Świat Dysku

[Sacharissa]

Powieści o czarownicach w moim odczuciu są najgorszymi w dorobku Pratchetta, bo właściwie przewija się ciągle wątek feministyczny, a do tego niewiele się dzieje

Podpisuję się obiema rękami. Też zdecydowanie wolę magów. Życie na Niewidocznym Uniwersytecie wydaje się bardziej ekscytujące, w końcu nigdy nie wiesz, czy któryś brat-mag nie zechce cię wyeliminować. A gdy dorzucimy do tego sporo alkoholu i piosenki wymagające licznych uderzeń dłońmi o kolana i okrzyków "Ha"... Magowie raczej się nie nudzą .

[Skella]

A ja mam dokładnie na odwrót - opowieści o magach, cóż, fajne są, zabawne, ale na dłuższą metę trochę nużące. Niby coś się tam dzieje, ale nigdy mnie za bardzo nie interesuje, co będzie dalej. Może to dlatego, że tą serię znam najsłabiej. Nie wykluczam, że kiedyś zmienię zdanie.

Cykl o wiedźmach z kolei stoi u mnie na trzecim miejscu - po straży i Śmierci. Mądrość oparta na głowologii bardzo do mnie przemawia - taka ze mnie typowa baba . Wydaje mi się też, że postaci wiedźm są o wiele ciekawiej skonstruowane od magów.

[Marek_Sobczak]

Czarownice. Bez dwóch zdań. ich "magia" niwiele ma wspólnego z obnoszeniem się i "wywyższaniem" magów. DLa mnie właśnie opowieści o czarownicach są tymi najbardziej barwnymi i zachwycająco zabawnymi. rodzaj humoru Niani jest niezapomnianiy sarkazm Babci niepowtarzalny. Nic tylko czerpać łyżkami i delektować się smakiem rozpływającym się w świadomości

[Dżon]

Jeśli chodzi o mnie to nie jestem w stanie wybrać Magowie są zabawni. Odrealnieni jak to w fantasy, ale jednak swojscy, rubaszni i nieporadni kiedy przychodzi do czynności tak potwornych i skomplikowanych jak zaszywanie dziur w skarpetach itp (też tego nigdy nie ogarniam ) - i za to ich lubimy A poza tym jest Kwestor.

Za to seria czarownicowa wprowadza poważniejsze kwestie filozoficzne. Takie typowo pratchettowe przemycanie. To jest fajne też. A poza tym jest Niania

[Dicey Reilly]

Życie magów NU moim zdaniem jest wygodniejsze - jak chcesz to rzucasz kulkę ognia, jak siądziesz, to zaraz pojawia się obok ciebie wózek z trunkami, jak skończysz jeden posiłek, zaraz podają drugi. Ale: coś za dużo w tym niepotrzebnie skomplikowanych słów i teorii, kwanto-matematyko-fizyki, czy czegoś w tym stylu. Ich magia przemawia do mnie wyłącznie pod względem swobody rzucania zaklęć.
Między innymi jako rewiowa Matka Natura, wybieram czarownice (a la Babcia, nie panna Spisek) - nie izolują się jak magowie w jednym budynku, nie boją się codziennych czynności, wiedzą kiedy magia jest naprawdę potrzebna i nie używają jej jak zabawki, no i przede wszystkim głowologia:D Poza tym samym kapeluszem można wiele zdziałać.

[Marw]

Jak magować to tylko pierogi, albo na NU. Powyższy argument o posiłkach przemawia do mnie w 100 procentach, a do tego dochodzi jeszcze biblioteka . Poza tym siedzieć można, nikt Ci 4 liter nie zawraca. A co do:

Ale: coś za dużo w tym niepotrzebnie skomplikowanych słów i teorii, kwanto-matematyko-fizyki, czy czegoś w tym stylu.

to pozwolę sobie się nie zgodzić, magowie na NU pomijając tych z "wysokich energii" teorią zaprzątali sobie głowę w raczej małym stopniu.

[Vincent]

Powieści o czarownicach w moim odczuciu są najgorszymi w dorobku Pratchetta, bo właściwie przewija się ciągle wątek feministyczny, a do tego niewiele się dzieje

Podpisuję się obiema rękami. Też zdecydowanie wolę magów. Życie na Niewidocznym Uniwersytecie wydaje się bardziej ekscytujące, w końcu nigdy nie wiesz, czy któryś brat-mag nie zechce cię wyeliminować. A gdy dorzucimy do tego sporo alkoholu i piosenki wymagające licznych uderzeń dłońmi o kolana i okrzyków "Ha"... Magowie raczej się nie nudzą .

Jak najbardziej! Zwłaszcza jak na korytarzu nagle pojawi się wielka kałamarnica, a to czy inne starożytne zaklęcie wyleje się z księgi.
Może nie mam aż takiego złego zdania o cyklo u czarownicach, ostatnimi czasy nawet je polubiłem, ale magowie biją je na głowę.

[Marw]

Zdacydowanie magowie są lepsi, a gdy owe kałamarnice zaczną się pojawiać zawsze można iść pod "załatany bęben", bo wiadomo magowi nikt nie skoczy.

[emerencja]

tjaaaa.. i wszystko pięknie.. tylko że przed Czarownicami sami Magowie zmykali wszak. (zgadnijcie gdzie, Koteczki, oczywiście nie tylko sami jacyśtam magowie, ale i sam Nadrektor, nie mówiąc o tym, iż wszak jeden z nich był nim bo był bratem, a drugi, bo ona mu kosza dała, to nic innego do roboty nie mając do "zakonu wstąpił"

[Dżon]

Magowie mają lepsze podejście do życia.
Poza tym Kwestor jest super Ridcully zresztą też

[Nobby Nobs]

Och, to trudne ptranie. Kocham i magów, i czarownice. O nich są moje ulubione książki.

[basteth]

czarownice mądre są i wyśmienite ale ja mam doświadczenie belfra i jednak wolę magów maja odpowiednie podejście do studentów, moga służyć za szcury doświadczalne( i to jest ok bo jestem przeciwna badaniom na zwierzętach) a najlepiej gdy nie zawracają głowy i są niezauważalnie no cóż lenistwo przemawia moimi ustami ale umiem sie do tego przyznać

[abfab]

Ja bym mimo wszystko skłaniał się bardziej ku czarownicom, ale to głównie chyba dlatego, że z tych dwóch wątków (magowie - czarownice) bardziej lubię czarownice, są jakieś bardziej sarkastyczno-ironiczne, wolne i żyją według własnych zasad Chociaż magowie też maja swój urok

[szpaq]

czarownice, One nie mokną na deszczu;]
magowie, Oni sprawiają że deszcz przestaje padać;]

chyba jednak czarownice każda jest wyjątkowa, a magowie jednak są podobnie - nie wliczając Kwestora - obłąkani.

[qfas]

Nie no, Panowie - a gdzie męska solidarność? Toż to przecież magowie są o wiele ciekawszymi postaciami od czarownic! Czarownice, niby to takie niezależne i wyzwolone, jawią mi się na kartach książek Terry'ego jako najbardziej sztampowe postacie w serii! Zawsze gnające ku szczęśliwemu zakończeniu, niby ironiczne i złośliwe, ale tak naprawdę dobre i uczynne - stanowcze nie mówimy postaciom, których szablon wyziera na nas z każdego zakamarka! Książki z wiedźmami to wyjątkowe usypiacze, które ratuje jedynie dialog (ale nie wynikający z charakteru postaci). Co innego magowie - banda leniwych, spasionych i zadufanych w sobie egoistów-narcyzów, dobro własne i najbliższy posiłek przekładający nad wszystkich dookoła. Jeżeli robią coś dobrego, to tylko przez przypadek. I cały czas starczy Pratchett'owi nowych pomysłów na postacie z NU (choćby dyrektor Katedry Nekromancji ze swoimi teatralnymi zapędami) - wiedźmy u Terry'ego się skończyły, prawda to przecież.