Niekoniecznie o Terrym...

[niebezpiecznyGroszek]

Całe! to ksiązka z typu: nie mogę czytać, ale muszę dojść do końca bo nie mogę uwierzyć co tu się wyprawia
Nie ma to nic wspólnego z ułańską fantazją, całość toporna i dosłowna. Szowinistyczna i o dupach. Serio "Achaja, dupko..." pojawiało się jakieś pierdylion razy.
Co do kobiety żołnierz - non stop.
Zakończenie też nie mogło być gorsze. Antybohater męski, którego żywot toczy się na przeciwległym, jak zrozumiałam, końcu świata, przechodzi przemianę (zacną) i umiera bezsensownie. Właśnie w momencie, kiedy zaczynasz go lubić.. Dałoby się z tego zrobić całkiem fajną historię. Może

[Detrytus]

Jak zwykle doskonały język i błyskotliwe pomysły. Ziemiański to prawdziwy fachowiec fantastyki. Dobrze, że wrócił.
Jarosław Grzędowicz

[niebezpiecznyGroszek]

oj, może był flaszkę winien?
Teraz już wiem, dlaczego nie przebrnęłam "Pana..."

[Stanisław Ssakmorski]

Grzędowicz o Ziemiańskim: "prawdziwy fachowiec fantastyki"

Nasz kraj to w ogóle 'fachowcami' stoi. Jak widać są i w lit-pop
Ale może to i trafne określenie (i może nawet w tym sensie zamierzone przez G.):
fachowiec to jedynie rzemieślnik i daleko mu do artysty..

[Cudo_Tyłeczek]

Dobrze, że go "partaczem" nie nazwał;)...byłabyż to nobilitacja;)

[Uuu!]

Przychylam się do interpretacji Ssaka. Może Grzędowicz nie mógł odmówić komentarza, a nie chciał napisać wprost, że jest do dupy. Może są kolegami, może wisiał mu flaszkę...? A może nie czytał?
Ale tego "doskonały język" to nie mogę Grzędowiczowi wybaczyć. Jak jest jego dobrym kolegą, to niech mu kupi słownik synonimów. Czytam trzeci tom "Pomnika...". Nie jest lekko, ale brnę. Najbardziej wkurza mnie słowo "pragmatyzm" i "pragmatyczny" prawie na każdej stronie!!! I to używają tego słowa wszystkie postacie książki bez wyjątku, niezależnie od narodowości i grupy społecznej. Drugim takim nadużywanym słowem jest "szlag" - przekleństwo też używane przez wszystkich. W ogóle nie ma u Ziemiańskiego żadnego zróżnicowania postaci pod względem języka.

[Detrytus]

Ale czyta się szybko, nie?;)
Z tą pragmatycznością jest gorzej. Okazuje się, że pragmatyczni są .... TADAM!.... Polacy! Ja mam chwilę przerwy, bo w bibliotece na osiedlu 4ty tom wypożyczony.

[Stanisław Ssakmorski]

Standardową, archetypalną wprost, wielokrotnie powtarzaną, wpadką jest ziemska (czy w ogóle jakakolwiek) grawitacja w statkach kosmicznych, którymi rasa ludzka (tudzież inne) przemierza kosmos w różnych książkach i filmach. Załoganci chodzą korytarzami, siadają w fotelach, kładą się na kojach itp. Pola grawitacyjnego nie można sztucznie wytworzyć. Co najwyżej można je próbować zastąpić siłą odśrodkową - ale wówczas statek kosmiczny musiałby mieć kształt gigantycznej opony wirującej wokół własnego środka. Jednak w Star Trek, Gwiezdnych Wojnach itp. niczego takiego nie zobaczymy.

A to mi nasuwa myśl, że woda oceanu brzeżnego na Dysku nie może spadać w 'otchłań' kosmiczną, bo siła grawitacji Dysku (no i podtrzymujących go zwierzątek) powinna wprawiać ją w ruch orbitalny - czyli mogłaby na przykład wracać nad Dysk w postaci chmur deszczowych, zasilających hydrosferę Dysku. Obieg wody by się zamknął i rozwiązałoby to problem odnawiania się zasobów wodnych Dysku.

[Rob Rozbój]

Mogło tak być Ssaku, ale znów zapominasz, że siłą napędową Dysku jest magia, nie grawitacja

[Uuu!]

Kilka dni temu wysmarowałem tu całkiem długi post, ale mi go zeżarło wylogowanie i wkurzyło mnie to tak, że nie napisałem go znów.

Dziś już mi przeszło.

Już dość dawno temu skończyłem czytać "Pomnik Cesarzowej Achai", ale nie będę Was już tym zanudzał. Fakt, że w trzecim i czwartym tomie wpadek jest mniej.
Albo ja się już na nie uodporniłem.
Ale najgorsze jest to, że te cztery tomy to jeszcze nie koniec i będzie ciąg dalszy.

Ostatnio przeczytałem "Ja, diablica" i "Ja, Anielica" autorstwa Katarzyny Bereniki Miszczuk. Rzecz jest o aniołach, diabłach, niebie i piekle. Gdybym nie był ateistą to pewnie czytałoby mi się to łatwiej, choć i tak nie było źle. Książka przedstawia świat (i zaświaty) w zgodzie z kreacjonizmem. To dlaczego, ja się pytam, diabły mają tam po kilka milionów lat, skoro wg kreacjonistów świat istnieje 6 tysięcy lat?

No i natchnęły mnie te książki do pewnej refleksji. Poza wspomnianą autorką, to jeszcze Kossakowska i Jadowska napisały książki o aniołach i diabłach. I wszystkie trzy mają jakiś problem z wykreowaniem tego świata. Z jednej strony dusze ludzkie to coś... eterycznego, a współistniejące z nimi w piekle lub niebie anioły i diabły są absolutnie materialne. Poza tym anioły i diabły, pomimo, że są istotami nieśmiertelnymi, to czują głód czy pragnienie, uczucia silnie związane z fizjologią istot śmiertelnych.

Nie będzie dłuższego wywodu, bo nie robiłem notatek podczas czytania.
A dziś zacząłem czytać "Ja, potępiona". Żeby już dokończyć tę trylogię.

[Corvus26]

To dlaczego, ja się pytam, diabły mają tam po kilka milionów lat, skoro wg kreacjonistów świat istnieje 6 tysięcy lat?

Tylko według tych nowoczesnych i radykalnych, bo z tego co gdzieś przeczytałem już w średniowieczu powszechnie uznawano biblijny opis stworzenia świata za metaforę. Tak już chyba jest że IQ na świecie jest stałe, a ludzi przybywa...

[Uuu!]

Tak już chyba jest że IQ na świecie jest stałe, a ludzi przybywa...

Hmm... Ciekawa hipoteza.

[Stanisław Ssakmorski]

IQ na świecie jest stałe

Chyba tak. Ludzki mózg ma swoje obecne rozmiary od 30 tysięcy lat. Wyższość człowieka współczesnego na starożytnym bierze się z postępu naukowego, a nie rozwoju mózgu.

[Cudo_Tyłeczek]

Ssaku, nie wielkość (mózgu) się liczy a pofałdowanie "terenu"

[Stanisław Ssakmorski]

się liczy a pofałdowanie "terenu

Posiadasz jakieś informacje na temat ewentualnego ewolucji/wzrostu pofałdowania mózgu ludzkiego na przestrzeni ostatnich 30 tysięcy lat?