Niekoniecznie o Terrym...

[Kinga]

Skończyłam Spisek Darwina napisany przez Johna Darntona, fajna książka, czasami aż się ma wrażenie, że autor pisze prawdę, tak dobrze połączył fikcję literacką z prawdziwymi historycznymi postaciami

A teraz opowiadania, które stoją na półce od kiedy pamiętam, a jakoś zawsze miałam coś innego do czytania, czyli Kosmiczny Kalejdoskop Boba Showa.

[Mosey]

Ostatnie zawirowania oraz wyjazd - a raczej lekka nostalgia jaka wciąż pozostała po powrocie do szarej rzeczywistości - nie sprzyjały czytaniu książek, nad którymi trzeba się mocno skupić, by podążać za wątkiem mniej więcej w tempie jakie narzuca autor. Dlatego pozostawiłem Żmiję nieprzeczytaną, może z 70 stron mi zabrakło. Nawet legendy arturiańskie poszły w odstawkę - lepiej wrócić do Pratchetta i zawitać ponownie na Ostatni Kontynent, by wdrożyć się w czytelniczy szał i wrócić do typowego, wakacyjnego trybu pożerania książek jedna za drugą.

[grace]

Nadrabiam Czarnoksiężnika z Archipelagu. Mam wrażenie, że czytałam to jako dziecko, ale prawie nic z tego nie pamiętałam.
Zresztą ja kiedyś czytałam bardzo dużo i tylko niektóre książki jakoś mi w pamięci zostały.

[ratharienn]

U mnie "Dracula" Brama Stokera - jak poczytam zanim zasnę, to mam niesamowite sny. Sądziłam, że będzie się ciężko czytało, ale myliłam się. Niektóre opisy są momentami nieco nużące, ale poza tym, bardzo mi się podoba.

[reeven]

Nadrabiam Czarnoksiężnika z Archipelagu. Mam wrażenie, że czytałam to jako dziecko, ale prawie nic z tego nie pamiętałam.
Zresztą ja kiedyś czytałam bardzo dużo i tylko niektóre książki jakoś mi w pamięci zostały.

Jakoś mi nie podchodzi proza Le Guin...próbowałam przeczytać 2 książki.Ale mówi się do 3 razy sztuka.Kiedyś jeszcze dam jej szansę.A jak ty oceniasz jej sposób pisania,bo mi kolega cały czas mówi,że genialnie pisze.Ja jakoś nie mogę tego zauważyć

[grace]

Odnoszę wrażenie, że jest to odwrotność Pratchetta. Ma mało dialogów, dużo opisów przyrody, dużo narracji, która czasem nadmiernie tłumaczy to, co się wydarza i nie ma tego cudownego poczucia humoru.
Ale są książki, które warto znać, szczególnie takie, które mają znaczenie dla późniejszego rozwoju fantastyki, w tym także Pratchetta.

[Carol]

Kolejny raz przekonałam się, że książka może bardzo zaskoczyć. Kiedy zaczynałam czytać autobiografię fizyka, nie spodziewałam się, że pod koniec książki będzie cały podrozdział o tym, jak uczył się grać i grał na bębnach. Jestem zachwycona (mimo że to tylko kilkanaście stron). W niektórych momentach jakbym widziała siebie.
W efekcie książka, która była po prostu ciekawa zrobiła się wspaniała

[nanny_ogg]

Carol-> ty niepoprawna bębniaro Aż mnie korci żeby tak po nianiowemu ci życzyć,żebyś jak najczęściej z bębnem chodziła Ps.Oczywiście dosłownie a nie w przenośni

[grace]

Wzięłam się za Siddharthę. Dopiero zaczęłam, ale już mi się podoba.

[Carol]

Nianiu za przenośnię podziękuję, ale dosłownie bardzo chętnie. Najlepiej niech sam za mną chodzi żeby go nie trzeba było nosić
Po krótkiej przerwie wracam do Pratchetta. Panowie i damy w kolejce.

[ratharienn]

Panowie i damy w kolejce.

U mnie też, jak tylko skończę "Draculę".

[Elencza]

Ja po długich męczarniach skończyłam "Panią Bovary". Bardzo mnie zmęczyła, ale nie potrafię tak zostawić książki, nawet jeśli mi się nie podoba.
Przeczytałam opowiadanie, na podstawie którego nakręcona "Tajemnicę Brockbeak Mountain". Mam dość mieszane uczucia, tematyka dla mnie kompletnie obca, ale język - taki prosty, odzwierciedlający klimat, podobał mi się. Mój tata też przeczytał, jego jedynym komentarzem było : "Dziwi mnie tylko, że to napisała kobieta".

[Anima Vilis]

W wyniku przerostu ambicji (kto nie da rady? JA NIE DAM RADY?) zabrałam się za zgłębianie Heideggera. Nie to żebym nie dała rady i niewiele rozumiała..nic z tych rzeczy..ale są wakacje i dość szybko "powiastki filozoficzne" Woltera stały się jednak bardziej atrakcyjne (zrozumiałe )

[Elencza]

Wacław Gąsiorowski "Królobójcy". Esej historyczny o zabóstwach caratu i wobec caratu na przestrzeni XIV-XX wieku.

[grace]

Diabeł ubiera się u Prady. Niby ja z modą się kompletnie nie znamy, ale w sumie ta książka jest o takich absurdach ze świata celebrytów mody.