barbarzyńca

EDIT:
Posty osób, które nie wiedzą o co chodzi (oraz dyskusje nimi zapoczątkowane), będą po prostu wyrzucane.

[grace]

Cohen jest bezkonkurencyjny. Jaki inny dziadek wpadłby na pomysł założenia Srebrnej Ordy i walki z kilku tysięczną armią żołnierzy?
Poza tym to przecież legenda za życia.

[qfas]

Nie wykonując gwałtownych ruchów, powoli podnoszę rękę wskazując na Cohena - za to, że honorowo pozwolił się poddać armii Pana Honga, za posiadanie najtwardszej na Dysku sztucznej szczęki, za posiadanie najdzikszego (a przy czym chyba najlepszego evah) oddziału szturmowo-geriatryczno-podpalaczogwałtoniszczycielskiego, zwanego potocznie Srebrną Ordą (a Terry za nawiązanie do Mongołów ma u mnie plus:D).

[Eolienne]

Cohen miażdży (dosłownie), a jego Orda podbija (również dosłownie) każdego, kto przeczyta "Ostatniego bohatera". Są cudowni/rozbrajający/fantastyczni itp. itd....

Ja jednak oddaję swój głos na Otto.

Moim zdaniem Herr von Chriek jest duuużo bardziej interesujący od oldboya Cohena. Po pierwsze, jest bohaterem przeróżnych przezabawnych sytuacji, a także modelowym przykładem vampira valczącego ze svoją słabością do cieczy na "k", co w jego wykonaniu jest po prostu rozbrajające. Co więcej, Terry bardzo ciekawie zarysowuje jego charakter. Oprócz typowej dla "rzucających nałóg" wampirów pasji (przewrotna fascynacja światłem i genialny motyw z "zestawem do zmartwychpowstania"), otrzymujemy migawkę z jego mhrocznej przeszłości jako aktywnej "pijawki" (cudowny fragment z "Prawdy", wg mnie bardziej erotyczny niż się wydaje; może dlatego, że sama sypiam przy otwartym oknie...) a także wskazówka, że teatralność Otta nie jest przejawem jego naiwności czy infantylności, a mądrości i głębokiego zrozumienia ludzkiej natury (przemyślenia Vimesa na temat wampirów w "Łups!).

Otto jest prawdziwym majstersztykiem. W jego bladej, odzianej w kamizelkę o kroju fraka postaci Terry zamknął elementy komediowe, nie zapominając o "drugim dnie". Geniusz Pratchetta pozwolił mu na tak całościowe potraktowanie właściwie wszystkich bohaterów Świata Dysku, jednak Otto należy do tych, którzy mają bardzo duży potencjał i mogą jeszcze nie raz pojawić się w głównych rolach.

[Corvus26]

Cohen był genialną postacią, jako bezzębny, niedosłyszący staruszek marzący o miękkim papierze toaletowym, który przy pomocy swego miecza był w stanie pokonać każdego. Sprawienie sobie diamentowych zębów również było wspaniałym pomysłem. Jednak później nasz ukochany barbarzyńca niestety odmłodniał i to znacznie, psując tym samym całą zabawę. Gdyby minąć kilka zdań w "Ciekawych czasach" czy "Ostatnim bohaterze" to można by przypuszczać że Cohen ma połowę lat mniej. Dla mnie po powstaniu srebrnej ordy najważniejszym jej członkiem stał się głuchy jak pień Wściekły Hamish na wózku inwalidzkim z toporem którego nie powinien unieść swym wątłym ramieniem. Tak więc niczym nasz telewizyjny prezenter był znacznie lepszy kiedy był starszy.

Otto Chriek to dla mnie najsympatyczniejszy Vampir w świecie dysku. Jego autorski "zestaw do zmartwychwstania" z pamiętną karteczką do tej pory wywołuje u mnie uśmiech. Gdy dołączymy do tego jego pasję fotograficzną z silnym naciskiem na lampy błyskowe, jego zdolności bokserskie oraz umiejętność pojawiania się w odpowiednim miejscu i czasie godnym Sacharissa Cripslock to otrzymamy bardzo oryginalnego bohatera wykreowanego przez Mistrza. W kategorii najzabawniejszego wampira ze świata dysku dla mnie Otto powinien zająć pierwsze miejsce tuż nad "chybabezimiennym" wampirem który żadnej pracy się nie boi z "Na glinianych nogach"

[grace]

Cohen jest postacią genialną, bo nie jest tylko zabawny. Jest też tragiczny. Człowiek będący już za młodu legendą, na starość spogląda na świat, widzi w nim spustoszenia (jak brak troli pod mostami), których de facto sam dokonał. Marzy jeszcze o dawnych podrygach bohatera. Dlatego zakłada Srebrną Ordę. Taki klub seniora, gdzie wszyscy nagle czują się młodsi. Tam każda postać jest bardzo ciekawa. Uczący się od Saveloya cywilizacji i postępowania z kobietami staruszkowie przypominają bardziej tego starego psa z powiedzenia, który już nowych sztuczek się raczej nie może nauczyć.

Nie wszystkie ważne postacie muszą być zabawne. Cohen jest tak charakterystyczny właśnie dlatego, że nie do końca jest zabawny, a śmiejemy się z jego tragizmu.

[Corvus26]

Mi raczej chodziło o to, że Cohen gubi się wśród pozostałych członków Srebrnej Ordy, będąc jedynie jej założycielem i poza tym nie wyróżniając się niczym spośród nich. Jego tragizm jest ogólny i dotyczy wszystkich "emerytowanych bohaterów", którzy tęsknią za dawnymi czasami.

[Aeshtir]

Nie wszystkie ważne postacie muszą być zabawne. Cohen jest tak charakterystyczny właśnie dlatego, że nie do końca jest zabawny, a śmiejemy się z jego tragizmu.

Doskonale powiedziane, jednakże z dokładnie tego samego powodu mój głos wędruje do Ottona.

Dlaczego? Rozważmy wampiry. Są potężne, nieśmiertelne, inteligentne (w większości) i budzą w ludziach strach. Pratchett wyciąga z tego jeszcze jeden wniosek - są samotne. Cóż ma zatem roić wampir, by wyrwać się spod piętna potwora? Spójrzcie, co robi Otto - taka trochę ciamajda, flegmatyczny, zabawny człowieczek ze śmiesznym akcentem i wesołą marynarką. Tak, jest zabawny, choć przecież doskonale zdajemy sobie sprawę, że to potężna, nadludzka kreatura, zdolna strącić nam głowę z karku bez większego wysiłku. W dodatku cały czas (znacie jakiś niepijących alkoholików? Pratchett zna na pewno) walcząca nie tyle z nałogiem, co z własną naturą. Ile trzeba poświęcić, by zostać zaakceptowanym?

Cohen walczy(ł) z własną legendą. Chriek to niekończąca się wojna z jarzmem potwora. Ta druga walka jest niezmiernie bardziej ekscytująca.

[Dżon]

Chriek jest sympatyczny i fajny, ale pratchettowe wampiry jakoś mi do gustu nie przypadają. Osobowościowo, nie opisowo. Są zbyt egzaltowane w ogólności, ę-ą i tak dalej. Wampir moim zdaniem powinien być elegancki, ale nie do przesady - a bardziej cyniczny, odznaczający się wrednym poczuciem humoru. Otto jako przedstawiciel tej "rasy" (w braku lepszego słowa) trochę przegrywa.

Za to nasz Barbarzyńca jest niesamowity. Skrzyżowanie Keitha Richardsa i (c)onana barbarzyńcy, z nazwiskiem Leonarda Cohena. Mimo wieku daje sobie radę całkiem nieźle i nie składa miecza (ani jednego, ani drugiego). W swoim wieku ma ciągle powodzenie u młodych kobiet. Bogusław Linda przy nim to stara dupa, a nie kiler.

COHEN!!!

[Eolienne]

Bogusław Linda przy nim to stara dupa, a nie kiler.

:D

wracając do tematu:
Głosuję na Otta nie tylko dlatego, że jest zabawny. W "Prawdzie" ma ewidentny syndrom narkomana na głodzie. Oczywiście sceny, w których banda brodatych krasnoludów śpiewa razem z nim pieśń Ligi Wstrzemięźliwości, zabijają humorem; jednak jasne jest, że dla Otta walka z wampirzą naturą nie jest łatwa.

O intelekcie Otta i jego umiejętności przystosowania się wspomniałam już wcześniej, ale najwidoczniej czas na cytat:

Vimesowi nigdy wcześniej nie przyszło to do głowy, ale tak... mały, zapracowany Otto w swojej kamizelce z czerwoną podszewką i kieszeniami na cały osprzęt, z jego lśniącymi butami, włosami wyciętymi w staranne V na czole i - nie mniej ważnym - śmiesznym akcentem, który stawał się bardziej lub mniej wyraźny zależnie od rozmówcy... Otto nie wydawał się groźny. Wydawał się zabawnym, jakby żartobliwym, wodewilowym wampirem. Dopiero dzisiaj Vimes odkrył, że może to on sobie żartuje. niech się śmieją, to nie będą się bali

jeśli już chcemy uznać tragizm za główne kryterium oceny postaci (co jest trochę bezsensowne, bo w każdym z bohaterów pierwiastki komedii i tragedii przeplatają się, po prostu u jednych wyraźniej niż u innych) to na pewno można go dostrzec w Ottcie. Przedstawiciel rasy, która od wieków trzęsła Uberwaldem, inteligentniejszy od większości myślących stworzeń, właściwie nieśmiertelny, o morderczej sile i instynkcie łowcy - udaje pajaca przed istotami, którymi gardzili jego przodkowie, po to, by przetrwać w nowym świecie. Otto zachowuje optymizm, ale takie życie na pewno wiele go kosztuje.

[grace]

Cohen, jako ten nieco bardziej śmiertelny od jakieś przypadkowego wampira ;[ powinien mieć dodatkowe punkty za to.
Zabraliście Nianię, to teraz uważacie, że Otto, który rzekomo lepszy też powinien wygrać z kimś takim jak Cohen?

Macie tupet taki jak Cohen, żeby rzucać się na armię, jak to banda staruszków zrobiła. Tupet na poziomie odcinania wpatrzonych w chustkę głów samurajów. Tupet, jak zwracanie ognia bogom. Nie widzicie tego? Sęk w tym, że z takim tupetem próbujecie wywalić postać, której się to należy. Odnoszę wrażenie, że zazdrościcie czegoś Cohenowi. Może tego, że potrafi żyć pełnią życia i czuć się jak młodzieniec, mimo 90 lat na karku? Szastanie pieniędzmi, panienki, ciągłe przygody - ten facet żyje pełniej od Was! Dlatego chcecie go wywalić?

[Dżon]

Grace, kocham cię!

Ty gadaj, a ja będę bić!

[grace]

lepiej mi pomóż, Dżon bo jak narazie wszystkie moje argumenty są dublowane po odpowiedniej modyfikacji po drugiej stronie barykady, zamiast wymyślać własne. Mało kreatywne to towarzystwo broniące Otta.

[Dżon]

Ja już powiedziałem. Ale dodatkowym argumentem na rzecz Cohena jest to, że potrafi przyłożyć trollowi miecz do szyi i to znienacka. I nie skończy w pysku kota. Otto nie da rady zkotapowstać.

Poza tym nie ufajcie abstynentom. Nie piją tylko ci, którzy się boją, że wyjdzie coś co mają do ukrycia.