Pratchettowe dyskusje..

[kiniro]

To już trzecia książka Mistrza, o której się dowiaduję od Was
Skoczę sobie dzisiaj do Empiku i zakupię bo mnie zaintrygowaliście.

[pawelekr570]

Nacja jest nawet ciekawa tzn zmuszająca do myślenia
ale poza tym norma : mały chłoptaś , mała dziewczynka sami na wyspie gdyby ktoś mi opowiedział same wydażenia raczej by mnie to nie przekonało lecz pracz to pracz :]

[Oura]

Nacja jest nawet ciekawa tzn zmuszająca do myślenia
ale poza tym norma : mały chłoptaś , mała dziewczynka sami na wyspie gdyby ktoś mi opowiedział same wydażenia raczej by mnie to nie przekonało lecz pracz to pracz :]

Zgadzam się w zupełności
Teksty są bezbłędne, no i osobiście zakochałam się w "ptakach Praojców" xD

[Corvvin]

I ja wreszcie przeczytałem Nacje
I gdybym przeczytał ją w wieku 10 - 13 lat pewnie bym zaliczył ją do jedną z moich ulubionych książek. Przypomina mi najbardziej 2 lata wakacji Verne'a. W wieku późnej starości, czyta się nawet gładko, ale razi trochę naiwność fabuły...

[Szamajim]

Tak offtopując Rebis zrobił wznowienie Dywanu i Ciemnej Strony Słońca. Pisze tutaj bo Nacje też oni wydali ^^

[szkot]

W końcu przeczytałem i dobrze, że to zrobiłem. Bardzo mi się podobało. Piękna historia
Chociaż początkowo byłem nastawiony negatywnie, bo nie był to Świat Dysku.

[madziairm]

Ja właśnie uporałam się z ostatnim egzaminem i spróbuję poczytać coś "normalnego" - wypożyczyłam Nację, bo inne tytuły z półki bibliotecznej już znam
Sądząc po Waszych postach może być ciekawie

[grace]

Czytam sobie Nację i nachodzi mnie pewna myśl. Abstrahując od Robinsona itp. uderzyło mnie pewne podobieństwo w odczuciu do tego, jakie miałam po późniejszych książkach.
O ile dobrze kojarzę, Nacja została napisana krótko po tym, jak Terry został zdiagnozowany.
Wówczas choroba nie była jeszcze taka wyraźna, ale przecież o Alzheimerze trochę musiał słyszeć. Musiał mieć na ten temat rozmaite przemyślenia i wreszcie pojawiający się strach. Czy to oznacza izolację? Śmierć? Może są i gorsze rzeczy?
...
Powrót na wyspę, która była domem i nagle staje się niemal obcym miejscem. Nie ma ludzi, których się zna, pojawiają się obce twarze. Trzeba działać, nie można tracić kontroli nad niczym, nie można zapomnieć. Bogowie? Ależ jeśli są, to dlaczego pozwolili na to? Może więc ich nie ma?

Być może za dużo czytam już artykułów o Terrym i jego chorobie, być może też za dużo się doszukuje, za dużo wywiadów. Ale przyznajcie, że coś w tym jest.