Zakład Statystyk Opiniowanych

[Legba]

Nie nie, dla mnie jednak opis z tyłu jest ważniejszy niż okładka. Gdyby było inaczej miałbym większość tego co wydała Fabryka Słów ;]

[Sacharissa]

Nie nie, dla mnie jednak opis z tyłu jest ważniejszy niż okładka. Gdyby było inaczej miałbym większość tego co wydała Fabryka Słów ;]

Racja, ale jeśli okładka w ogóle mnie nie zainteresuje, to nie czytam opisu. Okładki Pratchetta natomiast kojarzyłyby mi się pewnie z książkami dosyć dziecięcymi i dlatego przypuszczam, że sama z siebie bym po nie nie sięgnęła .

[Albi]

Okładka jak okładka, wnętrze się liczy ;] Choć przyznam że wolę nowego rysownika.

W Świat Dysku wkręcił mnie kumpel z ławki z liceum. To i tabakę Jedno i drugie okazało się pozytywne ;]

Pierwszą książkę pamiętam jak wczoraj - stare, zużyte i posklejane wydanie Wiedźmimikołaja. To była miłość od pierwszego wejrzenia

[Rachel]

Ja pierwszy raz się styknęłam z T.P. już w podstawówce, chyba w piątej klasie. Moja kuzynka (starsza o trzy lata) akurat czytała Hogfathera (w orginale) i powiedziała mi, że fajny. Więc pożyczyłam sobie polskiego Wiedżmikołaja. Nie spodobał mi się jednak, sporo rzeczy mnie nudziło, były też takie, których nie rozumiałam. Przeczytałam, czy własciwie przekartkowałam i zraziłam się do tej serii. Przez parę lat nie zbliżałam się Pratchetta ani na krok. Dopiero w klasie pierwszej gimnazjum, kiedy stałam w kolejce do szkolnej biblioteki i zastanawiałam się co pożyczyć (u nas trzeba podać tytuł albo autora książki i pani bibliotekarka, jeśli ta książka jest, to przynosi), mój wzrok padł na plakat z książkami ze Świata Dysku. Stwierdziłam, że nie mam nic do stracenia i pożyczyłam sobie Kolor Magii. I spodobało mi się.

Od tamtego czasu czytam książki po kolei, robię tylko przerwy, jeśli akurat któraś część jest wypożyczona i wracam do niej później. Aktualnie właśnie skończyłam Straż Nocną i czekam na Ostatni Kontynent.

The End

[Carol]

Ja długo się mijałam z książkami Pratchetta , między innymi przez okładki. Wydawało mi się, że zawsze mam coś ciekawszego do czytania. Aż tu kiedyś przez przypadek, szukając czegoś zupełnie innego, znalazłam w domu na jakiejś zakurzonej, zapomnianej półce kieszonkowe wydanie Koloru Magii i stwierdziłam, że w sumie co mi szkodzi. Tak oto zostałam oświecona. Do okładek już się przyzwyczaiłam i nawet zdarza mi się im z zainteresowaniem przyglądać.

[Rachel]

Fakt, po tym jak się zraziłam, mnie również dodatkowo odstraszały okładki... i też się już przyzwyczaiłam i się im przyglądam . A te ostatnie są juz całkiem niezłe, choćby okładka od Łups!.

[bruni]

Moją pierwszą książką była Straż! Straż!. Kolega pożyczył gdyż zapytałem czy zna jakieś ciekawe książki związane z fantastyką.

[Dicey Reilly]

Moją pierwszą książką była Straż! Straż!. Kolega pożyczył gdyż zapytałem czy zna jakieś ciekawe książki związane z fantastyką.

Dobrze kolega wybrał:D A może się też do naszej społeczności dołączy, skoro zna Pratchetta?

[Bai Lifeng]

Zacząłem od "Pomniejszych bóstw" (nadal uważam za jedną z lepszych, jakie przeczytałem) a od razu potem "Mort" i "Kosiarz" w wakacje 2009. Ogólnie to "bóstwa" miałem u siebie w kolekcji od 2001 (otrzymałem w prezencie) tylko jakoś nie korciło mnie, by przeczytać. W liceum poznałem kilka osób, którzy czytali Pratchetta i bardzo to wychwalali, więc zacząłem nadrabiać swoje zaległości. Nie żałuje tego

[Brzas]

Hm a moje obcowanie z Prachett'owskimi wymysłami zaczęły się w sposób dziwny (co najmniej). Ot kolejny numer CD-Action dostałem do ręki, a w środku były reklamy czy cuś. W każdym razie jednym z przedmiotów przedstawianych był zbiór aforyzmów własnie Prachett'owskiego pochodzenia. Ot zaciekawił mnie sposób przedstawienia tego, więc szybko sprawdziłem w googlach kto to, co robi i czemu własnie taki jest nie jaki pan Prachett. No i nie powiem humor jaki tryskał z cytatów jaki znalazłem spowodował że następnego dnia odwiedziłem bibliotekę.
I dziełem Prachetta jakie miałem przyjemność był Zimistrz, dlaczego ? Bo nic innego ów biblioteka nie miała ze Świata Dysku ;(

[Tatra]

Rozdziewiczył mnie, że tak powiem, Ostatni Kontynent. Było to kilka lat temu, gdy przechadzałem się w księgarni w poszukiwaniu jakiejś ciekawej książki. Zaintrygowała mnie okładka książki, tak odmienna od wszelkich innych. Opis z tyłu książki utwierdził mnie w poczuciu, iż może to być coś interesującego, podszedłem więc do kasy i kupiłem. A potem... sami już wiecie

[Kwestor]

Zaczęło się dwa lata temu, kiedy koledzy kupili mi na urodziny zamiast Counter Strike'a Straż Nocną. Obraziłem się, bo wolałem grę, ale nic nie powiedziałem. Brat mnie przekonał, że to klasyka fantasy "humorystyczna o ratowaniu świata". Potem był Potworny Regimnnet i reszta książek o Vimesie .

[Dicey Reilly]

Ja długo się mijałam z książkami Pratchetta , między innymi przez okładki.

przechadzałem się w księgarni w poszukiwaniu jakiejś ciekawej książki. Zaintrygowała mnie okładka książki

Hm widzę, że zdania są podzielone co do relacji okładka-mój pierwszy raz... Z pewnością Kirby był bardziej spojrzenio-łapiący, choć nie mówię że Kidby jest 'be'. Ja teraz coraz częściej zauważam mistrza przez grzbiet książki: rzucający się kolorek plus logo Prószyńki i S-ka zawsze złapią moje oczy a ręka złapie książkę:P. Często mnie to zmyla - widzę czerwony pasek, myślę: o, Pratchett!, a tu psikus - książka z innej beczki.

[Polly_Perks]

Hm... Daaawno...
Dostalam od cioci w prezencie na 12 urodziny "Kota w Stanie Czystym"
Potem zobaczylam w bibliotece szkolnej "Blask Fantastyczny" i "Wiedzmikolaja". Rozpoznalam autora, wypozyczylam i... Wciagnelam sie w historie ze Swiata Dysku
Obecnie czytam "Potworny Regiment" i czeka na mnie jeszcze "Ostatni Kontynent"

[Dicey Reilly]

Hej Polly! Widzę żeś świeża krew - przedstaw się na forum powitalnym, żebyśmy troszke więcej się o Tobie dowiedzieli:D