Niekoniecznie o Terrym...

[VimesVetinari]

Obecnie czytam 5. tom "Miecza Prawdy" Terry'ego Goodkinda. Polecam. Warto też zobaczyć serial również pod owym tytułem - sporo się różni od książki, ale jest równie wciągajaćy

[ratharienn]

Czytam "Siewcę wiatru" na zmianę z kolejną sagą norweskiej autorki. Niesamowicie wciągające są te niegrube tomiki, pełne po brzegi mrożących krew w żyłach historii, z których w końcu niewiele w głowie zostaje... Ale lubię w nich bezkresne łąki, czyste lasy, otaczające małe wioski położone nad fiordami i to, że wodę z rzeki można pić, nie lękając się o zdrowie i życie...

[Aiyanna]

"Niewidzialna smycz" Zolnay i "Kafka nad morzem" Haruki Murakami.
Tego pierwszego autora nie znam ale zaintrygował mnie tytuł, ponieważ uwielbiam kynologię. Zaczyna się sympatycznie.
Za to drugi.... Kocham Murakamiego za jego styl i głębię książek. Ta powieść na pierwszy rzut oka wydaje się prosta ale kiedy człowiek tak głębiej w nią wejdzie, odkrywa się całe morze symboliki. Pokazuje, jak ciekawym tworem jest człowiek. Polecam bardzo mocno

[Mogget]

Kocham Murakamiego za jego styl i głębię książek.

Już Cię lubię Połykam jego książki i wielbię

Czytam "Siewcę wiatru"

I jak? Dla mnie takie w sumie średniawe, bez zbędnych zachwytów

"Hiszpańscy żebracy" Nancy Kress - za to się zabrałem. Początek ciekawy, bo i tematyka interesująca. Mam nadzieję, że dalej będzie równie dobrze.

[Kinga]

Zabrałam się za Rzeźnika drzew Pilipiuka, ten człowiek ma naprawdę zryte pod kopułą... Ale opowiadania są niezłe

[Aiyanna]

A mi się Rzeźnik drzew średnio podobał. Już bardziej 2586 kroków Ale on ma tak... fajnie zryte pod kopułą W sumie nic dziwnego, wszyscy, którzy ukończyli moje liceum tak mają

[Marek_Sobczak]

Rzeźnik to świetna lektura. Z czystym sercem można polecać.

A ja obecnie przez sentyment czytam Astrid Lindgren - "Bracia Lwie Serce". Prosta jak budowa cepa a jednak do serducha trafiająca.

[Thug]

Ja nadrabiam braki w lekturze

Nigdzie nie mogłem dostać Wiedźmina, a na zakup serii nie mam kasy(znaczy mam, ale na ważniejsze cele ). Aż tu nagle... W ''mojej'' Bibliotece znalazły się nowe wydania dwóch pierwszych tomów!

Ostatnie życzenie Sapkowskiego pokonane w wieczór.

Dzisiaj Miecz przeznaczenia

Jak on super pisze Trochę tak jakby... Brutalnie? Znaczy nazywa rzeczy po imieniu bez ''ugrzecznień''. Gwałt, to gwałt, a ku*wa to ku*wa


PS. Trzeba tu cenzurować wulgaryzmy? Tak pytam, bo jeszcze nie znam wszystkich forumowych zasad

[Kinga]

Tak, trzeba cenzurować, to nie kwestia zasad forum, ale netykiety. I od jakiegoś czasu zastanawiam się na Twoim avatarem, wiem, że to Raczkowski, ale generalnie w połączeniu z podpisem zaczyna mi działać na moje moderatorskie nerwy...



No i teraz mam problem... Mama wczoraj kupiła Oko Księżyca Anonima, i nie wiem co najpierw, czy Rzeźnik czy Oko...

[Dżon]

Zbrojnych kupiłem i po raz kolejny łyknąłem w jeden wieczór. W planach mam książki von Hayeka, ale najpierw muszę przebrnąć przez Żywczyńskiego i Pajewskiego - moje podręczniki

A jak już naprawdę nie mam siły to łapię "Znaczy kapitana" albo "Kolebkę nawigatorów". To zawsze humor poprawia

[wizizard]

Dotyk mroku, taka polska wersję Pratchetta i Pottera i zapowiada się ciekawie, rzecz dzieje się w Gdańsku i znajduję tam dużo słowiańskich odnośników (trochę niektóre mnie do Sapkowskiego przywodzą, ale to nie ten kaliber jeszcze) - ale jeszcze trochę przede mną, więc podzielę się wrażeniami po

[Nobby Nobs]

...taka polska wersję Pratchetta i Pottera...

Jak coś może być wersją Pratchetta i jednocześnie Pottera??

[Thug]

Tak, trzeba cenzurować

Przyjąłem


Księgi nomów zostały skończone. Trochę gorszę od ŚD, ale i tak świetne. Szkoda, że nie mają zbyt pozytywnych opinii na forum
Zasługują na pełen podziw. Pozostawiają jednak niedosyt, gdyż chciałoby się wiedzieć co się stało po odlocie

[nanny_ogg]

Szkoda, że nie mają zbyt pozytywnych opinii na forum

Nie czytałeś właściwych wpisów

[Mosey]

Wczoraj skończyłem urodzinowych Wolnych Ciut Ludzi - oczywiście w przekładzie pana Cholewy, więc, tak jak to już było w Carpe Jugulum, mogłem się zetknąć z tą gwarą, która podpięta została Feeglom. I przypadła mi bardzo do gustu - trzeba przyznać, że ma swój specyficzny i niepowtarzalny styl, przynajmniej w moim odczuciu. Próbowałem czytać teraz wersję, gdzie zostało to napisane inaczej, jednak to już nie było to samo i postanowiłem odłożyć książkę na bok (akurat tak się złożyło, że niedawno ją wypożyczyłem z biblioteki - pewnie jeszcze przeczytam jak znajdę chwilkę).

Teraz natomiast sięgnąłem po Podróże z Herodotem Kapuścińskiego. Książka ta, pomimo tego, iż leży praktycznie nieużywana na półce już dobre 3 i pół roku, dorobiła się swojej historii.
Otóż, dostałem ją w ramach wzajemnego obdarowywania się prezentami, który to zwyczaj ma miejsce niekiedy w szkołach (w tym przypadku moje uwielbiane i z perspektywy czasu gloryfikowane IV LO). Niestety, znajoma, kupując tę książkę, nie trafiła w najlepszy moment - zima 2007 to czas, kiedy całkowicie wsiąkłem w świat, po którym hasa sobie pewien białowłosy zabijaka. I książki te miały dla mnie (ba, wciąż mają!) tak olbrzymią siłę przyciągania, że Kapuściński, po próbie lektury (może przez 60 stron udało mi się przebrnąć), wylądował na półce czekając aż Biały Wilk w końcu da mi spokój. I tak się odkładało.

Czy był to błąd? Nie wiem, może właśnie potrzebny był mi czas, aby móc dojrzeć, zyskać spojrzenie na świat z troszkę innej perspektywy, żeby móc w pełni docenić tą książkę. Bo tak jest - sięgnąłem po nią dzisiaj po południu i już jestem mniej więcej w miejscu, w którym wtedy ("Boże, jak to dawno było" - odezwała się nostalgiczna część duszy) moja lektura się urwała. I jestem szczerze oczarowany, a przecież "jedyne" o czym była mowa to szok, jaki autor przeżył podczas pierwszych kontaktów z kulturą hinduską i chińską lat 50 ubiegłego wieku. W zasadzie nie wiem co takiego przykuwa moją uwagę - jest w tym jakaś magia, której nie do końca rozumiem, może dopiero po skończeniu wyklaruje mi się jakiś obraz.

Chyba zacznę się bardziej interesować literaturą Kapuścińskiego - a nuż uda mi się przełamać syndrom lektury, tak jak to się stało ponad rok temu w przypadku Sienkiewicza, którego moje uwielbienie tak wielu zaskoczyło.