Świat Dysku

[Dicey Reilly]

No właśnie, ale wciąż się dziwię, że wyłącznie pokojówki, a nie np. jakiś lokaj, czy też inne bardziej męskie odpowiedniki.

Kto powiedział, że na NU wszyscy są hetero? Pokojówki są próbą charakteru dla gustujących w płci pięknej, zaś lokaje jako szkoła wytrzymałości dla homoseksualistów są niepotrzebni: wolący płeć mniej piękną mają lekcję wstrzemięźliwości co sekunda. No, oczywiście tylko wtedy gdy założymy że celibat magów dotyczy relacji pomiędzy dwiema płciami, nie w obrębie jednej.

Co do Pani Whitlow: w "Ostatnim Kontynencie" ona sama (jakże dbająca o cnotę kobieta) wzbudza reakcje u jednego z magów-nie pamiętam dokładnie, którego a strzelać nie będę. No a moment jak tłumaczy temu od ewolucji (jeju, zbyt dawno tę część czytałam), o co chodzi z podtrzymywaniem gatunków? - bezcenne.

[Eolienne]

W świecie dysku przewijają się właściwie wszystkie rodzaje erotyki. Ludowa miłość wg Niani Ogg, pełen aluzji celibat magów, Cohen i jego Orda, która nie zawracała sobie głowy zdobywaniem wzajemności dam, mroczna seksualność w postaci wampirów, damsko-męskie zabawne perypetie, np. Nobby'ego (i jego odkrywanie swojego ja! bezcenne!), ukryte związki na szczytach władzy jak Vetinari i Margolotta, miłość dworska w niewielkiej, acz aktywnej postaci Casanundy... wg mnie to prawdziwa sztuka wpakować aż tyle seksu w powieści i zrobić to tak lekko, z wdziękiem i zawsze na miejscu

[Aeshtir]

wg mnie to prawdziwa sztuka wpakować aż tyle seksu w powieści i zrobić to tak lekko, z wdziękiem i zawsze na miejscu

Tak, ale przyszła mi do głowy jedna rzecz, którą chciałbym poddać w dyskusję. Aluzje do seksu wychodzą Terry'emu znakomicie, ale co z (tym się wszak erotyka od pornografii, jak wspominałem, różni) miłością? Tą duchową, nie cielesną?

Pratchett jakoś omija ten temat, dość szerokim łukiem. To co mnie zastanawia, to trzy możliwe aspekty tematu:

a) Pratchett nie potrafi pisać o miłości.
b) Pratchett świadomie omija temat, zdając sobie sprawę, jak łatwo można zbanalizować wątki miłosne.
c) głupi buc ze mnie i coś przeoczyłem.

Jeśli znasz odpowiedź, wyślij SMS pod numer...

[Dżon]

Moim zdaniem B. Chociaż było kilka takich małych wąteczków. Można tu podpiąć kwestię Susan-Buddy (bardzo oględnie i naciąganie). Już bardziej Susan-Lobsang. Parę takich delikatnych tych się znajdzie - natomiast są tylko zasygnalizowane, ubarwiają postaci. I na tym trzeba poprzestać, bo można popaść w banał. A dysk ma być satyryczny w zamierzeniu.

[Aeshtir]

Już bardziej Susan-Lobsang. Parę takich delikatnych tych się znajdzie - natomiast są tylko zasygnalizowane, ubarwiają postaci.

A tak, faktycznie. Scena, kiedy Lobsang szepcze do ucha słowa "to ja", przy końcu książki są erotyczne aż do bólu (czekoladki dodają humoru, ale scena ma pewien patos).
A, no i scena z "NA", kiedy Nutt opowiada Glendzie o zbliżających się okrętach. OK, to niezła scena o miłości. Ale zauważcie - i tu sto punktów dla Pratchetta - że same pojęcie praktycznie nie występuje w jego książkach; tylko subtelne wzmianki...

A dysk ma być satyryczny w zamierzeniu.

Niby tak, ale z tych zamierzeń zawsze Mistrzowi jakaś głębia wychodzi...

[Dżon]

Mi chodziło Susan-Lobsang w wątku miłosnym, nie erotycznym. I tu bardziej późniejsza rozmowa Zuzi z Unity (wielkie, bardzo głodne szczury).

[4jola]

Ekskjuzmi,ale Magrat i Błazen to sroce spod ogona wypadli?
Uwielbiam tą ich chwiejną i rozwijającą się opornie MIŁOŚĆ.
Tak bardzo chciała,żeby już wrócił,żeby mogła nie chcieć go oglądać,czy jakoś tak,nie pamiętam dokładnie.Cudo!(nie Tyłeczek).Też z podtekstem.Gdzie się nie obejrzysz-dwuznaczność.Dlatego tak lubię Pratchetta-swój!

Przepięknie,krótko,treściwie napisana scena przemiany Greebo w mężczyznę...dziewczyny się postarały,nie ma co!Aż mnie ciary ten teges.

No i Babcia Watherwax.
Niespełniona,ale tkwiąca w zakamarkach duszy miłość.Wzruszająca.

I Tiffany.Zakochał się w niej duch zimy.Nachalnie,bezgranicznie i był skazany na przegraną.Ale to było bardzo ładnie opowiedziane,prawda?

Tyle z pamięci.
Aha,jeszcze mój ulubiony fragment z Eryka,w którym dowiadujemy się,co Amazonki robią ze złapanymi mężczyznami...

Tyle dwuznaczności a ja tak stosunkowo(łeh,łeh) niewiele pamiętam.O matko!

[Motopompa]

Wątki miłosne się zdarzają. W tej chwili jestem w stanie wymienić, Babcię i Mustruma, Treva i Juliet, Nutta i Glendę oraz chyba najbardziej rozbudowany: Moista i Adorę Belle.
Ups, błąd, zapomniałbym o Marchewie i Angui. I Vimesie z Sybil. Ha, jest nawet trollowa para - Detrytus i Ruby, choć przyznam, że dość skromnie opisana. Wątki miłosne są u Pratchetta nienachalne po prostu ^^

Edit: Jola mnie ubiegła. Całkiem długo miałem otwartą tę stronę, muszę przyznać

[Aeshtir]

miłosnym, nie erotycznym

Mnie też, bo to na jedno wychodzi . Mam na myśli erotykę jako mówienie o miłości ogółem, a że o tę cielesną jako tako zahaczamy, cóż...

[grace]

Coraz ciekawiej się temat rozwija
Duży w tym wkład Joli - fakt, jak mogliśmy o Margrat i jej wiernym Błaźnie zapomnieć?
a Motopompa też słusznie przypomniał o Moiście i Belli.
Te 2 pary są faktycznie dosyć dobrze opisane od strony uczuciowej.

No i rzeczywiście ta jednostronna miłość Zimistrza do Tiffany i straszliwa zazdrość wiosny.

Tu można jeszcze do Morta wrócić... pewnie zaraz posypie się milion zapomnianych historyjek i scenek.

Nie wiem na ile wrażliwym człowiekiem jest Pratchett, ale sądząc po sposobie jaki pisze o miłości, myślę, że woli zostawiać liczne niedomówienia, które właśnie stanowią te smaczki. W efekcie nie jest to zbyt pikantne, nie jest też przesłodzone - to jednak mistrz

[Corvvin]

W Czarodzicielstwie mamy jeszcze Nijela Niszczyciela, syna kupca korzennego i fryzjerkę Cohene córkę wiadomo kogo. Tudzież Kreozota z haremem układającego wiersze o melonach, chyba impotenta?:P
W Piramidach zaś międzypokoleniową miłość faraonów do Ptraci.
Mamy też interesujące małżeństwo Freda Colona i tragiczną miłość do żony Dwukwiata (trochę taką Orwellowską, tudzież pierwsze co mi się nasuwa to analogia do głównego bohatera Equilibrium).

Jak spojrzeć na ten wątek, to Świat Dysku to jedno wielkie romansidło....

A co do celibatu magów - ma on przynajmniej konkretne uzasadnienie. Nie można ryzykować... Zawsze mogę się jakieś ośmioraczki trafić.

[Dżon]

Co do celibatu magów to posłużę się cytatem z Mein Kampf, wyjątkowo trafnym zresztą. Nie podam strony, bo zapamiętałem, że był i wyszukałem go w necie:

Kościół Katolicki stanowi tu pouczający przykład. Celibat duchownych zmusza Kościół do rekrutowania swych księży nie spośród swych własnych sfer, lecz progresywnie spośród mas ludu. Jednak niewielu dostrzega znaczenie celibatu w tym kontekście. Tymczasem właśnie w nim leży przyczyna niewyczerpanego wigoru charakteryzującego tę starożytną instytucję. Gdyż poprzez nieustanne rekrutowanie w ten właśnie sposób dygnitarzy eklezjalnych z niższych klas ludu, Kościół jest nie tylko w stanie utrzymać kontakt instynktywnego zrozumienia mas populacji, ale i zapewnić sobie możliwość stałego czerpania z owego zapasu energii, która jest osiągalna w tej formie jedynie wśród mas ludowych. Stąd bierze się zadziwiająca młodzieńczość tego gigantycznego organizmu, jego mentalna elastyczność i żelazna siła woli.

Myślę, że mniej więcej tak samo działa to u magów. Może poza rozumieniem mas ludu, bo to nie na tym ma polegać Ale zwracam wam uwagę na fragment o witalności i energii. Tam dalej jeszcze pisał o obronie przed skostnieniem, wiążącym się z przekazywaniem godności z ojca na syna.

[grace]

zrozumienia mas ludu to i tak nie ma ani u magów, ani u księży (patrz te ciągłe spory z nauką)

Pratchett pisał w kilku miejscach, że celibat ma pomóc utrzymać im koncentrację i skupiać magię.

Tak swoją drogą miłość Rincewinda do ziemniaków - czyż to nie erotyczne? Widzisz amazonki czy inne na wpół nagie kobiety i nagle masz ochotę na ziemniaki ;D:D:D

[Dżon]

Z nauką wolno się spierać, bo nieraz już na tym dobrze wychodziliśmy (że przypomnę tylko zakaz mycia się w renesansie związany z odkryciem mikroporów w skórze ). Ale łodewer. Takie spostrzeżenie (i nie jestem nazistą ).

A jeśli chodzi o Rincewinda to może te amazonki miały po prostu niemiecką urodę i nasuwały skojarzenia

[tter282]

Erotyka u Pratchetta nieodmiennie przywołuje Rincewinda i dziewczyny na wyspie. A ten ziemniaki i ziemniaki, mimo że (pozornie przynajmniej) trafił do męskiego raju