Świat Dysku

[P.S.Ron]

Przyznam się, że wsiąkłem w pisarstwo Terry'ego nie ze względu na jego fabularne zdolności a nawet trochę pomimo nich - niektóre są mocno zakręcone, można się łatwo pogubić, jeśli bohaterowie się po raz któryś z kolei walczą ze stworami czającymi się w sąsiednich światach i przenikającymi przez szpary w osnowie rzeczywistości można mieć kryzys - przeszedłem przez niego gdzieś tak w połowie serii - no ale minął . Tak więc dla mnie jest raczej genialnym obserwatorem i demaskatorem absurdów rzeczywistości z zabójczym poczuciem humoru i twórcą niesamowitej galerii oryginalnych postaci.

[Kasia M.]

Tak więc dla mnie jest raczej genialnym obserwatorem i demaskatorem absurdów rzeczywistości z zabójczym poczuciem humoru i twórcą niesamowitej galerii oryginalnych postaci.

Dla mnie też, ale ja jestem jeszcze na tyle młoda, że mogę czytać książki ze Świata Dysku tylko ze względu na poczucie humoru i tzw "lekkość czytania"

[P.S.Ron]

Dla mnie też, ale ja jestem jeszcze na tyle młoda,

Ja też jestem młody .... inaczej. Kiedyś młodzież to do 35 roku życia się liczyła i nawet na to kryterium już o roczku z hakiem się nie łapię ale "w sercu ciągle maj"

[tommi]

Starość nieradość młodość nie wieczność ja z tego młodego(gorszego) pokolenia ktura nieczyta ubiera sie jak by se nasrał do portek itp
no ale czy ja wiem czy to taka lekkośc czytania jak pierwszy raz czytałem to od 1-10 dałem 3 potem tak koło 3 książki to dałem 7 i poleciało jak z górki do 10

[Kasia M.]

no ale czy ja wiem czy to taka lekkośc czytania jak pierwszy raz czytałem to od 1-10 dałem 3 potem tak koło 3 książki to dałem 7 i poleciało jak z górki do 10

Nie za bardzo zrozumiałam ale ze względu na mój wiek, co jakiś czas muszę przeczytać jakąś lekturę. A Pratchett jest bardzo miłą odskocznią od poważnych, "dobrych" książek- niestety obowiązkowych

[tommi]

sie wie polonistka mi nieuwieżyła jak jej powiedziałem co czytam bo powiedziałała że to trudna książka a ja jej że już połowe przeczytałem tego co on napisał

[Corvvin]

Hmm myślę, że często popełnianym błędem z książkami Pratchetta jest czytanie kilku jedna za drugą.. W którymś momencie następuje przesyt.. I człowiek się zniechęca trochę
Ja prawie cały Świat Dysku przeczytałem gdzieś tak razy średnio po trzykroć (niektóre odsłony więcej, inne mniej razy).. I takie zjawisko u siebie obserwowałem..
Zresztą to chyba naturalne.. jak się przesadzi z ulubionym smakołykiem, to potem człeka brzuch boli ; )

[Dag]

zgadzam się. Książki Pratchetta powinno się czytać z pewnym odstepem. Czasami ma się wrażanie, że wykożystuje ciągle te same triki i zwroty akcji. Popełniłam ten błąd przy Prawdzie i Złodzieju czasu. Prawda - genialna książka, miała wszystko, czego oczkiwałam po Pratchettowskiej historii, ale jak sięgnęłam następnego dnia po Złodzieja miałam wrażenie, że czytam to samo! Tylko gorzej napisane.
A co do kryzysu... które książki zaliczylibyście do tych nieco gorszych?

[_MaLiNka_]

Dlatego mi przeczytanie całej serii zajęło jakieś 4.5 roku:P

[Kasia M.]

Gorsze? Chyba Kolor Magii ;p

[Dag]

oj nie... Złodziej czasu i Równoumagicznienie. I kilka ze środka serii.

[Alsvithe]

Zgadzam sie co do Koloru Magii! Irytował mnie. Z kolei Równoumagicznienie było takie sobie średnie. Ale przynajmniej nie kończyło się go zniechęconą, po prostu nie do końca majstersztyk. O.

[Dag]

W Kolorze Magii polubiłam Rincewinda i mam sentyment do tej części. Wtedy wszystkie praczettowskie pomysły były wykozystane po raz pierwszy, wiadomo, że były niedoszlifowane...

[madziairm]

W Kolorze Magii trochę nie leżała mi ta konwencja 4 części-opowiadań, ciężko mi się to czytało i jest to chyba jedna z książek TP, do której bym nie powróciła ^^

Ale zapamiętałam: Nie wyglądał tak strasznie, jak go sobie wyobrażał. Mhm, mruknęła po chwili wyobraźnia. >> A propos wyglądu tego trolla wodnego ^^

[P.S.Ron]

Tak jak pisałem w innym wątku - zacząłem drugą rundkę Pratchettowską - od "Czarodzicielstwa". Już jestem po - tym razem czytałem uważniej i mimo obecności Stworów Z Piekielnych Wymiarów (nadużywanych przez Terry'ego moim zdaniem) okazuje się, że podoba mi się bardziej niż za pierwszym razem. Tak trzymać! A co będzie po trzecim czytaniu! Może wystąpię do Akademii Szwedzkiej z wnioskiem o jakiegoś Nobelka dla Terry'ego a do Królowej o przyznanie szlachectwa - Sir Terry Pratchett - to brzmiałoby dumnie.