Niekoniecznie o Terrym...

[tter282]

Świat Endera, każdy tom, należy czytać w zasadzie jak osobną historię, osadzoną w danych realiach. Wypisz wymaluj niczym Dyskowe opowieści. Poza "Grą..", najbardziej podszedł mi "Cień Endera" - rzecz ponura i smutna. I jak zawsze u OSC o skrajnym poświęceniu, obowiązku, jednak podana w zaskakujący sposób. "Ksenocyd" jest momentami przegadany, ale i tak to dobra literaturka. Zazdroszczę, że tyle nieznanego jeszcze przed Tobą...

[Arvika]

Też się tym cieszę, z drugiej strony, wiem, że nie zdążę w swoim życiu przeczytać wszystkiego, co chcę przeczytać już teraz (a z każdą kolejną pochłoniętą książką mam ochotę na więcej), nawet gdybym żyła 200 lat. Czekam niecierpliwie, aż znajdzie się sposób na bezpośrednią transmisję danych do mózgu, bo inaczej najzwyczajniej umrę niedoczytana. A tyle innych rzeczy mam do zrobienia pomiędzy książkami. Jedno życie to za mało.

[tter282]

A tyle innych rzeczy mam do zrobienia pomiędzy książkami. Jedno życie to za mało.

Ach, filozofia Bez flaszki tego dylematu nie razbieriosz...

Koniec offa

[4jola]

Pozytywnych wrażeń życzę z Ksenocydem!Mnie podobał sie cały cykl.
Polecam (ciągle i uparcie)"Hiszpańskich żebraków" Nancy Kress,jeśli dobrze pamietam.,eszystki 3 tomy.Ciekawa jestem Twojego zdania.Moje już znasz,skoro(ciągle i uparcie)polecam.

[Arvika]

Obiecuję, że przczytam jak skończę Endera (trzeci tom w trakcie czytania), ale już na wstępie mogę powiedzieć, że mnie ta książka wpieniła na samym starcie (przy śniadaniu dziś sobie przeczytałamparę pierwszych stron) bo tak niekompetentnego podejścia do podstawowych założeń fabuły dawno nie zauważyłam (cała opiera się na tym, że powstają ludzie, którzy nie śpią, a tworzy się ludzi, którzy nie śpią, bo sen to atawizm, który nie spełnia żadnych fizjologicznych funkcji, poza oszczędzaniem energii, wszystko mi opadło jak to przeczytałam). Jeśli już ktoś się bierze za pisanie na poważnie, a nie dla grona krewnych i znajomych, to chyba powinien przeprowadzić, ten, jakmutam, risercz. Ja wiem, że to mnie tak ruszyło, tylko dla tego, że to moja dziedzina wiedzy i na dodatek śnienie to ważna część mojego życia i może nawet później jest to sensownie wyjaśnione, ale ciężko mi chyba będzie o tolkienowskie "zawieszenie niewiary" w wypadku tej książki.

[tter282]

ciężko mi chyba będzie o tolkienowskie "zawieszenie niewiary" w wypadku tej książki

Ej, dyć cała fantastyka zasadza się na tym paradoksie! Czyż da się zracjonalizować i uwierzyć w Nadrektora ciskającego ognistymi kulami?

Może dlatego tak lubię space opery i klasyków fantastyki bo dla nich impossible było nothing.

A wracając do OSC - moim zdaniem, najlepszą, choć najtrudniejszą w odbiorze i mroczną, pełną zła książką są "Glizdawce". Oj, dotknął pisarza Boży paluszek, dotknął.

[qfas]

Hm, nie wiem, najlepsza - IMO - jest "Gra Endera". Chociaz muszę przyznać, że i "Glizdawce" zdrowo mnnie wciągnęły, ogólnie cała twórczość Carda rula. I tu małe pytanko. OSC spłodził scenariusz do gry "Advent Rising", niczym nie ustępujący jego książkom. Gra miała otwarte zakończenie, ale ze względów ekonomicznych nie powstała żadna kontynuacja. Historia chamsko się urywa i nie ma sposobu, żeby poznać jej zakończenie:(. Dlatego zapytuję - czy ktoś może czytał jakikolwiek wywiad z Cardem, w którym poruszał ten temat? Kiedyś podobno chodziły słuchy o ksiązce opartej na scenariuszu, ale po pewnym czasie sprawa ucichła... Wiadomo coś w temacie?

[4jola]

Arvika,tak samo kiedyś mówiono o ksiązkach Verna.Kto to słyszał,że człowiek na księzyc poleci?!Bzdura!Broń Boże nie porównuję autorów,tylko podejście do tematu.Biorąc pod uwagę obecny poziom genetyki,kto wie,co czeka nas za parę lat?Poza tym jest to tylko pomysł(mnie tez ciężko był ogarnąć fakt/mozliwość braku snu,jako zawodowemu śpiochowi) na bohatera książki.Dośc ciekawy.
I nie zaczynaj kilku ksiązek na raz,młoda damo!Odczucia Ci się pomerdają!Poza tym to jest syndrom "książki poleconej".Nie czytamy jej z zainteresowaniem,tylko z ciekawością,"co też gościa tak zachwyciło?"I automatycznie wyszukujemy słabe punkty.Proszę przestać wyszukiwać,przeczytać(zachwycić się) i napisać(że piękne).
P.S. No i od początku postawiłaś się po stronie Sennych.Daj szansę Innym!

[Arvika]

Dam, przeczytam, się zachwycę. Tylko czemu autorka nie mogła wtrącić dwóch słów o tym, że bez śnienia nie istnieje pamięć trwała? I dzieci, które nie śpią będą małymi bęłkoczącymi roślinkami, bo nie nauczą się mówić(bo nie zapamiętają słów)? Wystarczy przecież nie pisać, że sen to atawizm, a że udało się w trakcie jawy sztucznie wzbudzać funkcje śnienia. Taka rzetelność pisarza. Eh, gdyby problem dotyczył czegokolwiek innego, to by mnie tak nie ciskało, ale śnienie ważne jest

[Corvus26]

Nie chcę być złym prorokiem, ale ... Cóż - zrecenzuj post factum.

Właśnie przed chwilą zakończyłem lekturę najnowszego dzieła Sapkowskiego i muszę przyznać że mam mieszane uczucia. W porównaniu z Wiedźminem i Trylogią Husycką to "Żmija" wypada blado już na wstępie. Niby to nadal dzieło ASa, które czyta się przyjemnie i lekko, jednak brakuje tego rozmachu i czuć niedosyt. Znalazłem kilka dialogów w stylu do jakiego autor przyzwyczaił w poprzednich tytułach, jednak jest ich niewiele, no ale czego oczekiwać po tak, krótkiej lekturze. Co do postaci to wydaje mi się, że książka jest trochę za krótka nawet na to by dobrze poznać głównego bohatera. Największa wartość jaką niesie ze sobą to ciekawa, choć niewielka wiedza o historii Afganistanu. Elementów fantasy było niewiele, a były oparte na miejscowych, mało znanych miejscowych wierzeniach ( tak przynajmniej wynika z treści, nie sprawdzałem ). Muszę przyznać że trochę żałuje pieniędzy wydanych na tę książkę, ale może po prostu wypada blado przy poprzednich dziełach. Przeczytać można, ale nie postawiłbym tego wśród "lektur obowiązkowych".

[Arvika]

Ksenocyd: niby dobry, ale po raz pierwszy w Enderze widać, że autor zamieża z tego właśnie cyklu żyć - poprzednie były totalnymi samostójkami, a ta już nie ma konstrukcji dzieła zamkniętego - na koniec część napięcia jest nie rozładowania, luźne wątki powiewają po okolicy - to już nie jest książka sama w sobie, to jest kawałek urwany od tasiemca.
Hiszpańscy żebracy: jestem w trakcie i zwracam honor "Podczas snu w organizmie zachodzi wiele procesów, ale wszystkie one mogą z powodzeniem przebiegać i w czasie czuwania - jeśli tylko dokona się odpowiednich korekt hormonalnych." uznaję, że to wystarczająca korekta straszliwego bluźnierstwa (sen atawizmem, phi) i czytam dalej

edit:
Skończywszy Hiszpańskich (bardzo mi się spodobał pomysł tłumaczenia map myślowych na system pojęć innej osoby, przydałby się taki program czasem, ale jakoś nie potrafiłam polubić ani nawet znielubić którejkolwiek postaci) łyknęłam Rolanda S.Kinga i stwierdziłam, że znudziła mi się na jakiś czas beletrystyka. Na dziś mam naszykowane Danse Macabre, czyli King o horrorze, a na potem organizuję sobie A jeśli nasz świat jest ich rajem?: Ostatnie rozmowy z Philipem K. Dickiem. Mam wolne między świętami a sylwestrem, więc nawet jeśli mnie od tego do reszty pokręci, zdążę się do 04.01 wyprostować.

[Eoren]

Dużo się ciekawych rzeczy nazbierało: 'Ptasiek', 'Sto lat samotności' a w ramach lektur 'Proces' Kafki, który o dziwo bardzo mi się podoba a wcale się tego nie spodziewałam. Myślałam, że będzie takie męczenie kotka o niczym a tu zaskoczenie. Całe szczęście, że pozytywne.

[tter282]

Tak, jestem idiotą, co konstatuję po raz kolejny, nie wyciągając stosownych wniosków. Przedwczoraj wydałem znów pieniąchy w księgarni, na kolejnytom c cyklu "Star Wars", mimo iż wiedziałem jak wielki kicz nabywam. I nie zawiodłem się - autor winien mieć sądowy zakazpisania czegokolwiek, nawet notatek na lodówkę. A ja, kretyn ciężki, wiem że gdy ukaże się następne dzieło i tak je kupę. Kretyn...

[Kinga]

Carpe Jugulum, mam wreszcie i właśnie się zaczytuję, to jedyna książka z ŚD jaka mi została, a nigdzie nie mogłam dorwać, ale prawie jak dobry braciszek mi pod choinkę sprezentował więc będę mogła za chwilę powiedzieć, że przeczytałam wszystkie wydane w Polsce książki z serii (oczywiście mówię o powieściach, nie o nauce czy sztuce bo to dopiero w planach, ech dużo tych planów, a czasu tak mało).

[szkot]

Ja czytam właśnie druugi tom "Świat według Mellera" - wywiad rzeka ze Stefanem Mellerem (nie mylić z tym Niemcem) tylko ambasadorem, minstrem spraw zagranicznych i tak dalej i tak dalej. Bardzo ciekawa lektura. W kolejce czeka Tiziano Terzani podobny włoski Kapuściński. Jestem bardzo ciekawy czy będzie dobre. "Wróżbita mi powiedział" taki tytuł ma książka.