przez kiniro » 12 sty 2013, o 21:25
Lady Margolotta
Jest wampirzycą z Überwaldu, jedną z trójki rządzącej w tej krainie i założycielką Ruchu Czarnowstążkowców.
Posila się krwią krów. Jest postacią bardzo tajemniczą, władczą i skrytą. Wychowuje <a href="http://www.pratchett.pl/swiat,dysku,62,nutt.html">Pana Nutta</a> ucząc go by nabierał wartości. Wysyła go w "Niewidocznych akademikach na misję nauczania orków.
Jest bliską przyjaciółką <a href="http://www.pratchett.pl/swiat,dysku,31,havelock-vetinari.html">Vetinarego</a>, z którym gra w Łupsa! za pomocą sekarów.
W "Piątym elefancie" pomaga Vimesowi w ucieczce z lochu krasnoludów.
Ninja
Kasta najlepszych wojowników z Kontynentu Przeciwwagi. Spotykamy ich w "Ciekawych czasach" gdy starli się ze Srebrną Ordą. W sali było ich ponad 30. Żaden nie przeżył. Nikt ze Srebrnej Ordy nie otrzymał nawet draśnięcia.
Grace, nie wiem czemu ale hasła Diosa i Teppica są ucięte.
Pan Tulipan
Ten ...ony partner pana Szpili jest ramieniem wykonawczym w Nowej Firmie. Chce być uzależniony od narkotyków ale jest uzależniony od własnej głupoty wciągając sproszkowane kulki na mole, tabletki na robaki dla psów czy kredę.
Posiada bezbłędny instynkt wobec sztuki. Wraz z Panem Szpilą miał dokonać zamachu na <a href="http://www.pratchett.pl/swiat,dysku,31,havelock-vetinari.html">Vetinarego</a>.
Pan Tulipan pochodził z nieznanej czytelnikom wioski, która ukrywała się w kaplicy przed najeźdźcami. Przeżycia te doprowadziły go do granicy furii, na której nieustannie balansował. Poznaje tam też wiarę swego ludu głoszącą, że jeśli człowiek ma swojego ziemniaka, wszystko będzie dobrze. Po śmierci w ciekłym ołowiu dostaje szansę okazania skruchy i powrót do świata żywych. Korzysta z tej okazji i reinkarnuje się jako kornik w biurku <a href="http://www.pratchett.pl/swiat,dysku,372,william-de-worde.html">Williama de Worde</a>.
Pan Szpila
Wraz z Panem Tulipanem prowadził Nową Firmę. Był mózgiem zespołu. Potraktowany rozbłyskiem antyświatła, wywołanym przez <a href="http://www.pratchett.pl/swiat,dysku,247,otto-chriek.html">Otto Chrieka</a> w czasie napadu na redakcję "Pulsu", doznaje wizji ścigających go ludzi, którzy zginęli z jego ręki. Od tamtego momentu jego mózg jest mniej niż nieużyteczny. Zginął podczas walki z <a href="http://www.pratchett.pl/swiat,dysku,372,william-de-worde.html">Williamem de Worde</a>. Otrzymawszy od Śmierci taką samą propozycję jak <a href="http://www.pratchett.pl/swiat,dysku,373,pan-tulipan.html">pan Tulipan</a>, nie okazuje dostatecznej skruchy i powraca na świat jako ziemniak.
Wonse
W "Straż! Straż!" jest sekretarzem <a href="http://www.pratchett.pl/swiat,dysku,31,havelock-vetinari.html">Vetinarego</a>. Jest Wielkim Mistrzem zakonu, który przywołuje smoka, aby przejąć władzę w mieście. Plan ten wymyka się spod kontroli i smoczysko zostaje królem Ankh-Morpork.
Używa Lupina do komunikacji z pozostałymi ludźmi oraz zrozumienia mechanizmów ich działania. W końcu złapany przez Vimesa spada z piętra na wpół zburzonego pałacu kończąc swój żałosny żywot jako mokra plama na stosie skarbów zgromadzonych przez Rexa.
Pani Gogol
W "Wyprawie czarownic" Pani Gogol przy pomocy Barona Saturdaya, pana Tesco, lady Bon Anny, Hotalogi Andrewsa, Kroczącego Szeroko, Babci Weatherwax, Niani Ogg i Magrat Garlik walczyła z Lilith - siostrą Babci. Mogłoby się wydawać, że zgromadzenie takiej armii przeciwko jednej osobie jest dość niesportowe, zwłaszcza, że pierwszy z tej listy był zombie a pozostali, poza czarownicami, byli bogami. Jednak przeciwniczką była czarownica specjalizująca się w magii luster.
Erzulie Gogol uprawiała magię voodoo. Na przykład gdy dom wymagał malowania. Mieszkała w domku na kaczych łapach znajdującym się na bagnach, otoczona przez aligatory.
Występując przeciwko Babci, została pokonana bez żadnych problemów. Jej specjalnością była Genoańska zupa zwana jako Gumbo. Przepowiadała z niej przyszłość. Głównie taką, że czeka ją znakomity posiłek.
Ostatnio edytowano 12 sty 2013, o 23:05 przez
kiniro, łącznie edytowano 4 razy
W moim świecie
Miłość dla poetów
Nigdy nie jest sławną balkonową sceną
Jedynie konającą wiarą
U niebios bram