Niekoniecznie o Terrym...

[niebezpiecznyGroszek]

widze ze masz problem z rzeczywistoscia
odstaw obciaganie, bierz sie za czytanie

[Stanisław Ssakmorski]

Sorry, myślałem, że to jest wątek o książkach, które się Forumowiczom nie spodobały. Nie wiedziałem, że nie wolno tutaj krytykować Dukaja. Przepraszam (miętolę w dłoniach czapkę z antenką i wychodzę tyłem).
A kogo jeszcze nie wolno?

[niebezpiecznyGroszek]

a kogo przeczytales do konca? moze jakas klasyka?

[Stanisław Ssakmorski]

No to będzie total off-topic (za który bardzo przepraszam z góry..), ale pokrótce odpowiem. Nie jestem czytelnikiem, który czyta 2-3 książki tygodniowo. A są nawet tacy; pamiętam czasy, kiedy książki były trudno osiągalne, więc ludzie się wymieniali i mieli góra dwa dni na przeczytanie. Ja do nich nie należałem i nie należę. Ale trochę przeczytałem, głównie literatura anglosaska - właśnie klasyka, sporo też polskiej, nie miejsce na wyliczanie. Zawsze do końca. Więc casus Innych pieśni jest znamienny. Dzielnie sekundowałem autorowi do 60-tej strony, ale w końcu musiałem być ze sobą szczery i książkę odłożyłem - w przekonaniu, że to akurat słabsza pozycja skądinąd zbierającego dobre recenzje autora. To i tak sukces Dukaja - bo Czarnoksiężnika z archipelagu: i) po 3 stronach, ii) rzuciłem. Mam wrażenie, że z fantasy lubię to, co nie jest mainstreamem.

A w dzieciństwie zupełnie nie trawiłem Doktora Dolittle - szeroko wśród dziatwy promowanego

[Jadźka]

Jak już lecimy obrazoburczo, to ja nie lubiłam "Tomków" Szklarskiego, co jest totalnie niewytłumaczalne. Bo generalnie uwielbiałam zawsze książki podróżnicze, młodzieżowe przygodówki itp, a tu coś mi nie pasowało. No nie było chemii i już, nawet przez 1 tom nie przebrnęłam. A i jeszcze "Bromba i inni" - też nie zmęczyłam. I szczerze mówiąc w dzieciństwie średnio wchodziły mi "Muminki", doceniłam dopiero po latach.

[Stanisław Ssakmorski]

Bo Muminki są w pewnym sensie bardziej dla dojrzałych czytelników niż dla tzw. dzieci.

[4jola]

"Alicja w krainie...",no nie.Nie zagrało.
I ze smutkiem muszę się przyznać,a wydawało mi się,że to niemożliwe,nie dałam rady przebrnąć przez "Florencję,córkę Diabła".Chmielewskiej!Ale zbyt hermetyczna jest.

[Uuu!]

bo Czarnoksiężnika z archipelagu: i) po 3 stronach, ii) rzuciłem.

Ja jakoś podobnie. Może po pięciu czy dziesięciu, nie pamiętam.

Jak już lecimy obrazoburczo, to ja nie lubiłam "Tomków" Szklarskiego, co jest totalnie niewytłumaczalne.

Moja matka lubiła kupować książki, więc było ich w domu tyle, że kilka albo i kilkanaście domów można było tym obdzielić (po jej śmierci obdzieliłem tym jedną bibliotekę).
Były tam też WSZYSTKIE Tomki, a ja nie przeczytałem ani jednego. Może dlatego, że mnie matka do nich namawiała. A nie ma większej frajdy dla nastolatka niż zrobić rodzicom wbrew.

[Detrytus]

Przeczytałem wszystkie "Tomki" i całego "Czarnoksiężnika z Archipelagu". Podobały mi się jak je czytałem, ale teraz niewiele z nich pamiętam. Znam dużo gorszych, choćby chwalona także tutaj Trudi Canavan. I wiem co mówię, bo uparłem się i "Czarnego maga" przebrnąłem przez 3 tomy. A takiego "Harrego P" ledwie 2 i pół. Dalej nie miałem siły; chyba jak wychodził to ja już byłem na niego za stary.

[Stanisław Ssakmorski]

A propos Harypotera: jak dotąd nie sięgnąłem po niego, z różnych powodów (z informacji z dobrych źródeł wynikało, że jest jednak adresowany do młodszej młodzieży, że jest napisany bardzo prostym językiem - tak żeby trafił do 'targetów', etc.), ale główny powód mojej niechęci, to magiczna różdżka - ktoś, kto ją ma może wszystko. No to tu już absolutnie nic naprawdę ciekawego się nie wydarzy - wiec nie będę czytał. I tak żyłem sobie w celowej, świadomej ignorancji HP latami - aż tu ostatnio natknąłem się w tv na któryś z filmów o HP: Harry z dwoma innymi osobami w jakimś pomieszczeniu (no tam to to się obowiązkowo nazywa 'komnata') nagle znalazł się w niebezpieczeństwie. Śmiertelnym! I co? Wyjął różdżkę i po sprawie .. To się nazywają przygody!

[abigail]

Ha!Portiera tyż zmogłam tylko pirwszy tom (z babskiej ciekawości, bo ówczesna "nieczytająca absolutnie nic" nastoletnia córka mej Żonki /rówieśniczka H.P.***/ nie tylko przeczytała jednym tchem, ale potrafiła wystawać o północy pod "premierą" (no to akurat dość łatwo wytłumaczyć... nastoletnią ciągotą za modą ) - toteż chciałam wiedzieć cóż to ach cóż... I ten pierwszy to nawet bez zaciskania zębów - miał dla mnie jako taki wdzięk... (podobnie jak pierwsza część sfilmiona). W drugim padłam na początku. Atoli... (uwaga drastyczne!) poznałam jednak całość... (no z wyjątkami)- gdy dziecięciu wypożyczyłam audio czytane przez Fronczewskiego. Co prawda początkowo [wieczorem] zasypiałam po trzech minutach na skutek ciepłego (i umiłowanego od dzieciństwa) barytonu Pana Piotrusia, ale potem [w dzień] miałam dłuższą wytrzymałość. Wkurzały mnie jednakowoż niekonsekwencje, naciąganie i pisanie "pod wierszówkę" i chociaż oczywiście nie potępiam zarabiania piórem, to jednak, gdy zbyt oczywiście komercyjne smrodki mnie nalatują - to nie umiem skrzesać w sobie zachwytów... MZC dała mi tę satysfakcję, że mimo wszystko (znaczy efektownie wszak zrobionych filmów) - oświadczyła, że "Pan Kleks lepszy"

Gwoli uczciwości nadmienię, że Dr Dolittle był moim ideolem w latach dziecięcych, a "Czarnoksiężnika" baaaardzio polubiłam już za drugiej młodości - gdym go poznała
(może i dlatego, że podobnoż LEM Stanisław z amerykańskiego SF uznawał jeno Ursulę i Dicka )

A kogo jeszcze nie wolno?

Stanisława Lema nie wolno. Bo gryzę i toczę pianę

***/ - Żonka, nie córka. Nie jestem pedofilijna

[Uuu!]

Przeczytałem wszystkie książki i obejrzałem wszystkie filmy HP. Dzięki temu mam moralne prawo pastwić się nad nimi i wytykać błędy.

Być może kiedyś sięgnę po Urszulę, skoro Lem ją pochwalił. Zdziwił bym się, gdyby stała się wyłomem w mojej teorii, że kobiety nie powinny pisać fantastyki.

[Stanisław Ssakmorski]

Stanisława Lema nie wolno.

[Off:] Lema uwielbiam.

kobiety nie powinny pisać fantastyki

No faktycznie - niewiele jest takich, co piszą. Mam taki zbiorek Penguina opowiadań sci-fi i tam na ponad 30 autorów jest tylko jedna: Katherine Maclean - jej opowiadanie to taka cyber social sci-fi, dzieje się tu i teraz, całkiem niezłe.
Za to chwalebnym wyjątkiem jest Tove Janson.

[Cudo_Tyłeczek]

Uuu! - ciekawa teoria....

[Uuu!]

Za to chwalebnym wyjątkiem jest Tove Janson.

Wyjątkiem od czego? Przecież nie napisałem, że kobiety nie powinny w ogóle pisać. Twierdzę, że kiepsko im idzie pisanie S-F i fantasy.

Do tych książek najgorszych dodałbym "Władcę Pierścieni". Wiem, że wiele osób mnie tu zaraz pożre i to bez znieczulenia. Przyznaję, że nie dałem rady przeczytać tej książki. Utknąłem gdzieś w połowie pierwszego tomu i dalej ani rusz. I pewnie nie odzywałbym się przy tak marnym moralnym prawie do komentarza (nie czytał a się mądrzy), ale ośmielił mnie wpis mojego syna na FB, gdzie ostatnio przetacza się fala nominacji TOP 10:

10. J.R.R. Tolkien: Władca Pierścieni – ta pozycja utkwiła mi w pamięci wyłącznie przez trud jaki musiałem włożyć czytając ją mając cały czas nadzieję, że może na następnej stronie będzie coś ciekawszego. Udało się trzy części skończyć, ale do tej pory nie rozumiem osób, które się nią zachwycają.

No to upewniłem się, że nie warto jej czytać. Zwłaszcza jak się już oglądało filmy (na jednym usnąłem w kinie, ale to chyba nie odbiera mi prawa do osądu?).

Uuu! - ciekawa teoria....

Teoria jest w fazie analiz i ta faza trwa już wiele lat. Wciąż poszukuję autorki, która udowodni mi, że się mylę.
Wielokrotne dyskusje o tej teorii z różnymi ludźmi obojga płci skłoniły mnie do rozszerzenia tej teorii o stwierdzenie, że kobiety i mężczyźni na co innego zwracają uwagę w tej fantastyce i błędy, które ja wytykam, przez kobiety są niedostrzegane. To prowadzi do kolejnej tezy, że fantastyka pisana przez kobiety jest dobrze odbierana tylko przez kobiety. Czyli, że kobiety piszą dla kobiet.