Trylogie i krótkie serie

[szkot]

No ja właśnie przed Światem Finansjery skończyłem o nomach czytać i stwierdzam, że wciąż mi się podoba. Jak to ukazuje ludzkie zachowanie. "Nie może być żadnego zewnątrz" - "to słońce kręci się wokół ziemii, a nie na odwrót" itp.

[pawelekr570]

nomy to pierwsza książka miszcza na którą się natknąłem
podoba mi się mimo wszystko to chyba jakiś taki sentyment

[niebezpiecznyGroszek]

Zdobyłam dzieło w kompakcie i na chwilę obecną ma moje uznanie. Przeczytałam też Wasze opinie negatywne- zasmucają mnie... choć w sumie nie to ładne co ładne, ino co się komu podoba. Myślę że po przyzwyczajeniu się do ŚD trochę ciężko jest zrozumieć Noma, może jest za szybki?
Kwestia wiary, izolacji i odrzucenie racjonalności kojarzy mi się z codziennym porankiem niebezpiecznegoGroszka. Dla mnie 8/10, udzielę się jeszcze jak zaliczę wszystkie literki w tomiszczu.

[Kinga]

Nomy są dla mnie genialne, może też dlatego, że ja właściwie dalej czuję się dzieckiem a może dlatego, że na co dzień spotykam się z myśleniem, że kobieta nie powinna być tam gdzie aktualnie znajduję się ja (tzn. na polibudzie, a konkretnie na wydziale elektroniki), motyw wyjścia z kwiatka też jakoś jest mi bliski. Po prostu uwielbiam te książki już po pierwszym przeczytaniu. Są dla mnie zaraz po cyklu o Czarownicach (a Czarownice zaraz po Śmierci, a przed nim nie ma już nic )

[niebezpiecznyGroszek]

Po przeczytaniu mogę napisać że u mnie mają 9/10!
Dla młodszych czytelników super, akcja wciąga każdego. O ile można się dystansować od ŚD

[Spangler]

Super historia , przeczytałem całą trylogie. Na prawdę świetnie mi się to czytało i w sumie żałuje że to trwało tak krótko... A zakończenie jak z filmu a co do tego co ktoś tu pisał że Księgi Nomów są gorsze od Świata Dysku to ja napisze tyle : jak wy to w ogóle możecie porównywać ? przecie to zupełnie co innego. autor ten sam, tak samo świetnie się czyta ale cała historia jest zupełnie inaczej opowiedziana.

[nanny_ogg]

Fajne te Nomy, choć zupełnie inne niż Świat Dysku. Sir Terry chciał po prostu pokazać jak według niego wygląda relacja człowiek-wszechświat. Ja widzę to trochę inaczej, ale ogólnie b.mi się podobało...

[Marw]

Nie wiem, nie tam wciągnęły i bawiłem się świetnie. Właściwie to trochę podobne są do Smerfó..tfu!.. do Figli (nie tylko pod względem wzrostu)

[Marek_Sobczak]

Nomy to coś naprawdę ciekawego. Odskocznia od pozostałej części twórczości Prachetta. Zderzenie Wewnątrz, z Zewnatrz heh i do tego Wszechświat Opowieść o rozwijaniu świadomości poszerzaniu horyzontów, zabobonach zderzeniu ich z wiedzą i o tym, że nigdy nie jest to do końca rozstrzygnięte. tryska humorem (Szczególnie w oryginale, gdyż niektórych gier słownych jakich w tej konkretnej serii Prachett użył mnóstwo - nie da się przetłumaczyć na Polski). Sam pomysł świetny i wcale wiek nie uzależnia przyjemności odbioru tego dzieła.

[IloveVetinari]

Przynajmniej wiem, kto kradnie mi ołówki papier... normalnie nigdy ich nie ma, gdy są potrzebne.

[Nobby Nobs]

Mi się osobiście bardzo podoba trylogia o nomach. Choć gdy czytałam pierwszy raz, to mnie strasznie denerwowało to, że człowiek jest wedug nomów tylko trochę bardziej inteligentny od szczura.

[IloveVetinari]

Mi się osobiście bardzo podoba trylogia o nomach. Choć gdy czytałam pierwszy raz, to mnie strasznie denerwowało to, że człowiek jest wedug nomów tylko trochę bardziej inteligentny od szczura.

Ha ha ha... a to nie prawda?

[Nobby Nobs]

Wiesz, zależy kogo masz na myśli

[IloveVetinari]

Wiesz, zależy kogo masz na myśli

He he he he... raja

[Aiyanna]

Odświeżam - pierwsze spotkanie z Nomami uważam za nieudane. Jakoś mi nie podeszły. Nie wiem, czy to paskudny humor, jaki mnie ogarnął w zeszłym tygodniu ale pierwszą księgę odechciało mi się czytać już po kilku kartkach. Może w wakacje podejmę kolejną próbę. Może zabrakło tej dawki absurdalnego humoru