Jestem posiadaczką jakże oryginalnego i rzadko spotykanego imienia- Anna. Obecnie 'uczę się' (taaaa... mat-inf, jak to dumnie brzmi
) i ciągle nie wiem kim chcę być kiedy będę duża 
Pierwszy raz sięgnęłam po Pratchetta przypadkiem, jakies 3-4 lata temu. Po prostu wzięłam z bibliotecznej półki losową książkę, która później okazała się być Wiedźmikołajem. Świat Dysku wydał mi się wtedy taki dziwaczny, irracjonalny -idealny dla mnie! Jak każdy początkujący czytacz miałam pewne problemy ze zrozumieniem niektórych kontekstów, ale szybko przywykłam i coraz częściej sięgałam po kolejne części ŚD. Jak powszechnie wiadomo, PRATCHETT UZALEŻNIA, nie da się więc poprzestać na przeczytaniu jednej książki- człowiek chce więcej i więcej, co właściwie jest typową cechą tego gatunku. Podczas rozmów z innymi Pratchettoczytaczami często przypadkowi słuchacze zupełnie nie wiedzą o co chodzi i chyba nie chcę wiedzieć co sobie myślą
Czasem naprawdę trudno jest w jednym zdaniu odpowiedzieć komuś na pytanie '-o czym to jest' zadawane kiedy widzi cię z książka w ręku. Moją ulubioną serią zdecydowanie jest cykl o straży miejskiej, występują w nim najbarwniejsze postacie, w tym Vetinari, którego nie sposób zaskoczyć czy zdziwić (no, przynajmniej nie łatwo), a także zawiera wiele intryg i wątków kryminalistycznych, które nadają jej ten niepowtarzalny klimat. Niestety do skończenia całej serii ŚD zostało mi już tylko parę pozycji, nie wiem na co przerzucę się później. Nie lubię czytać tych samych książek 2 razy, wydają mi się wtedy nudne, ale może sięgnę po te z ŚD, które czytałam najdawniej. Cóż, to by na razie było na tyle. Mam nadzieję, że nikogo nie zanudziłam i liczę na twórcze dyskusje na forum
Obyście żyli w ciekawych czasach!
. Wielkie dzięki, witaj Nuli!
UWAGA!: powyżej - to zwykłe odczynienie, a nie haniebna zemsta "klątwa na klątwę". Żyłam już 20 lat w ciekawych czasach i nie zamierzam tego powtarzać /w tym wcieleniu/