Niekoniecznie o Terrym...

[Kasia M.]

nie zczaiłam aluzji. tzn rozumiem, ale pozostawię to bez odpowiedzi. <to już chyba też wszyskto wyjaśnia?> a Pratchett'ach to była taka wolna uwaga, nie zbieram ich, tylko od czasu do czasu lubię sobie kupić nowego..

ps. ale dużo osób z forum ma wszystkie, więc tego.. Szacunek dla nich

[Jahoo]

To znaczy... Rozumiem, przeczytać wszystkie Pratchetty, ale kupić... za to można by pewnie dom postawić...
No a w końcu z tym Wiedźminem nie wytrzymasz.
Nadejdzie taki dzień, w którym zrozumiesz, że trzeba już iść, a nie chcesz rozstawać się z Sapkowskim. I w ten sposób wejdziesz na drogę kradzieży i rozboju...

[Kasia M.]

tak, jasne. żeby rozwiać wszystkie wątpliwości: to nie pierwsza książka, którą czytam "w ten sposób". i żadna nie wylądowała u mnie w domu. ani zapłacona, ani nie do końca ;]

[Jahoo]

Pewnie, każdy tak mówi...

[Elencza]

Jako piętnastolatka przeczytałam opowiadania po raz pierwszy i wtedy mi się nie spodobało. Okropne koszmary po nich miałam, nie mogłam w ogóle całęj nocy przespac-cóż takie są konsekwencje zbyt bujnej wyobraźni. Rok później sięgnęłam znowu po Sapka i tak poleciały szybciutko opowiadania i saga.Jak to się może psychika uodpornic w ciągu jednego niecałego roku Od tamtej pory dośc regularnie odświeżam je sobie

[Jahoo]

Okropne koszmary po Sapku? Ciekawe.
A cholera, ja jeszcze nigdy nie miałem takiego koszmaru z prawdziwego zdarzenia.
Bo ja to mam na jawie, a w śnie to kwiatki, cud, miód i słońce, wino, kobiety i śpiew.

[tter282]

Nie wiem, masz może wśród przodków takiego gościa?
Nazywa się Syzyf. To mówi samo za siebie.

Naprawdę zbierasz wszystkie Pratchetty? No... No... No... powodzenia...

Jak to "zbierasz"? Koleżka z EMPiK-u dzwoni, że JUŻ JEST, więc kurzgalopek, kniżka pod pachę i do dom czytać. Cóż - nie na darmo krwiożerczy kapitaliści wymyślili seriale, haha! A ponadto wieloksiąg Terrego przy serii Star Wars to w zasadzie herbatka miętowa.

Na temat "Wiedźmin". Hmmm... U mnie zaczęło się w 1988 roku od opowiadania "Droga z której się nie wraca", zamieszczonym w kwietniowej "Fantastyce". Wtedy Sapek miał na konci tylko opowiadanko "Wiedźmin", którym wygrał konkurs "Fantastyki". Jakoś do mnie nie przemówiło. Wsiąkłem dopiero po przeczytaniu "Drogi..." No i poleciało. Wtedy proza Sapacza była jakimś objawieniem, czymś zupełnie z innej planety. W księgarniach nie było NIC (tylko księgarze i Dzieła Zebrane W.I.Lenina), co tam na kolejnych Polconach, Pyrconach i innych grzybach się kupiło, traktowało jak skarb najcenniejszy. Polskiej prozy było bardzo niewiele - Zajdel, Oramus i Spółka - cięzkie takie, zaangażowane, przedumane. A tu wot -można pisać lekko, dowcipnie, z błyskiem. No i warsztat - szok kompletny.

Dzisiaj Sapacz już oblazł bo jest jednym z wielu, choć właśnie jako rzemieślnik należy do ekstraligi, ale i tak należę do wiernych wyznawców.

[Senthe]

zasmutkowałam Gryfu, a On jakże wspaniałomyślnie odnalazł dla mnie właściwy temat - dziękuję i przepraszam, to się więcej nie powtórzy (:

tak więc raz jeszcze:
http://ksiazki.polter.pl/Glosuj-na-Davi ... ard-w30704
miłego głosowania (:

[Grom]

Pierwsze części, zwłaszcza te z luźnymi opowiadaniami były świetne, za to ostatnie tomy już trochę przekombinowane. A poza Wiedźminem "Rękopis znaleziony w smoczej jaskini" i "Oko Yrrhedesa" są bardzo udane.

[Desaxe]

czytałem dość dawno temu opowiadania, za sagę wziąłem się na studiach dopiero i stanąłem na początku 3 tomu tejże pozostałe stoją cierpliwie czekając na wolniejsze chwile i wyczerpanie się kolejki na półkach obstawionych różnorakiem dobrem bibliofilskim - zakupionym, ale jeszcze nie przeczytanym

[jester]

Wiedźmin jest wspaniały, ubóstwiam go podobnie jak "Smoczy Pazur" Baniewicza. Ekranizacja też dobra, nie ma się czego czepić. Reszta Sapkowskiego za trudna - może kiedyś...

[Kata]

Dla mnie Sapkowski jest Polskim twórcą fantasy wszech czasów. Chociaż sam autor sporo się zmienił. Widać, że sława uderzyła mu do głowy. Kiedyś kiedy jako młody brzdąc byłem na spotkaniu z nim, był spokojnym, statecznym człowiekiem i można było z nim normalnie dyskutować. A ostatnio, jakieś 3 miesiące temu, miałem z nim kolejną styczność. I co tu dużo mówić, stał się zadufanym w sobie showmanem, nie można było normalnej dyskusji prowadzić. Nadal pamiętam jak upierał się, pomimo tego, że połowa sali powtarzała, że jest błędne, nad stwierdzeniem "jestem pogańskim ateistą", co jest "lekkim" oksymoronem. Co do filmu Wiedźmin, to jak dla mnie jest koszmarny.. totalne dno.. muł, wodorosty... film na poziomie bruku. A reszta książek Sapkowskiego, to po prostu inny klimat. W przypadku serii o Reinmarze. trochę trudno się przedstawić z fantastycznego, wymyślonego świata, na powieść stylizowaną na historyczną. Ale warto.

[Grom]

Dla mnie Sapkowski jest Polskim twórcą fantasy wszech czasów. Chociaż sam autor sporo się zmienił. Widać, że sława uderzyła mu do głowy. Kiedyś kiedy jako młody brzdąc byłem na spotkaniu z nim, był spokojnym, statecznym człowiekiem i można było z nim normalnie dyskutować. A ostatnio, jakieś 3 miesiące temu, miałem z nim kolejną styczność. I co tu dużo mówić, stał się zadufanym w sobie showmanem, nie można było normalnej dyskusji prowadzić.

Popieram w stu procentach.
Słyszałem, że na jakimś zlocie taki się nieuprzejmy zrobił, że przysłowiowo dostał w papę od własnych fanów.

[tter282]

Na Pyrconie kilka lat temu był pijany . Ja rozumiem, że artystowskie życie itepe, ale trochę szacunku dla ludzi, którzy przyszli porozmawiać i zobaczyć ulubionego twórcę. Wielkie faux pas...

[Hipnofobia]

Sapkowski to mój ulubiony polski autor, a Wiedźmin to dzieło sztuki. Nie czytałam innych książek Sapkowskiego, ale może kiedyś : )