Świat Dysku

[Moist von Lipwig]

W dalszej części piekła jest wyjaśnione, że to wolne golemy "dają reszcie języki".

W piekle też jest opis tego, że banshee wyewoluowały w dżungli co jest sprzeczne z komisarzem, gdzie banshee jest nieumarłym.

[Rob Rozbój]

@Moist: uwagę o językach zrozumiałem tak, że te wolne wypalają języki dla niemów :p

Gdzie jest wstawka o banshee jako nieumarłych? Możesz coś przybliżyć?

[Moist von Lipwig]

Banshee był członkiem zgromadzenia nieumarłych w kosiarzu, którego nazwy nie pamiętam, dokładniej był to nieśmiały banshee piszący listy. Powinienem o tym wspomnieć w poprzednim poście, fakt mój błąd.

[Yakobe]

Hm... Ale Lupin (o ile dobrze pamiętam imię wilkołaka) w tej grupie też nie był formalnie nieumarłym, prawda? Więc po prostu tych "honorowych" nieumarłych w grupie Rega Shoe było więcej niż nam się wydawało wcześniej

[Corvus26]

Hm... Ale Lupin (o ile dobrze pamiętam imię wilkołaka) w tej grupie też nie był formalnie nieumarłym, prawda?

A mi się z kolei coś kojarzy że w Zbrojnych było coś wspomniane, że Angua była przedstawicielem nieumarłych w straży, bo Vimes jak już musiał to wolał wilkołaka od wampira.

[Uuu!]

Angua została jeszcze podejrzana podczas przemiany przez jakiegoś złodzieja bez licencji, który później ze strachu został marynarzem.

http://www.pratchett.pl/swiat,dysku,680 ... bundo.html

[Rob Rozbój]

Banshee był członkiem zgromadzenia nieumarłych w kosiarzu, którego nazwy nie pamiętam, dokładniej był to nieśmiały banshee piszący listy.

Aaa racja, to będzie pan Ixolite. Ale też w Piekle wspomniane jest, że banshee to jedyna humanoidalna rasa, która wyewoluowała skrzydła. Coś mi się tu nie zgadza. Od kiedy nieumarli ewoluują?

A mi się z kolei coś kojarzy że w Zbrojnych było coś wspomniane, że Angua była przedstawicielem nieumarłych w straży, bo Vimes jak już musiał to wolał wilkołaka od wampira.

Chyba jednak nie. Marchewa to wyjaśnia tak, że przyjęli Cuddy'ego jako przedstawiciela krasnoludów, Detrytusa jako przedstawiciela trolli i Anguę jako...
"-A ja? Nie jestem ani trollem, ani krasnoludem.
-Tak, ale jesteś kob..."

Serio jest mowa o nieumarłych?

[Cudo_Tyłeczek]

Serio jest mowa o nieumarłych?

wiesz, istoty, które krwawią 7 dni w miesiącu... a nie umierają (gdzie to było? w South Park?)

[Corvus26]

Serio jest mowa o nieumarłych?

- Czy wiedzieliście, że ona jest wilkołakiem?
- Tego... kapitan Vimes tak jakby sugerował, sir...
- Jak sugerował? Colon cofnął się o krok.
- Tak jakby powiedział: “Fred, ona jest pieprzonym wilkołakiem. Nie podoba
mi się to, tak samo jak tobie, ale Vetinari się uparł, że musimy przyjąć też kogoś od
nich, a lepszy wilkołak niż wampir albo zombi, więc bez dyskusji”. Tak właśnie
sugerował.

Ten fragment tak zrozumiałem ale faktycznie od "nich" nie wskazuje jednoznacznie nieumarłych.

[Cudo_Tyłeczek]

I tutaj Vimes w uszach mej wyobraźni brzmi jak Clint Eastwood z "Gran Torino", mówiący o Hmongach

[Rob Rozbój]

@Cudo: 7 dni to za długo a SP nie oglądałem :p
@Corvus: ano.

[niebezpiecznyGroszek]

Nieumarli to raczej eufemizm niz konkretne niezywki. "Żółw.." podaje:

Katafalki. Bar nieumarlych na Mrokach. (...) Pojecie "nieumarlych" w tym przypadku obejmuje tez wilkolaki, strachy, ghoule, banshee i inne przybrane dzieci Nocy. Najkrocej: jesli ktos nie potrzebuje maski, zeby straszyc dzieci, moze pic w Katafalkach.

Czyli to cala masa roznistych istot

[aniakonda]

Nie wiem czy o tym było już, ale jestem świeżo po lekturze "Świata finansjery" i znalazłam niekonsekwencję, ha Książkę już oddałam, więc stron nie podam, ale w pierwszym opisie pan Bent był opisany jako niewysoki człowieczek, a później, kiedy Lipwig się zastanawiał czy ów jest wampirem, to charakterystyka pasowała do opisu wampira: wysoki, ciemna cera... (swoją drogą - ciemna cera u wampira? eee?).

[niebezpiecznyGroszek]

Myślałam że to metafora, "mały człowieczek"- od tego czym się zarobkowo zajmował
Istnieje też ewentualność, że dusił w sobie powołanie, co powodowało przygarbienie pod wpływem tłumionych emocji.
Wrzucam cycaty

Pan Bent był pod każdym względem gładki i bez żadnej zmarszczki. Moist spodziewał się tradycyjnego surduta, ale zamiast niego przybysz nosił dobrze skrojoną czarną marynarkę do prążkowanych spodni.
Pan Bent był także cichy. Jego stopy, bezgłośne nawet na marmurze, wydawały się niezwykle duże jak na tak wytwornego małego człowieczka, ale buty – czarne i wypolerowane, lśniące jak lustro – były solidnie uszyte. Być może chciał się nimi pochwalić, szedł bowiem jak koń na pokazie, bardzo starannie unosząc każdą stopę nad podłogą, nim postawił ją z powrotem. Poza tym drobnym dziwactwem wyglądał jak ktoś, kto – kiedy nie jest używany – stoi cichutko w szafie.

Tu Moist rozmawiał z Ludmiłą:

A ponieważ i tak była już roztrzęsiona, nie dodał: Niczego nie muszę sugerować. To się samo sugeruje. Wysoki. Ciemna cera. Przychodzi przed świtem, wychodzi po zmroku. Pan Maruda na niego warczy. Ma obsesyjny przymus liczenia. I obsesję na punkcie szczegółów. Jego widok wywołuje lekki dreszcz, po którym człowiek czuje się trochę zawstydzony. Sypia w długim i wąskim łóżku. Wynajmuje pokój u pani Cake, gdzie zatrzymują się wampiry. Nietrudno połączyć razem to wszystko.

[Cudo_Tyłeczek]

Bo Bent to nie wampir...