Niekoniecznie o Terrym...

[Brethil]

To zależy czego oczekujesz - sztandarowy cykl, czyli Kłamca to radosna papka popkultury, mitologii i żartów, Krzyż południa i Ofensywa szulerów to historie alternatywne (odpowiednio: wojny secesyjnej i II wojny światowej),, Liżąc ostrze i Ciemność płonie podpadają lekko pod horror, Chłopcy to nowa wersja Piotrusia Pana w której Zagubieni Chłopcy wraz z Dzwoneczkiem opuścili Nibylandię i dorośli, ale niekoniecznie dojrzeli, zaś Dreszcz to opowieść o superbohaterze na miarę katowickiego osiedla Tysiąclecia.

[reeven]

hehe opis każdej tej książki mnie zainteresował...jak spodoba mi się jego styl to pewnie spróbuję przeczytać. Ale niestety w bibliotece u nas jest tylko Kłamca i to jedynie 2 pierwsze tomy

[Martetsu]

Liżąc ostrze, Ciemność i Chłopcy najbardziej mnie zaciekawiły tak po opisach. Dzięki za pomoc
Jeśli chodzi o klasyczne fantasy... jeśli o mnie chodzi, to klasyczne fantasy to chłopak, który jest nikim i chce być wielki i dąży do tego celu, podróżuje, zbiera drużynę i to wszystko w otoczce czegoś w stylu średniowiecznego królestwa.

[Brethil]

Mam nadzieję, że wybrane książki Kuby przypadną Ci do gustu

Co zaś do "klasycznej definicji fantasy" to temat na dłuższą dyskusję, która rozbija się mniej o schemat fabularny, a raczej o sposób kreacji bohaterów, świata i zdarzeń.

[Bacha85]

U mnie znów nadrabianie zaległości
Najpierw niedawno zdobyta: Wyjątkowo wredna ceremonia Tomasza Bochińskiego bardzo mi się spodobała
Poza tym: Ania z Zielonego Wzgórza (jakoś nigdy wcześniej jej nie czytałam) w sumie nieco mnie rozczarowała...
Narodziny dnia Sidonie-Gabrielle Colette bardzo mi się podobała, taka subtelna i intymna wycieczka do Prowansji.
Powrót Sherlocka Holmesa w ramach wykańczania cyklu o lokatorach Baker Street 221B
Teraz czytam Czarny tulipan Aleksandra Dumasa

[Motopompa]

Galapagos Kurta Vonneguta. Śniadania Mistrzów nie przebija ale za to jest świetny czarny charakter. Uwielbiam tę jego narrację i podejście do bohaterów.
Potem poszła książka o reinkarnacji wg. wyznawców Kryszny na podstawie tekstów wedyjskich. Generalnie straszny bullshit, ale można znaleźć kilka interesujących punktów widzenia. Krytyczne podejście do takiego tekstu zmusza do myślenia, co chyba też wychodzi plus. Jako lektura do pociągu nie była taka zła

I co by tu teraz czytać? Cortazara, Szekspira, książkę o fizyce kwantowej, skończyć Sandmana, Sapkowskiego, wszystko na raz, czy może znaleźć jeszcze coś innego? Ciężko, naprawdę ciężko z decyzją.

[reeven]

Krystianie zadziwia mnie twój wybór lektur, i to nie pierwszy raz...bardzo urozmaicone i aż się głupsza czuje jak to widzę . Podziw

[GythaOgg]

Pewnie będziecie się ze mnie śmiać, że dopiero teraz do tego dotarłam, ale czytam właśnie Morderstwo w Orient Expressie i jest to najlepszy, najznakomitszy, najlepiej napisany kryminał na świecie. Dotarłam do 2/3 książki i swoim zwyczajem dawkuję sobie po troszeczku, po rozdzialiku, żeby jak najdłużej czytać to arcydzieło literatury rozrywkowej (termin nieprofesjonalny, ale adekwatny;). Aha, uprzedzam - jeśli ktokolwiek zdradzi mi, kto zabił, to zaaranżuję materiał na kolejny krwawy kryminał

[Bacha85]

No więc zabił... Aaaa.... Odłóż tę siekierę!!!

Jak to mówią lepiej późno niż wcale

[GythaOgg]

No więc zabił... Aaaa.... Odłóż tę siekierę!!!

Jak to mówią lepiej późno niż wcale

Jasna cholera, aż sobie bark wybiłam od zamachu tą siekierą!
Prawda, lepiej późno niż wcale, jako polonistka zawsze trochę wstydziłam się czytać kryminały, dzisiaj widzę, że to było snobistyczne, a przede wszystkim odebrało mi dużo dobrej zabawy Teraz nadrabiam

[Brethil]

Prawda, lepiej późno niż wcale, jako polonistka zawsze trochę wstydziłam się czytać kryminały, dzisiaj widzę, że to było snobistyczne, a przede wszystkim odebrało mi dużo dobrej zabawy Teraz nadrabiam

Mnie tam zawsze powtarzano, że kryminały to literatura niższych lotów w ogóle pozbawiona głębszych wartości literackich (taaa... a "Imię róży" to niby nie kryminał?)

A teraz mamy na roku całe seminarium magisterskie poświęcone literaturze kryminalnej, więc w ogóle czytelnicy takowych mogą się czuć rozgrzeszeni.

[GythaOgg]

A teraz mamy na roku całe seminarium magisterskie poświęcone literaturze kryminalnej, więc w ogóle czytelnicy takowych mogą się czuć rozgrzeszeni.

I bardzo słusznie, że jest takie seminarium! Na studiach miałam zajęcia poetyki z doktorem (już profesorem), którego ambicją było stworzyć porządną pracę literaturoznawczą na temat Harlequinów. Literatura jest różna, od Prousta (swoją drogą, czytając jego dzieła znalazłam swój stracony czas...) po Grocholę a zadaniem literaturoznawców jest ją badać.

[Motopompa]

a "Imię róży" to niby nie kryminał?

To przede wszystkim kawał ciężkostrawnej cegły.

[Brethil]

Jak dla kogo ciężkostrawnej. Mnie się niezwykle podobała ta cegła, choć fakt, większość zna ją z ekranizacji.

[Melissa]

Imię róży było piękne i nawet nie przeszkadzał mi fakt, że średniowieczne alegorie znam na poziomie mniej niż elementarnym. Ale napisać o ludzkiej duchowości i seksualności tak, żeby nie wyszło wulgarnie. Napisać o nauce i poszukiwaniu prawdy, porzucając punkt widzenia współczesnego naukowca, który nie ma możliwości pracować bez wymiany informacji z innymi. Historia kryminalna w sumie tylko ożywia fabułę i dopełnia elegancką kompozycję.