Niekoniecznie o Terrym...

[Rosette]

Moim zdaniem zakończenie było dokładnie takie, jakie być powinno. W paru słowach przedstawiło dalsze losy wszystkich bohaterów aż do śmierci, ze wszystkimi konsekwencjami ich postępowań. Było realistyczne i to mi się spodobało Żadne lukry, cukry, pudry "i żyli długo i szczęśliwe". A nie rozumiem, dlaczego Achaja nie mogłaby się w nim zakochać? Z natury kobiety często pociągają faceci typu "bad boy"

[Brethil]

W kontekście tego, co Achaja przeszła nie wydaje mi się logiczne, żeby w ogóle mogła nawiązać z kimkolwiek normalne uczuciowe relacje.
Ale może ja coś źle pamiętam, książkę czytałam ładnych parę lat temu.

[Rosette]

No, ta jej relacja z Biafrą też nie była taką tam normalną miłością, aczkolwiek fakt, to może wzbudzać podejrzenia

[Azrael]

Widzę, że Achaje czytali "wszyscy". Ja mogę polecić "Toy wars", rewelacyjna historia o Dziewczynie zwanej Zabaweczką i grupie najemników oraz miedzy planetarnej aferze pewnego mocarnego konsorcjum. Dodam, że mimo, iż nie lubię s-f i nie sięgam po książki nigdy 2 razy, to jeśli kiedyś na emeryturze (jeśli odżyje ) braknie mi książek do czytania to przeczytam ją zaraz po "Wiedźminie"

[Brethil]

Tak. Toy Wars to akurat kawałek fajnej literatury. Zwłaszcza, że mam posturę głównej bohaterki, więc tym lepiej mi się to czytało

[Azrael]

Toy była filigranowa ciałem, ale wielka duchem. Przecież to nie ważne, że usiłując powalić intruza (który się okazał jej przyszłym pracodawcą) odbiła się po prostu od jego torsu.

[Brethil]

To tak mniej więcej jak ja - 1,50 m, krótkowidz, wygląd dziecka, a już na pewno osoby niepełnoletniej

Ostatnio dorwałam Breslau Forever - od tej pory czuję niepokój idąc w pobliżu klasztoru urszulanek albo wytwórni filmów fabularnych.

[Elencza]

Po przeczytaniu kilku powyższych postów wypożyczyłam dziś "Toy wars". Przeczytałam na razie pierwszy rozdział, ale jak dla mnie totalne nieporozumienie. Nie moja bajka. Jak dotąd nie znalazłam w tej lekturze nic ciekawego ani zabawnego, ewidentnie części rzeczy po prostu nie ogarniam. Zniesmaczyło mnie wieczorne czytanie, odstresuję się przy anime.

[Brethil]

Na szczęście różnorodność jest fajna. Jeden lubi anime, drugi Ziemiańskiego, trzeci obie te rzeczy.

[Azrael]

Moim zdaniem na każdą rozrywkę czy to książkę czy film czy anime trzeba mieć swój dzień, a zwłaszcza na coś nowego. Sugeruje spróbować przebić się przez początek, a być może z kolejnym stronicami odnajdziesz to co Cie może zaciekawić tudzież rozbawić.

[Elencza]

Ziemiańskiego już czytywałam. Znam Achaję i Zapach szkła. Mimo pewnych "zgrzytów" z przyjemnością je wspominam. Książkę skończę, może się przekonam.

Jeśli interesują Was tego typu rzeczy, poniżej linki do analizy "Achaji (tom I)" na blogu analizatorskim Niezatapialna Armada Kolonasa Waazona:

http://niezatapialna-armada.blogspot.co ... zka-w.html

http://niezatapialna-armada.blogspot.co ... czyli.html

[szpaq]

a co sądzicie o najnowszej książce Pana Ziemiańskiego, "Za progiem grobu"?

[Bacha85]

Achaję pochłonęłam z prędkością światła, znaczy się, jak zaczynałam czytać, było już ciemno, a jak skończyłam zrobiło się jasno . Podobała mi się w niej wartka akcja, ciekawa fabuła, niebanalni bohaterowie. Nie podobał mi się w zasadzie cały trzeci tom. Końcówka, w której wszyscy zachlali i zaćpali, rozumiem, że byli dość sfrustrowani, ale niesmak pozostał.
A tak na marginesie: zauważyłam, że Achaja z ryciny, na rycinę, ma coraz większy biust . Biorę pod uwagę pierwsze wydanie, bo nie wiem, czy w drugim nie ma nowych obrazków.

Czytałam również ToyWars, i odniosłam wrażeni, ze to taka Achaja w pigułce. Trochę inny świat, ale losy bohaterki, bliźniaczo podobne. Nie zmienia to faktu, że dość szybko ją przeczytałam i dostarczyła mi sporo nieskrępowanej rozrywki

A co powiecie o Pomniku cesarzowej Achai?, bo tak się zastanawia, czy jest warta kupna/przeczytania?

[Uuu!]

Przeczytałem trzy części Achaji i nie sięgnąłem po inne jego książki. Fakt, że Achaja wciąga i czyta się bardzo szybko. Pomysł dobry, ale można to było zrobić lepiej. Wiele sytuacji naciąganych i zachowań nieprawdopodobnych psychologicznie. Nie podam niestety przykładów (pamięć już nie ta), ale takie miałem odczucia podczas czytania.
Jeden błąd utkwił mi w pamięci; jak Achaja z czarownicą co nie pamiętam imienia wracają od kotołaków i idą przez pustkowia i nie mają co jeść i znajdują gniazdo z jajami, a wkrótce potem spada śnieg.
No, na litość! Przecież nawet w wymyślonym świecie musi istnieć jakaś logika. A właściwie to w fantastyce jest to jeszcze bardziej potrzebne, bo my mamy uwierzyć w ten wymyślony świat.
No i to eskalowanie bólu i cierpienia do rozmiarów niewyobrażalnych. Autor chyba nigdy nawet nie walnął się młotkiem w palec przy wbijaniu gwoździ.