Niekoniecznie o Terrym...

[Cudo_Tyłeczek]

"Opowieści z meekhańskiego pogranicza" Wegnera i "Baśń jak niedźwiedź. Polskie historie. Tom III" G. Maciejewski.
Pierwsze męczyło mnie opisami bitew, jak w grze komputerowej, ale wątek oddziału zagończyków, tfu, tego no: czaardanu, wciągał.
Natomiast drugi tytuł męczy błędami ortograficznymi, co dziwne, bo przez "Klinikę języka" wydany. I bardzo ładnie pokazje, że nic się nie zmienia od wieków. Mechanizmy w polityce są te same i ograne.

[Morte]

Czytam obecnie "Życie towarzyskie i uczuciowe" Leopolda Tyrmanda. Książka opowiada o życiu warszawskich elit w okresie PRL. Jest wiele rzeczy opisanych w powieści, które wydają się zupełnie obce spoglądając na dzisiejsze realia. Przykładowo w książce są opisane sytuacje gdy po zakupie samochodu poza granicami ówczesnej Polski należało opłacić podatek po przyjeździe do kraju, który wynosił więcej niż koszt samego samochód lub jakim problemem było przywiezienie dywanu z Paryża do naszej ojczyzny. Często też występują opisy tego jak przy wódce próbowano załatwiać interesy lub jak trudno było wyjechać z Polski. Ciekawią też fragmenty o tym z jakim pochlebstwem pisano na przykład o polskich plażach lub miejscach wypoczynkowych. W niektórych momentach język Tyrmanda jest barwny. Niejednokrotnie byłem zaskoczony wyszukanymi metaforami. Największe wrażenie zrobiła na mnie analiza rozmów bohaterów pod kontem dyplomatycznym. Książkę czyta się w miarę lekko, ale bywają też monotonne momenty.

[Detrytus]

"Drażliwe tematy" Gaimana. Chciałem kupić "Legendy nordyckie" ale wszystkie wyszły. Tyrmand też czeka w kolejce.

[LoboBlanco]

"Opowieści z meekhańskiego pogranicza" Wegnera i "Baśń jak niedźwiedź. Polskie historie. Tom III" G. Maciejewski.
Pierwsze męczyło mnie opisami bitew, jak w grze komputerowej, ale wątek oddziału zagończyków, tfu, tego no: czaardanu, wciągał.

Ooj! Ja za to osobiście przepadam za stylem pisania Wegnera. Szczerze mówiąc, to trochę kojarzy mi się z Tolkienem. A historia czaardanu jest porywająca - kojarzą mi się z Indianami ;D Przyznam, że polecam także 3 następne tomy i podpowiem, że ostatni zostawia smaczek i chęć czekania na następny. Także, jeśli chodzi o historię rodziny generała Laskolnyka.

[Motopompa]

Ja, co prawda, w tym momencie tego nie czytam, ale chciałabym polecić książkę pt.: "Twój psychologiczny autoportret". Jest to interesujący test (w pełni wystandaryzowany, służy jako narzędzie pracy psychologów, pedagogów, terapeutów) osobowości. Zakłada, iż istnieje kilkanaście typów osobowości - odpowiadając na ponad 100 pytań możemy dowiedzieć się jaki przeważa w nas, jaki go dopełnia, a jakiego mamy najmniej. Poszczególne rozdziały poświęcone są konkretnym typom. Między innymi można znaleźć tam takie informacje jak ćwiczenia, aby wzmocnić jakieś cechu lub w drugą stronę. Warta uwagi jest także część o tym jak postępować z osobami o danym typie osobowości, gdyż czasem jest coś w nas, czego osoby nam bliskie nie rozumieją, a my nie potrafimy tego zmienić. Może warto? Może jest coś, czego o sobie można się jeszcze dowiedzieć?

Brzmi jak reklama co prawda ;D Ale naprawdę jest to ciekawa pozycja, jeśli ktoś się interesuje takim wewnętrznym aspektem.

Oko jest co jakiś czas rzucane, jak znajdzie sposobną chwilę. O ile dostaję to czego się spodziewałem, tj. kolejny sztuczny model, w który można powciskać ludzi tak, żeby to było w miarę funkcjonalne, to musze przyznać, że to IMO najlepsza klasyfikacja jaką widziałem. Również dlatego, że nie szufladkuje człowieka w jakis konkretny sztywny typ jak Myers–Briggs, tylko autorzy od razu przyznają co tak naprawdę robią – czyli nie naukę jako poznawanie natury, tylko raczej psychologiczne narzędzie-okulary które ma pomóc zauważyć i interpretować pewne wzory zachowania. Ale może to mój BIAS wynikający z awersji do ludzi ślepo patrzących w 16 osobowości MBTI.
Tym bardziej imponujące jest, że pierwsze wydanie było w 1990 roku, czyli jest to, jak na psychologię, stara rzecz. Ale dzięki temu raczej prosta i niewymagająca wiedzy niezawartej w książce, przez co przystępna dla laika w dziedzinie teorii osobowości

Generalnie fajna rzecz, tak w trakcie powolnego zapoznawania się, stwierdzam.

[abigail]

a tak "Króla" Twardocha ktoś czytał?
- bo bym se chętne podyskutowała na ten temat...

[Pretya]

Tak sobie przypadkiem weszłam na stary temat i Panna Nikt mi się przypomniała Stare czasy... muszę jutro do biblioteki zajść

[Martetsu]

Jeżeli ktoś lubi rosyjską literaturę i środowisko tak zwanych nowych Rosjan", troszkę kryminalnych wątków, polecam gorąco książkę Casual Oksany Robski. Mega ciekawa książka, naprawdę polecam!
Jak dobrze, że mam zajęcia z nowej literatury rosyjskiej, można poczytać naprawdę fajne lektury

[Tigi]

Odkurzam aktualnie różnorakie przygody Fafryda i Szarego Kocura - czuję się, jakbym po wielu latach niewidzenia usiadła z dobrymi przyjaciółmi przy winie:-)

[Uuu!]

Niedawno przebrnąłem przez pięć książek Michała Cholewy.
I słowo "przebrnąłem" jest tu jak najbardziej na miejscu. Czytanie większości z nich szło mi jak krew z nosa pod górę.
Do sięgnięcia po te książki namówiło mnie dwóch kolegów, no i fakt, że MC jest synem naszego PWC-a też nie był bez znaczenia.
MC uprawia gatunek zwany militarną SF. Dla mnie było to pierwsze (i pewnie ostatnie) zetknięcie z tym gatunkiem. Sam pomysł jest ciekawy - wizja świata za ponad dwieście lat, gdzie ludzkość potrafi latać pomiędzy galaktykami z łatwością, jakby latała na drugi kontynent. Mamy do tego wojnę między trzema mocarstwami i jeszcze niedawny bunt SI (sztucznych inteligencji), których niedobitki wciąż zagrażają ludziom. W książkach najbardziej nudziły mnie opisy bitew w kosmosie. Fakt, że były sto tysięcy razy bardziej realistyczne niż w jakichś tam Gwiezdnych Wojnach, ale jednak nudne.
Z czterech książek, stanowiących cykl "Algorytmy Wojny", najlepszą książką jest trzecia część p.t. "Forta". Nawet jakieś nagrody zdobyła. Ale od nich wszystkich lepsze są opowiadania "Echa", które z pozostałymi łączy jedynie uniwersum. Może też dlatego, że "Algorytmy..." są napisane "na poważnie", a w niektórych opowiadaniach widać, że autor jednak ma poczucie humoru.
I tu ciekawostka. Bo o ile "Algorytmy..." są napisane "na poważnie", i humor jest tam raczej tylko taki "podskórny", to zauważyłem, że Świat Dysku miał wpływ na autora. Widać to poprzez podobne do Pratchetta używanie personifikacji.
No i jest jeszcze jedna rzecz, która bardzo przeszkadza w czytaniu - nieprawdopodobna wręcz ilość literówek. Nie wiem czy jest jakakolwiek strona bez błędu.
Generalnie, jeśli ktoś nie jest fanem space marines, to nie polecam.

[abigail]

"Zygzakiem przez matematykę"- kilka razy musiałam się "zmuszać" (jak to "polski humanista" -znaczy taki, co się ma za humanistę, bo z matematyki jest d...a). Ale było warto.

Swoją drogą to skandal, że taka książka została wydana raz jeden jedyny - dwa lata przed moim urodzeniem. Nigdy nie wznawiana. W Krakowie występuje w jednej jedynej bibliotece (w Nowej Hucie! W biliotece Uniwersytetu Pedagogicznego o niej nawet nie słyszeli [stado sikających psów]. I od tego czasu nic w naszym pięknym kraju podobnego się nie ukazało!

[Cudo_Tyłeczek]

Abi, dzięki za podpowiedź!:)

[Motopompa]

"Zygzakiem przez matematykę"- kilka razy musiałam się "zmuszać" (jak to "polski humanista" -znaczy taki, co się ma za humanistę, bo z matematyki jest d...a). Ale było warto.

Swoją drogą to skandal, że taka książka została wydana raz jeden jedyny - dwa lata przed moim urodzeniem. Nigdy nie wznawiana. W Krakowie występuje w jednej jedynej bibliotece (w Nowej Hucie! W biliotece Uniwersytetu Pedagogicznego o niej nawet nie słyszeli [stado sikających psów]. I od tego czasu nic w naszym pięknym kraju podobnego się nie ukazało!

A nie ma jakichś zagramanicznych, przełożonych na nasz nadwiślański?

[4jola]

A to kupiłam.Nie,żebym jakąś fanką byłą,ale mię urzekła.
A czym ,spytacie? a tym,że mimo,że po angielsku,zachowano japońską kolejność czytania! Tak jeszcze nie czytałam.

[Mogget]

U mnie "Listy" Marka Hłaski. Pozwalają dowiedzieć się trochę o jego życiu, młodości, pobycie poza granicami kraju, miłości do Osieckiej. Piękna sprawa.
Do tego dziś kupiłem sobie "Mitologię nordycką" Gaimana i właśnie przerzucam pierwsze strony <3