Kącik pomocy dla maturzystów oraz przyszłych lic. i mgr

[baktrianna]

Witajcie,
Po długiej nieobecności od razu do was z pytaniem - czy ktoś pamięta może, w której z książek Pratchett'a opisane było jak lord Vetinari zamiast słuchać muzyki czyta partytury, bo "to najlepsze wykonanie"?
Siostra moja potrzebuje tego do pracy mgr, a nie możemy zlokalizować. Gdyby ktoś był w stanie podać jaka to strona, w którym wydaniu i dokładny cytat- byłoby naprawdę super. Ale sam tytuł też będzie ogromną pomocą. Z góry dziękuję pięknie!

[Motopompa]

Wydaje mi się że Muzyka Duszy
Edit: Tak, to ta książka, są przynajmniej dwa takie cytaty. Ten o który Ci chodzi jest na stronie 142 i jest jeszcze jeden, gdzie po prostu jest wzmianka o tym, ze czyta, na stronie 197 na końcu takiego dłuższego rozdzialiku.

Jak nie macie książki to tutaj masz w necie http://lib.rus.ec/b/338486/read jak wpiszesz na stronce w szukacje "spocone grubasy" to znajdziesz odpowiedni fragment.

[baktrianna]

Dziękuję
Masz u mnie plusa i +10 do odwracania skutków entropii w prezencie

[Cudo_Tyłeczek]

"Lord Vetinari, najwyższa władza w Ankh-Morpork, dosyć lubił muzykę.
Ludzie zastanawiali się często, jaki rodzaj muzyki byłby dla kogoś takiego interesujący: może silnie sformalizowana muzyka kameralna, może muzyka operowa z gromami i błyskawicami. W rzeczywistości muzyka, którą lubił naprawdę, to ta, która nigdy nie jest grana. Jego zdaniem ruiną dla muzyki jest dręczenie jej z użyciem wysuszonych skór, kawałków zdechłego kota i brył metalu przekutych na druty i rury. Muzyka winna pozostać zapisana na białych stronicach, w szeregach małych kropek i kresek ustawionych między liniami. Tylko wtedy jest czysta. Kiedy ludzie zaczynają robić z nią różne rzeczy, zaraz wdaje się zgnilizna. O wiele lepiej jest siedzieć spokojnie w cichym pokoju i czytać nuty, kiedy między umysłem kompozytora i odbiorcy nie ma nic prócz linii tuszu. A kiedy grają ją spocone grubasy, ludzie z włosami w uszach, ze śliną kapiącą z końca oboju... Na samą myśl o tym aż się otrząsnął. Chociaż niezbyt mocno, ponieważ nigdy nic nie robił w stopniu ekstremalnym."
[s. 142 - 143]