Zakład Statystyk Opiniowanych

[Sushi]

Visi, Veneri, Vamoosi - odwiedziłem, złapałem wstydliwą chorobę, uciekłem.

Jakiś młody człowiek zamiatał stopnie — teoretycznie. W praktyce przesuwał brud z miejsca na miejsce, dostarczając mu nowych widoków i okazji poznania nowych przyjaciół.

Idąc, nadrektor przecierał swoją laskę. Wybrał szczególnie udaną, długą na sześć stóp i całkiem magiczną. Nie znaczy to, że często używał magii. Doświadczenie mówiło mu, że jeśli czegoś nie można się pozbyć paroma uderzeniami sześciu stóp solidnego dębu, to jest pewnie i tak odporne na czary.

- Nadrektorze...
- Tak, panie Stibbons?
- Chyba ktoś nadepnął mi na kapelusz. - Co z tego?
- Wciąż mam go na głowie.

Rzeczywiście, kilka stóp od niego biegła rynna. Gdyby się rozkołysał i wytężył wszystkie siły, mógłby akurat chybić o kilka cali i runąć w dół.

Sierżant Colon otworzył oczy i jęknął. Głowa go bolała. Chyba go czymś uderzyli. Możliwe, że ścianą.

I jeszcze jeden dość długi ze "Złodzieja czasu" bezsprzecznie wspaniały

Przypuśćmy, iż ktoś przekonał cesarza, by włożył nowe szaty z materiału tak delikatnego, że dla zwykłego oka szat wcale nie było. I przypuśćmy, że jakiś chłopczyk obwieścił ten fakt czystym, donośnym głosem...
Dostaniecie wtedy „Opowieść o cesarzu, który nie miał ubrania .
Ale gdybyście wiedzieli trochę więcej, byłaby to „Opowieść o chłopcu, który dostał zasłużone baty za niegrzeczne zachowanie wobec władcy i został zamknięty w komórce”.
Albo „Opowieść o całym tłumie, który został otoczony przez straże i poinformowany, że to się wcale nie wydarzyło. Jasne? Ktoś chce dyskutować?”.
Może to być również opowieść o tym, jak całe królestwo dostrzegło nagle dobrodziejstwa płynące z „nowych szat” i wzbudziło w sobie entuzjazm dla zdrowych zabaw sportowych [Na ogół z użyciem wielkich, naprawdę wielkich piłek plażowych.] w wesołej i orzeźwiającej atmosferze, które to zabawy miały z każdym rokiem więcej wyznawców, aż doprowadziły do recesji spowodowanej krachem przemysłu tradycyjnych ubrań.
Może to być nawet opowieść o wielkiej epidemii zapalenia płuc w '09.
Wszystko zależy od tego, ile wiecie.

sa sa sa

[nimrothel]

– To działa jak hipnoza – odezwał się nerwowo Vimes. – Ludzie idą za nim, żeby zobaczyć, co się stanie. Tłumaczą sobie, że dołączyli tylko na chwilę, że mogą przestać, kiedy tylko zechcą. Ale nigdy nie chcą. To jakaś magia.
– Nie. Czy kiedykolwiek naprawdę pan go obserwował? Mogę się założyć, że zanim przez dziesięć minut porozmawiał z Jabbarem, dowiedział się o nim wszystkiego. Mogę się założyć, że poznał imię każdego wielbłąda. I zapamiętał je. Zwykle ludzie nie interesują się specjalnie innymi. – Jej palce odruchowo wykreśliły jakiś deseń na piasku. – Dlatego on sprawia, że człowiek czuje się ważny.
– Politycy się tak zachowują...
– Nie w taki sposób, może mi pan wierzyć. Przypuszczam, że lord Vetinari pamięta o faktach dotyczących innych...
– Naprawdę lepiej w to nie wątpić!
– ...ale Marchewę to ciekawi. Nawet o tym nie myśląc, robi w głowie miejsce dla innych. Interesuje się ludźmi, więc ludzie uważają, że są interesujący. Czują się... lepsi, kiedy on jest w pobliżu."

Może trochę długie, jak na motto życiowe, ale inaczej nie przekazałoby tego co chcę powiedzieć

[RosalieRose8]

Ja bardzo lubię wszelkie cytaty Śmierci oraz Morta ;] Na przykład:
-A JAK MYŚLISZ, DLACZEGO POSŁAŁEM CIĘ DO STAJNI, ZASTANÓW SIĘ DOBRZE. (...)
-Myślę...
-TAK?
-No więc prawdę mówiąc, myślę, że to dlatego bo brnął pan po kolana w końskim gnoju.
-MASZ ABSOLUTNĄ RACJĘ, rzucił Śmierć. LOGIKA ROZUMOWANIA .REALISTYCZNE PODEJŚCIE DO ŚWIATA.BARDZO WAŻNE W TAKIM ZAWODZIE JAK NASZ.
Podobał mi się także jeden z Blasku Fantastycznego:
"Szedł tak jakby zamierzał ustanowić światowy rekord prędkości w nonszalanckim spacerze.":D

[grace]

o, nowa twarz A może przywitasz się ładnie w dziale na górze strony przeznaczonym właśnie do tego celu?

Niewyjaśnione fenomeny same w sobie nie są na Dysku niczym wyjątkowym.*
*Na przykład rybne deszcze są tak częste w położonej w głębi lądu wiosce Sosnowe Szafy, że rozkwitła tam produkcja konserw i filetów, a także liczne wędzarnie. A w górskim regionie Syrrit wiele owiec, pozostawionych na noc na pastwiskach, znajduje się rano zwróconych w przeciwnym kierunku, na pozór bez żadnej ludzkiej interwencji.

[Sushi]

Rincewind przyglądał się naszywce. Nigdy nie nosił żadnych odznak. No... właściwie to nie­prawda. Miał kiedyś taką z napisem „Dziś mam już 5 lat”, co jest chyba najgorszym możliwym prezentem dla sześciolatka. Tamte urodziny były najpaskudniejszym dniem w jego życiu.

Rincewind uniósł głowę i uchylił kapelusza.
- Bardzo panów przepraszam - powiedział. - Czy to sala 3B?
I rzucił się do ucieczki.
Deski podłogi jęknęły pod jego stopami. Z tyłu ktoś wykrzyczał przydomek Rincewinda, który brzmiał: „Nie pozwólcie mu uciec!”.

Rincewind mój ulubieniec
I narratorskie:

W starym szambie za szopą ogrodnika jakiś młody chłopak taplał się w wodzie.
No... w każdym razie się taplał.

[Arashi]

"Wyprawa czarownic":

Kiedy Dezyderata Hollow była jeszcze małą dziewczynką, babcia udzieliła jej 4 ważnych rad:
Nigdy nie ufaj psu z pomarańczowymi brwiami.
Zawsze zapisuj nazwisko i adres młodego człowieka.
Nigdy nie stawaj między dwoma lustrami.
I zawsze nos absolutnie czystą bieliznę, codziennie, bo nigdy nie wiesz, czy nie przewróci cię i nie stratuje na śmierć spłoszony koń, a kiedy ludzie zobaczą, że masz na sobie brudną bieliznę, umrzesz ze wstydu.

"Na glinianych nogach":
(O funkcjonariuszu Rzygacz;D)

Tkwienie w całkowitym bezruchu w jednym miejscu było jego podstawowym atutem. Gdyby wzywano chętnych do walki o tytuł mistrza świata w nieruszaniu się, on by się nawet nie ruszył.

(Tu nie pamiętam o co chodziło,ale cytat mistrzowski)

- Byłem nieszczęśliwy bo nie miałem butów, dopóki nie spotkałem człowieka, który nie miał nóg.
- Gdybyś go spotkał, mógłbyś zapytać, czy nie ma jakichś niepotrzebnych butów.

- Ruszamy dalej, ale ostrożnie. Możemy wyjść na brzeg pod osłoną ciemności.
- Ee... Czy moglibyśmy wyjść na brzeg pod osłoną osłony?

(No i mój ulubiony cytat z tej książki, duet Patrycjusz->Nobby)

- Beti! - rzucił ostro Patrycjusz.

"Ostatni kontynent"

Wstał, podniósł skórzany worek, zarzucił sobie na ramię, zabrał dzidy i nie oglądając się za siebie, odszedł za skałę. Ktoś inny uznałby takie zachowanie za niegrzeczne, ale Rincewind zawsze z radością spoglądał na dozwolonego ciężko uzbrojonego człowieka, który się oddala.

- Chciałem w ten sposób wyrazić fakt, że cokolwiek zrobimy w przeszłości, zmienia przyszłość. Najdrobniejsze działania mogą przynieść bardzo poważne skutki. Może pan teraz... nadepnąć na mrówkę, co w efekcie uniemożliwi komuś w przyszłości narodziny!
- Naprawdę?
- Tak, nadrektorze.
Ridcully ucieszył się wyraźnie.
- To dobra wiadomość. Jest paru ludzi, bez których historia świetnie by sobie poradziła. Ma pan pomysł, jak znaleźć właściwe mrówki?

"Muzyka duszy

-Zajmijcie się czymś pożytecznym i znajdźcie Kwestora - polecił surowo Ridcully. - Kazałbym wam się wytłumaczyć rano władzom uniwersytetu, ale niestety, to wy jesteście władzami uniwersytetu...

Paskudny Stary Ron zarabiał na skromne życie, podążając za ludźmi, dopóki nie zapłacili mu, żeby przestał.

"Ruchome obrazki"

- Prawdziwy mag myśli tylko o jednym - mruknął dziekan. - Wiesz dobrze.
- Tak, wiem dobrze (Kierownik studiów nieokreślonych)
- Mówiłem o magii.

[ratharienn]

Mnie bardzo spodobał się fragment ze "Straż! Straż":
Kiedy człowiek zadumał się nad takim pokojem, ogarniał go dziwny smutek i niejasne przeczucie, że należałoby może usunąć całą ludzką rasę i zacząć od nowa z amebami.

[Sydonia von Bork]

''Madame Frout niezbyt dobrze radziła sobie z dyscypliną. Może właśnie dlatego stworzyła metodę, która żadnej dyscypliny nie wymagała. Zwykle polegała na przemawianiu do ludzi radosnym głosem, dopóki nie ustępowali z czystego zakłopotania jej zachowaniem.''
Zlodziej Czasu

Noc była czarna jak wnętrze kota. Można by uwierzyć, że właśnie w taką noc bogowie przesuwają ludzi niczym pionki na szachownicy losu. Pośród tej burzy żywiołów ogień migotał pod ociekającymi krzewami kolcolistu jak obłęd w oczach łasicy. Oświetlał trzy przygarbione postacie. Kiedy zabulgotał kociołek, ktoś zajęczał przeraźliwie:
- Rychłoż się zejdziem znów? Zapadło milczenie.
Aż w końcu ktoś inny odpowiedział tonem o wiele bardziej zwyczajnym:
- Myślę, że dam radę w przyszły wtorek.
Trzy Wiedzmy

Ramptopy zimą to parę sążni śniegu i lasy zmienione w zbiór cienistych tuneli pod zaspami. To leniwy wiatr, któremu nie chce się wiac dookoła ludzi, więc dmucha przez nich na wylot. Pomysł, że zima może przyności radośc, nigdy nie przyszedł do głowy nikomu z mieszkańców Ramptopów, którzy znają osiemnaście różnych określeń śniegu.*

*Niestety, żadne z nich nie nadaje się do druku.

Tyz Trzy wiedzmy Tym blizszy mi cytat, gdyz nienawidze zimy i snigu, i zimna z calych sil moich :/

- Demony wiedzą. Bogowie podejrzewają.
Swiat Finansjery

Najgorzej, ze zastepuje kumpla w sklepie, drzwi otwrte na osciez, bo cieplo sie robi, a ja odswierzam sobie Mistrza... Widzicie miny tych ludzi mijajacych sklep, kiedy ja doznaje wybuchow niekontrolowanego smiechu?

Zapomnialam o Piatym Elefancie

Najdziwniejsze w ludzkim seksie było to, jak trwał, choćby ludzie byli całkowicie ubrani i siedzieli po przeciwnych stronach ogniska. Tkwił w tym wszystkim, co mówili i czego nie mówili, jak patrzyli na siebie i jak odwracali wzrok.

Edit by Gryfu:
'Edycja' naprawdę nie gryzie...

[Draco Nobilis]

Lubię ten urywek, bo chyba mówi o prawdziwych dzieciach.

"-Algebra? -zdumiała się madame Frout...- Przecież jest o wiele za trudna dla siedmiolatków!
- Owszem, ale nie powiedziałam im o tym i jak dotąd tego nie odkryły - odparła Susan."
Złodziej czasu

[Aeshtir]

Dzisiaj, szukając podpisu do GG, znalazłem taką perełkę:

Och, taki przeciętny żółw to bardzo użyteczne zwierzę filozoficzne. Wyprzedza metaforyczne strzały, pokonuje w biegu zające... Przydaje się.

[Eoren]

Na ulubiony jeszcze się nie zdecydowałam ale czytając po raz kolejny 'Prawdę' doszłam do wniosku, że ten jest w ścisłej czołówce:

Pan Tulipan uniósł drżącą dłoń.
— Czy to ten moment, kiedy całe moje życie przesuwa mi się przed oczami?
NIE, TEN MOMENT BYŁ PRZED CHWILĄ.
— Kiedy?
TO MOMENT, rzekł Śmierć, POMIĘDZY PAŃSKIMI NARODZINAMI A PAŃSKIM ZGONEM. NIE… TO, CO WIDZIMY TERAZ, PANIE TULIPANIE, JEST PAŃSKIM ŻYCIEM, KTÓRE PRZESUWA SIĘ PRZED OCZAMI INNYCH…

[Motopompa]

Też ostatnio przeczytałem "Prawdę", urzekają mnie te w pełni zgodne z prawdą, a starannie mylące zdania .

[Dicey Reilly]

Coś moje zbiory na Pomorzu są ubogie, bo aż 1 książka, ale zawsze radują mnie te fragmenty:

Zwierzęta biegały w panice, kiedy nad ich głowami przesuwał się hałaśliwy, przenikający obiekt. Babcia trzymała się rozpaczliwie pobielałymi palcami i kopała chudymi nogami(...) Zanim dotarły nad górskie łąki, Babcia zdążyła jakoś dojść z nią [laską jako miotłą] do porozumienia. To znaczym, że mogła się trzymać kolanami i dłońmi pod warukniem, że nie przeszkadzało jej zwisanie głową w dół.

- Nie jestem waszą matką - warknęła Babcia. - A juz na pewno waszą matką, jeśli w ogóle mieliście jakieś matki, w co wątpię. Gdybym to ja była waszą matką, uciekłabym przed waszym urodzeniem

- zupełnie jak matka Rincewinda:D

Co do 'Prawdy' - ubóstwiam fragment jak Otto cieszy się z grzmotów i piorunów, gdy mówi "zamek" - szczęście w czystej postaci:D Nie mam książki przy sobie, tak że nie przytoczę.

[Dżon]

Ridcully zamrugał niepewnie.
-Co to za jedni? - zdziwił się. A potem z głębin pamięci wypłynęła przerażająca odpowiedź. Tylko pewien bardzo szczególny gatunek używał takich imion. - Studenci?
-Co? Tak. - Myślak cofnął się. - To chyba nic złego, prawda? Znaczy... przecież jesteśmy na uniwersytecie.
Ridcully podrapał się za uchem. Ten młodzik ma rację, naturalnie. Trzeba wpuszczać tych drani, nie da się tego zakazać.

Jakbym widział moje UG

[Draco Nobilis]

Jak widać po mojej sentencji, interesuje mnie prawda. Pratchett też o niej napisał w "Niewidocznych Akademikach":