Świat Dysku

[4jola]

Odzienie,jakie miały na sobie te dwie razem,wystarczyłoby może do przykrycia talerzyka.Co dziwne,zmieniało je to w dwa atrakcyjne i ruchome meble,tak aseksualne jak kolumny.Teppic westchnął,wspominając kobiety w Ankh-Morpork,które mogły okrywać się od szyi po kostki,a jednak u całej klasy chłopców wywoływać rumieniec sięgający cebulek włosów.

Koniec cytatu.
Nawet w Świecie Dysku to działa...

[basteth]

Przejrzałam posty i chyba z Mistrzem jest tak, że wierzy w intelekt i potęgę wyobraźni swoich czytelników, a miłość w AM ma aż nadto fizyczny wymiar ( damy negocjowalnego afektu i Sonky dzięki któremu jeszcze w AM nie chodzą sobie po głowach )i nie trzeba o tym pisać na zasadzie atlasu anatomicznego wystarczy być jak Pratchett bardzo inteligentnie subtelnym

[4jola]

Zakochałam się w tym określeniu.

damy negocjowalnego afektu

.To po prostu perła,w całym długachnym sznurze podobnych u Mistrza.Gildia Szwaczek,no cóż...

[tter282]

Zakochałam się w tym określeniu.

damy negocjowalnego afektu

.To po prostu perła,w całym długachnym sznurze podobnych u Mistrza.Gildia Szwaczek,no cóż...

Heh, czy to Terrego określenie aby: "dama, której cnota zawiera pewien element komercji" ?

[grace]

chyba obie frazy padły w różnych książkach.

[Aeshtir]

Heh, czy to Terrego określenie aby: "dama, której cnota zawiera pewien element komercji" ?

Doskonałe, muszę zapamiętać...
A tymczasem, w wolnej chwili zastanawiałem się nad jakimikolwiek wyznaniami miłości u Pratchetta. Odkryłem tylko jeden moment, kiedy jedna z postaci wspomina o tym, że kocha drugą. Co ciekawsze, to akurat postać, której sprawy damsko - męskie (mimo stałego związku) zdają się omijać, niczym zdrowy rozsądek naszą klasę polityczną. Mowa o Marchewie, rozmawiającym z Vimesem o jego związku z Anguą (Coś przegapiłem? Pomóżcie!). Na pozostałych kartach powieści Mistrza... tylko piękne niedopowiedzenia.

Już Norwid zauważył, że niedopowiedzeniem i milczeniem można budować tekst w znacznie bardziej efektowny (i efektywny) sposób. O ileż to ciekawsze niż wyśmiewane przez Terry'ego romansidła, w których rozkochuje się Glenda...

[Dicey Reilly]

Odkryłem tylko jeden moment, kiedy jedna z postaci wspomina o tym, że kocha drugą. (...) (Coś przegapiłem? Pomóżcie!).

Pomogę!
Jest jeszcze fragment rozmowy Angui z Vimesem w 'Bogowie, honor, Ankh-Morpork' gdy strażniczka wyraźnie mówi (wow, mogę zacytować): "Kocham go, bo jest dobry bez zastanowienia." i jeszcze dalej opisuje trochę Marchewę. Vimes, wiadomo, starał się nie okazywać zakłopotania:P -> liczba tego rodzaju framgentów wzrosła do 2.
Jak przeczytałam słowa to byłam na swój sposób zszokowana: "Takie słowa? U Pratchetta? Na dodatek Angua mówi to Vimesowi?" Przyzwyczajona jestem właśnie do niedomówień jeśli chodzi o związki, zwłaszcza o naszą strażową parę...

[grace]

odświeżę nieco temat, bo szkoda, żeby przepadł w archiwach forum. Tyle nowych użytkowników, to może dołączą do tej dyskusji.

Przejrzałam temat, by go odświeżyć, ale jakoś albo mi umknęło, albo nie było tego, jak to pięknie Nutt dowiadywał się o znaczeniu poezji miłosnej i tego, do czego dąży - zdjęcia odzieży z panienki. Ów efekt uboczny spadającej odzieży miał przecie być niezręczną sytuacją, tłumaczącą, dlaczego owa dziewoja ma czytać takie poezje na osobności


Przy okazji, w Niewidocznych Akademikach, pojawia się wzmianka o tym, jak to lokaj wybiera do obsługi bankietu tylko ładne, zgrabne i wysokie dziewczyny - co miało tłumaczyć dlaczego Glenda nie mogła iść podsłuchiwać. Jakaś niekonsekwencja, czy też celowy zabieg?

[Dicey Reilly]

Pewnie wybierano zgrabne dziewczyny żeby było się łatwiej przecisnąć między goścmi a wysokie żeby wysoko trzymały talerze dla bezpieczeństwa dań, nie wiem tylko po co ładne, nie ma to wpływu na smak serwowanych produktów... Może lokaj uważał, że jak ładna to głupia i nie zrozumie o czym rozmawiają magowie -> nie zacznie się zastanawiać nad nauką -> nie zechce zostać magiem=nie wprowadzi zamętu

[grace]

ale skoro Jul była jedyną ładną i zgrabną dziewczyną wśród służby, to coś nie gra.

Dziwi mnie też, że w przypadku takiego stada facetów, żaden nie preferował właśnie tych grubszych - starannie selekcjonowanych przez panią Withlow. A przecie w końcu tu jest wielkie pole do popisu w rozmaitych aluzjach

[Dicey Reilly]

Jul była jedyną ładną i zgrabną dziewczyną

No tak, umknęło mi to:D

Chyba jeszcze nikt o tym nie wspominał: a co Cohenem w "Blasku Fantastycznym" bodajże (a może 'Kolorze magii?' zlewają mi się w jedną książkę)? Gdy Rincewind dowiedziawszy się o planach zaślubin Cohena z uratowaną dziewczyną, pyta go czy nie będzie przypadkiem przeszkód w wiadomych sprawach a Cohen odpowiada coś w stylu: 'Hm, może być a tym problem... Mam nadzieję, że jest dość silna.' Mnie to kompletnie rozłożyło:D

[IloveVetinari]

A pamiętacie zachowanie profesora post mortem w Świecie Finansjery ?

[grace]

ale to z kolei, odnoszę wrażenie, było takie przerysowanie stereotypu takich starych pryków, co to już dawno nie mogą, ale coraz bardziej chamscy do kobiet się robią swoją napalczywością.

[tter282]

Przejrzałam posty i chyba z Mistrzem jest tak, że wierzy w intelekt i potęgę wyobraźni swoich czytelników, a miłość w AM ma aż nadto fizyczny wymiar ( damy negocjowalnego afektu i Sonky dzięki któremu jeszcze w AM nie chodzą sobie po głowach )i nie trzeba o tym pisać na zasadzie atlasu anatomicznego wystarczy być jak Pratchett bardzo inteligentnie subtelnym

A tutaj się zgodzę - natychmiast przychodzi mi na myśl postać Adory - ja przynajmniej odbieram ją jako właśnie tak rozwibrowaną pod tą żelazną maską jaką nosi. Jest tam coś na rzeczy, albo mam jakieś dewiacje

[IloveVetinari]

ale to z kolei, odnoszę wrażenie, było takie przerysowanie stereotypu takich starych pryków, co to już dawno nie mogą, ale coraz bardziej chamscy do kobiet się robią swoją napalczywością.

To miło, że odnosisz takie wrażenie , ale ja niestety a może stety, ku ogólnej wesołości i uciesze z właśnie starego pryka... spotkałam takąż zeschniętą mumię na rynku krakowskim.