Niekoniecznie o Terrym...

[Silumer]

Darzę niesamowitym szacunkiem i podziwem ,,Sto lat samotności". Zgadzam się, że odkrywczym człowiek nie będzie, cokolwiek by o tej książce napisał... ale wspomnę mimo wszystko o metafizycznej, ujętej w rozrzucony przez wszystkie strony schemat bajkowości( i celowym powielaniu, które tak pięknie podkreśla złożone osobowości bohaterów); i połączeniu 2 światów i tego, jak samoświadomość człowieka kształtuje ich istnienie( tu każdy powrót Cyganów buduje obraz tego, co dzieje się w głowie całego Macondo).
I tyle pięknych scen- obrazów...
Zazwyczaj, kiedy autor tworzy powieść celowo wielowątkową, chaotyczną, mającą odwzorować niesamowitość życia człowieka- wychodzi z tego breja, która tylko w głowie Pana Taty Autora/Pani Mamy Autorki ma sens. A ,,Sto lat samotności"- no, dawało obraz życia tak niemieszczącego się w głowie, że z mojej perspektywy- prawie prawdziwego.
Czytane już kawał czasu temu, ale wrażenie pozostawiło niezatarte.

[Jadźka]

Tak, ta powtarzalność, która wiele osób drażni, to, że czytelnik musi się zgubić w gąszczu nazywanych podobnie bohaterów, a czas krąży w kółko, to jest genialny zabieg Podobnie jak nagromadzenie niesamowitych detali tworzących unikalny klimat, który po prostu wciąga z butami (mnie przynajmniej).

Z Marqueza czytałam jeszcze "Miłość w czasach zarazy" - też fajne i specyficzne, ale nie tak epickie jak "100 lat".

No a w najbliższym czasie przymierzam się do cortazarskiej "Gry w klasy"

[Jashmin]

Muszę się pochwalić. Wreszcie zmęczyłam Sezon burz. Geeez. Straszne to było.

Chyba sobie poczytam Chemię organiczną McMurry'a. Nie wiem czy to akt desperacji czy co, bo nie ogarniam tej kuwety.

[Biała]

wiieeeeecc..
zaczełam i skończyłam "Demona luster" 2 czesc Szamanki od umarlaków (zgadnijcie jakie wydawnictwo)

o czym jest ksiazka? o dziewczynie ktora chce studiowac psychologie ale ma Pecha (takie zwierzatko domowe, wiecie co sie przyplatuje jak ktos lustro zbije). Pochodzi tez ze znanej czarodziejskiej rodziny i rodzice maja co do niej inne plany. wiec generalnie zwiala i zamieszkala w akademiku. Przesladuje ją samospalajaca sie dziewczyna, ktora o jeden raz za duzo pobawila sie czarna magia.

Gdy dziewczyną zajmuje sie ciotka /martwa ciotka chcialabym zaznaczyc/ zaczyna sie robic naprawde ciekawie - okazuje sie ze nasza bohaterka /Ida/ ma talent do znajdowania umarlakow wiec wiadomo ze teraz dopiero sie zacznie.. nie bede spojlerowac pierwszej czesci bo juz gdzies opisalam jak bardzo jest swietna. Za to w drugiej Ida walczy o swoja niesmiertelna dusze zeby nie rozplynac sie w niebyt całkowicie. Walczy z kolesiem zwanym Demonem luster, zwiedza stare budynki, chodzi na przesłuchania do Firmy, pewna Ruda czarodziejka chce jej wbic sztylet w plecy i do tego wszystkiego jest jeszcze Kornelia Kwiatuszek. O niej nie da sie napisac nic innego jak - poczytajcie to zrozumiecie.

Generalnie ksiazka jest mroczniejsza od poprzedniczki, Ida cały czas pograza sie w wizjach ktorych nie rozumie, martwa ciotka nie potrafi pomoc a w dodatku zbliza sie sesja.. ale co dziewczynie do sesji jak raz po raz jej oczy skrywa czern a dusza rozpada sie na kawałki?

[Biała]

Edytka umarla wieeeccc..

przeczytałam wczoraj 2 części "Czarnych Snów"
jest do kolejny 'dwupak' po "śliskim" i "soplu" Pawła Kornew

nei czytalam niestety poprzednich 4 czesci ale to bez znaczenia - autor tak prowadzi fabułe ze wiekszosc rzeczy jest zrozumiała ew inne wyjasniaja sie po drodze 'same z sie'

dlaczego podobała mi sie ta ksiazka? autor narzeka na śnieg. serio serio. pierwsze 5 stron ksiazki jest o tym jak bardzo mozna nienawidzic sniegu, zimy, zimy, wszystkiego co zimne i z zima zwiazane.

trudno wiec ksiazki nie polubic;) w dodatku głowny bohater - Sopel własnie - ma tendencje do pakowania się w kłopoty nawet zanim wstanie z łóżka. ma też wielu ciekawych znajomych zajmujących sie głownie swoimi sprawami, ale nie tylko. Chyba jednym z lepszych jest Piroman ktory dzieki swoim umiejetnosciom moze ludziom zagotowac /dosłownie/ krew w zyłach. Jest dużo magii, trochę poplątania, zdecydowanie wiele akcji. Czytałam gdzies recenzje, ze pierwsza czesc "czarnych snów" jest jedna z najgorszych ksiazek z cyklu. skoro to jest ksiazka najgorsza to jak wspaniale musza byc pozostale czesci? Akcja 'dwupaku' toczy sie głownie w Pograniczu - czyli swiecie pomiedzy naszym a ICH ktorzy to opanowali magie i czarujac wysysaja energie ze wszystkiego dookoła. Czasami ludziom 'stad' udaje sie przedostac 'tam' i to sie wlasnie temu Soplowi przydarza. oczywiscie nie bez nacisku ze strony osob trzecich tam wraca - jak mowilam jest to kontynuacja 4 wczesniejszych czesci.

nie posiada ktos do pozyczenia?;p hm? hm? bo chce wiecej..

..aaaa.. i ksiazka konczy sie tak ze czytelnik ma ochote czyms ostrym pogrozic autorowi zeby dodał choc pare stron jeszcze..

[Jole]

Jak zwykle kilka pozycji na raz "Urwany ślad" - 38 cz. Sagi o Ludziach Lodu, "Filary ziemi" Folletta, "Szewca z Lichtenrade" Pilipiuka i zaraz zaczynam "Ucztę dla wron Cz.2. Sieć spisków" Georga R.R. Martina

[Biała]

Skończyłam dwie częsci "Chłopców" Ćwieka. Jak nie lubie zbiorów opowiadań, tak może jednak by mi przeszło.. gdyby nie to ze sie france koncza w taki sposob, ze nei wiem czy mam ochote kontynuowac czytanie..niby dobrze ale z kazdym opowiadaniem coraz mroczniej sie dzieje..

[Martetsu]

"chlopcy" to moja ulubiona książka Ćwieka, chociaż to taki pisarz, ktory mógłby dla mnie rownie dobrze nie istnieć. A to, że zgarnął dwie czy trzy nagrody Zajdla to kpina Losu.
Ja siegnelam sobie ostatnio po japońską mitologie autorstwa Jolanty Tubielewicz - fajnie, przystępnie napisana mitologia. Fajnie sobie poczytać, bo mitologia japonska jest tak zagmatwana i tak ciekawa, że hej!.

[Anima Vilis]

Kończę "Moje pierwsze samobójstwo" Pilcha (świetna, błyskotliwa lektura..ach ten paskudny, wredny uśmieszek który wypływa na usta w trakcie czytana..) i zabieram się za Ziemiomorze. Znajdujące się z tyłu książki porównanie do Tolkiena bardzo podnosi poprzeczkę oczekiwań.. ciekawe czy sprosta..

[reeven]

W życiu bym nie porównała Tolkiena i Le Guin...zero podobieństw...Le Guin ma o wiele cięższe książki i nie idealizują świata a wręcz odwrotnie.

[Uuu!]

Znajdujące się z tyłu książki porównanie do Tolkiena bardzo podnosi poprzeczkę oczekiwań..

To chyba raczej obniża...

Zapomniałem się pochwalić, że przeczytałem "Ocean na końcu drogi". Zdaje się, że Agadu chciała ode mnie pożyczyć, ale na razie Monika czyta.

Przeczytałem też "Władcę Wilków" Juraja Cervenaka. Czuję po niej jakiś niedosyt. Czegoś brakowało w tej książce. Ale czego? Było dużo akcji, ale właściwie nic poza akcją. Jakbym obejrzał odcinek Xenny. Tyle, że w innej scenerii. Ale może niepotrzebnie marudzę? Przecież nie żałuję, że ją przeczytałem. A jak przetłumaczą kolejne części to pewnie też po nie sięgnę. Fajnie jest przeczytać fantasy osadzone w mitologii słowiańskiej, gdzie nie ma elfów, orków, ogrów czy innych trolli.

A teraz zacząłem "Sezon Burz".

[Jashmin]

Kończę właśnie Anioły i Demony. Potrzebowałam jakiejś lektury, którą się szybko czyta i lekko, bez nadmiernego obciążania mózgownicy. Troszkę naciągane, ale daje radę.

Myślę, że również nastał czas, aby zabrać się za A Storm of Swords; 1: Steel and Snow pana G.R.R. Martina. Zaczęłam jakoś rok temu i no nie wiem, utknęłam, a potem cośtamcośtam. No ale jestem coraz bardziej molestowana przez mój Zewnętrzny Mózg, żeby przeczytać. No a ponieważ na przedostatnią Gwiazdkę dostałam od swej Rodzicielki wszystkie części po angielskiemu.. na własne życzenie [znaczy się, od trzeciej wzwyż, pierwsze dwie miałam].. to wypadałoby przeczytać. Choćby z czystej Grzeczności. Ewentualnie jeśli dalej będę chciała jakiejś lekkiej lektury to czeka na mua trzecia część Millenium tego JakmutamSzweda. No nie wiem. Nie mogę się zdecydować. Tyle do przeczytania, tak mało czasu. Ale dzisiaj wzięłam sobie wolne od pracy, żeby dogorywać na aspirynce, więc jeśli tylko nie stracę przytomności (leki mnie zawsze usypiają), to będę czytać i czytać i czytać.

No i czekam aż przyjdzie pierwsza część Pottera po angielskiemu. Po polsku przeczytałam wszystkie 7 części w sumie około 60-70 razy [po około 40 zgubiłam rachubę, ale pierwsze trzy każdą po ok. 15x]. No a ponieważ mam się uczyć tego całego angielskiego, to z mem Zewnętrznym Mózgiem w długie zimowe wieczory będziemy siadać sobie i czytać na głos Pottery. Kiedy mu to obwieściłam to jego mina mówiła "Wybacz, że nie podskoczę z radości, boli mnie grzbiet" [Król lew; komentarz Skazy do słów Simby: Widziałem dzisiaj nasze królestwo! Będę nim rządził i już!"].

[Jadźka]

No i czekam aż przyjdzie pierwsza część Pottera po angielskiemu. Po polsku przeczytałam wszystkie 7 części w sumie około 60-70 razy [po około 40 zgubiłam rachubę, ale pierwsze trzy każdą po ok. 15x]. No a ponieważ mam się uczyć tego całego angielskiego, to z mem Zewnętrznym Mózgiem w długie zimowe wieczory będziemy siadać sobie i czytać na głos Pottery. Kiedy mu to obwieściłam to jego mina mówiła "Wybacz, że nie podskoczę z radości, boli mnie grzbiet" [Król lew; komentarz Skazy do słów Simby: Widziałem dzisiaj nasze królestwo! Będę nim rządził i już!"].

Hehe, przypomina mi się ten mem "Jak można nie lubić..."
Ja w Potterach in english utknęłam w 6 części, którą męczę już chyba od miesiąca. Wcześniej męczyłam piątkę. Love HP, ale te dwa tomy są zdecydowanie najsłabsze. Dobrze, że ostatnia część trzyma wysoki poziom, ale chyba zanim się za nią zabiorę, będę sobie musiała zafundować odskocznię w postaci kilku Preczetów

Aaa co do "Millenium" - ostatni tom the best Wreszcie Salander na 1 planie!

[Motopompa]

No a w najbliższym czasie przymierzam się do cortazarskiej "Gry w klasy"

Tak, tak, tak! Jak za Marquezem nie przepadam, tak Cortazara polecam gorąco.

Słuchajcie, co to to jest to Millenium? Tubylcy się tym ponoć zaczytują, a ja nie słyszałem nawet.

Mówiłem już, że przeczytałem Pachnidło jakieś 2 tygodnie temu? Chyba nie.
O ludkowie moi mili, ta książka jest GE-NIAL-NA. Świat z perspektywy nosa opisany tak barwnie, wciągająco i pięknie, że trzeba sobie dawkować żeby się nie rozpłynąć. Obowiązkowa pozycja dla wszystkich moich kolejnych wcieleń. Bardzo.
(A film bez przeczytania książki nie ma sensu Chociaż soundtrack prześwietny)

Czytam teraz Pana Lodowego Ogrodu część 2, bo dorwalem eBooki przy przetrzepytaniu cudzego komputera. O dziwo pamiętam wiele z części pierwszej, którą czytałem... Bo ja wiem? Z 2 lata temu? W każdym razie czyta się to tak jak się je holenderskie stroopwafle - pochłania się stronę za stroną do późna w noc, chociaż tak właściwie to wypadałoby się wyspać. Coś czuję, że jak zrobię co mam do zrobienia na uczelnie (obie) to wsiąknę i nie wypłynę aż do ostatniego zdania tomu 4.

[reeven]

Słuchajcie, co to to jest to Millenium?

Sfilmowano to pod tytułem "Dziewczyna za tatuażem" w amerykańskiej wersji...ale oryginalna też jest i nazywa się tak samo jak książki.

http://www.gandalf.com.pl/b/trylogia-mi ... tAodlRwAwA