Niekoniecznie o Terrym...

[abigail]

HA! Nareszcie znowu "Anię..." *) ostatnio (po raz fyfdziesiąty) czytałam ją ok. 20 lat temu (wtedy zresztą czytałam ją notorycznie toteż rachubę zgubiłam)

*) oczywiście dla MZC

[Biała]

przeczytałam opowiadania Clarksona. Zdecydowaie w top gear jest wiecej kontekstow i smiacia sie

[Mogget]

"Kłamstwa Locke'a Lamory" Skowyrne

[Arvika]

właśnie przestałam czytać zbiór opowiadań o kotach co nie znaczy że go skończyłam. W pierwszym opowiadaniu był kot przekarmiany który uciekł, zaznał głodu i uznał że woli otłuszczenie wątroby niż głód. Ok. W drugim był kot uzależniony przez właściciela od alkoholu, bo Pan Alkoholik nie lubił pić sam. Nie ok. Trzecie opowiadanie zaczęło się od sceny w której śliczna panienka na balkonie miota się i wymachuje rękoma w oczekiwaniu na kochanka, którego przerażona kocica usiłuje uniknąć kopniaków i kuksańców które w końcu trafiają celu i wyrzucają ją za balustradę. Na piętym piętrze. Panienka w związku z tym idzie się przebrać w białą sukienkę i dlej, już spokojnie czeka na partnera. To jest zbiór sadystycznych opowiastek o męczeniu kotów a nie o kotach i ja odmawiam współpracy.

[Marek_Sobczak]

Ja to mam chyba coś z inżyniera Mamonia. Podobają mi się książki dlatego znów sięgnąłem po "Amerykańskich bogów". To genialna rzecz jest. uwielbiam flirtowanie z nordycką (i każdą inną) mitologią i podanie jej w tak smaczny sposób. No i jakoś się dobrze czyta mi tą książkę w okresie noworocznym. Nie wiem czemu. Sentymentalny jestem jakiś.

[Jadźka]

przeczytałam opowiadania Clarksona. Zdecydowaie w top gear jest wiecej kontekstow i smiacia sie

Opowiadania, a nie felietony? On to tych swoich przemyśleń wydał w pierony.. Ja akurat polecam "Motoświat", czyli coś z (tylko trochę) innej beczki - relacje z podróży Clarksona. Ale z warkotem silnika w tle

[Aiyanna]

Trzeci tom Igrzysk Śmierci. Oprawiłam go sobie w stronę z gazety, z reklamą wiatrówek, pistoletów i tak łudzę się, że może przez to stanie się fajniejszy.

[Uuu!]

Skończyłem ostatni tom "Pana Lodowego Ogrodu". Końcówka szła mi ciężko, bo akurat miałem mało czasu na czytanie, więc finałową, trzymającą w napięciu bitwę czytałem chyba w dziesięciu odcinkach (w kolejce na poczcie, na przystanku, gotując obiad, w aucie pod zamkniętym szlabanem itp).
Cała książka jest świetna. Lubię doszukiwać się błędów i nielogiczności i w czterech tomiszczach znalazłem tylko jeden.
A zakończenie jest wspaniałe!

[Dicey Reilly]

'Zniknięcie słonia' Murakamiego - ogólnie moje drugie podejście do tego pisarza w życiu i znacznie lepsze odczucia niż wcześniej (ot, dojrzałam). Za mną już 'Sputnik Sweeheart' i 'Na południe od granicy, na zachód od słońca'. Z tych dwóch to drugie bardziej mi podeszło.

[Jadźka]

"Wszystko za Everest" Jon Krakauer. Po tej książce mam prawdziwy mętlik w głowie i w zasadzie trudno mi sformułować jakąś sensowną recenzję. Nie jestem wielką miłośniczką gór (z racji miejsca urodzenia zdecydowanie bliżej mi do morza i klimatów żeglarsko-marynarskich), ale wspinaczka wysokogórska ma w sobie coś dla mnie totalnie niezrozumiałego, a jednak fascynującego i przyciągającego w przedziwny sposób. Tak jak generalnie jestem osobą raczej aktywną i lubię sporty lekko ekstremalne, tak wiem, że akurat w tę pasję nigdy się nie wkręcę. Mimo to lubię o niej słuchać i czytać, sprawia wrażenie takiej pasji absolutnej, z nutką szaleństwa, która przesłania wszystko inne i która zawsze pozostanie niepojęta dla ludzi "spoza".

W każdym razie - "Wszystko za Everest" - dokładna i szczegółowa relacja z jednego z najbardziej tragicznych sezonów w historii tej góry. Spisana przez uczestnika wydarzeń, dziennikarza, który pojechał na Mount Everest, by napisać materiał o komercjalizacji wspinaczki w tym miejscu. Wziął udział w jednej z komercyjnych wypraw i wszedł na szczyt z ludźmi, z których wielu nigdy z tego szczytu powróciło. Poruszające i zdecydowanie godne polecenia każdemu, kto lubi raz na jakiś czas przeczytać dobry reportaż.

[Biała]

skończyłam książkę "dziewczyna w stalowym gorsecie"
ksiazke opisuje zdanie 'skrzyzowanie x menów i epoki wiktoriańskiej"

po 3 stronach jak zaczełam czytac o 22:30 musialam ksiazke odlozyc. bo wiedzialam ze po kolejnym zdaniu skoncze ja dopiero o 4 rano. i mialam racje. jest..elektryzująca. wciaz zaskakuje mnie to co czlowiek moze znalesc w swojej glowie przerabiajac informacje, ktore z roznych zrodel kazdy z nas ma - tu np. pani Kady Cross zajeła się rozdwojeniem osobowosci jednej osoby na ta dobra i zla /nigdy nie wiem jak sie pisze poprawie pana Dzekyla po angielsku wiec sobie daruje, wiecie, glupio to wyglada po polsku napisane/

i..no..chce wiecej..
niech sobie kazdy mowi co chce na ceny, nastawienie czy cokolwiek innego Fabryki Słów ale coś co oni wydają jest po prostu urzekające. za każdym razem jak dla mnie.

[Jole]

W tej chwili akurat nic, ale 2 dni temu skończyłam 37 tom Sagi o Ludziach Lodu "Miasto strachu", a wczoraj przeczytałam 1 tom mangi "Kobato" grupy Clamp po polsku

[Jashmin]

Na Mikołaja dostałam 'Ocean na końcu drogi' Gaimana [podpatrzony zresztą u Sky'a w pociągu w drodze do Łodzi]. No i mnie zassało tak, że chyba w dwa dni skończyłam. Uwielbiam, gdy Gaiman pisze z perspektywy dziecka o tych wszystkich koszmarach i horrorach, w które dorośli nie chcą uwierzyć.

Wciąż męczę 'Sezon burz'. Wreszcie minęłam połowę..

Na Gwiazdkę zaś dostałam 'Chłopaków Anansiego'. Pompa powiedział, że warto wcześniej przeczytać 'Amerykańskich bogów', więc ich sobie kupiłam. Teraz stoją w kolejce.

Podobnie jak książki, które zgarnęłam od psiapsióły. Poszłam pożyczyć od niej jedną książkę [3. tom Millenium], a wróciłam z pięcioma..

[Biała]

Skonczylam wczoraj "Elfy" autorstwa BernHarda Hennen'a

oczywiscie - Fabryka Słów

Generalnie pan pomieszał mitologie nordycka w ktorej absolutnie elfy nie wystepuja z..no..z eflami.
mniej wiecej do polowy ksiazki chyba sie nie mogl zdecydowac czy chce ciagnac watek elfow, ich krolowej i ich swiata czy watku ludzi i tego co sie tam dzieje. nei bardzo wiem jak na razie po co w ogole gosc oba watki mieszal no ale niechaj bedzie. W momencie kiedy doczytujesz ze kolo siedzial 30 lat w lodowej skorupie zeby akcja mogla nieco na zewnatrz przyspieszyc i zeby ludzki bohater nie kopnal w kalendarz w tym czasie zaczynasz sie ostro zastanawiac nad sensem ksiazki..

..a potem robi sie ciekawie. naprawde ciekawie. gosc zostawil tyle watkow niewyjasnionych ze az w trzewiach boli. czesc to pierwsza wiec mam wrazenie ze beda przynajmniej jeszcze dwie ale przynajmniej sie zdecydował co ma byc GŁÓWNYM nurtem opowieści wiec jakos to w miare sensownie wygląda.

czekam co bedzie dalej w zwiazku z tym

dzis zas
przeczytalam 300 stron "Listow" Tolkiena
i uwazam ze to i tak nadto. Tylko jakis mega-super-hiper fan Władcy i Hobbita bylby w stanie przebrnac przez to. Nie zeby to bylo nieciekawe ale jakos no.. dostaje do łapki ksiazke, czyli produkt gotowy, ktory po prostu zyje swoim zyciem. Nie potrzebuje poznawac procesu samego tworzenia. Ale to moja osobista opinia jest;)

moze kiedys jeszcze wroce do Listow, ale na dzis bedzie dosc. no i moze na najblizsze 10 lat tez..;p

[Jadźka]

Zainspirowana zajęciami na studiach podyplomowych powtórzyłam sobie "Sto lat samotności" Marqueza, czyli jedną z moich "książek życia". Generalnie napisano i powiedziano już o niej tyle, że nic odkrywczego nie jestem w stanie dodać. Zauważę tylko, że ta książka, choć może się trochę dłużyć w drugiej połowie, ma genialne zakończenie i najlepsze ostatnie zdanie, jakie było mi dane przeczytać do tej pory