Niekoniecznie o Terrym...

[Stanisław Ssakmorski]

to są mutanci stworzeni i wyszkoleni do zabijania potworów

Dzięki, to wszystko wyjaśnia. Wiedźmin to jedna z wielu książek, jakie chcę obczaić, więc to jeszcze kwestia dłuższego czasu - a czasy, gdy jako podstawówkowicz mogłem sobie pozwolić na wielogodzinne siedzenie z ksiażką, minęły A zastanawiało mnie tutaj (surprise, surprise!) tłumaczenie tytułu jako Witcher. No bo w angielskim jest przecież 'warlock'. No ale to nie mutant, tylko regularny czarownik. Niemniej 'witcher' nie jest chyba najlepszym rozwiązaniem (może końcówka '-oid' byłby lepsza?). Ale to na marginesie.

A propos powyższego cytatu - dawno temu w trakcie projekcji filmu w kinie, na ułamek sekundy pojawił się napis 'Coca-Cola' - i po prostu pusty śmiech mnie ogarnął: "I to ma być to oddziaływanie podprogowe?!? Przecież widziałem wyraźnie."

[Cudo_Tyłeczek]

Żebyś źle nie zrozumiał, to są ludzie. Ludzie, którzy przechodzą "próbę traw" i stają się wiedźminami. Nie rodzą się mutantami. Dobrze, że "-er" a nie "-oid". Wydźwięk, wydźwięk też się liczy. Najpierw przeczytaj, proszę, potem kombinuj z tłumaczeniem.

[Jostein Siwy]

Na YT jest Test pilota Pirxa (posko-radziecki ale to bez znaczenia), będący adaptacją opowieści pt. Rozprawa. Oczywiście film może okazać się jeszcze bardziej niestrawny - ale to zdecydowanie nie jest cyrk typu Star Trek.

Nie radzę oglądać. To "arcydzieło" reżyserował Marek Piestrak. Dostajemy w nim przestrzeń kosmiczną na poziomie gwiazd z cynfolii na czarnym prześcieradle, aktorzy nawet, gdyby byli wystrugani z dębowych belek nie mogliby być bardziej drewniani; no i smaczki w rodzaju Szeremietiewa odgrywającego biurowiec z przyszłości, poniemieckiej betonki w charakterze amerykańskiej autostrady i poczciwej ciężarówki Volvo jako pociągu drogowego z tychże autostrad.

Za to radzieckiej produkcji "Solaris" Terkowskiego z 1972 polecam.

[Stanisław Ssakmorski]

'Wiedźmin' brzmi dobrze, 'Witcher' trochę słabiej z powodu bardzo pospolitej końcówki '-er' - po polsku to jest 'Wiedźmiarz', czyli ktoś, kto 'chodzi na wiedźmy' - taki niszowy kobieciarz (by nie rzec dosadniej)

To "arcydzieło" reżyserował Marek Piestrak

No to jest film z 1978 - jak na socjalistyczne możliwości jest zrobiony z dużym rozmachem Dlatego Lema trzeba czytać. Tak jest ze wszystkimi dobrymi książkami. Niemniej mi ta drewniana sceneria nie przeszkadza, bo to nie są Star Wars czy Avatar oparte na efektach. To tak jak by Rozprawę wystawić na deskach teatru - byłoby jeszcze bardziej drętwo scenograficznie, ale sztuka obroniłaby się - tu chodzi aspekt dramatyczny. I nawet to, że aktorzy są 'drewniani' (bo są), czyni ich bardziej symbolicznymi. Mentalne podciągnięcie tego 'filmu' pod 'teatr' telewizji w pewnym stopniu ratuje go.

[Jostein Siwy]

No nie, istnieje przecież doskonały spektakl Teatru Telewizji, "Śledztwo" w reżyserii Waldemara Krzystka. "Testu pilota Pirxa" nie da się obronić w żaden sposób. A porównywanie tego knota do Teatru Telewizji jest dla tego ostatniego po prostu uwłaczające.

[Stanisław Ssakmorski]

No to przepraszam Teatr Telewizji. Zwłaszcza ten z dawnych czasów.
Kwestia wystawienia Pirxa na scenie pozostaje jednak otwarta, ale nie wierzę, żeby ktoś się tego podjął. To już prędzej szansę miałaby nowa wersja filmowa.

[Cudo_Tyłeczek]

Witcher' trochę słabiej z powodu bardzo pospolitej końcówki '-er' - po polsku to jest 'Wiedźmiarz', czyli ktoś, kto 'chodzi na wiedźmy' - taki niszowy kobieciarz (by nie rzec dosadniej)

Taaaa... A "runner" to taki co chodzi na bieganie.

[Stanisław Ssakmorski]

A swimmer na pływalnię

Problem polega na tym, że słowo 'witcher' istnieje w języku angielskim - czyli nie jest neologizmem, jak 'wiedźmin' w polskim - i oznacza 'różdżkarza' ('radiestetę') oraz, metaforycznie, 'czarującą, powabną kobietę'..

Tak więc kwestia przetłumaczenia 'Wiedźmina' pozostaje otwarta - trzeba pokombinować z innymi przyrostkami.

[Uuu!]

Faktem jest, że jest coś takiego, że zagorzały fan fantasy nie trawi sci-fi - i vice versa - i żadne techniki nie pomogą na przekonaniu jednego do drugiego.

Jestem zagorzałym fanem fantasy i SF. Ostatnio bez bólu po przeczytaniu Opowieści Mekhańskiego Pogranicza przeczytałem Trylogię Ciągu.

[Stanisław Ssakmorski]

Oczywiście zwracam honor - grupa miłośników obojga literatur też musi istnieć - aczkolwiek podejrzewam, że jest mniej liczna. Ja się bardziej skłaniam ku s-f.

[oki]

Skończyłam wczoraj "Skinny bitch" (wg google po polsku to "Wegańska bogini") by Rory Freedman and Kim Barnouin. Nie reklamując jakichkolwiek stron do osiągnięcia wersji pdf, jakby ktokolwiek był zainteresowany to nie jest ona szczególnie chroniona w internecie
Książka ma ok. 220 stron, z czego przynajmniej 50 odpada na spis dostępnych na amerykańskim rynku wege-bioorganicznych-jedynych-i-słusznych-produktów-które-można-konsumować. Do ściągnięcia na telefon i przeczytania w trakcie kilku przejazdów zatłoczonym środkiem komunikacji miejskiej, gdzie wyjęta książka się nie mieści i uderza współpasażerów.

Nie spodziewałam się aż tak złej książki, której jako wydawca w życiu bym nie pozwoliła opublikować z powodów bzdur, które autorki tam zamieszczają. W związku z czym nie akceptuję żadnego z ich argumentów za przejściem na zdrowy wolny od produktów zwierzęcych styl życia.

Dodatkowo język jest nieznośny, pełen wulgaryzmów i obrażania czytelnika oraz niepozwalający na jakąkolwiek krytykę czy choćby dyskusję (podobno w polskim wydaniu to złagodzili).

Jakby kiedykolwiek komukolwiek przyszedł pomysł na czytanie tego to niech lepiej zje hamburgera i popije colą, mniejsze ryzyko niestrawności.

[Jadźka]

Na fali "Wolania Kukulki" przeczytalam "Jedwabnika" czyli znowu Robert Galbraith vel J.K. Rowling. Ten pomysl mniej kupilam, bo jakos srednio wyszedl Rowling klimat makabrycznej zbrodni - troche nieudolne nasladownictwo skandynawskich schematow. No i spora czesc intrygi rozpracowalam jakos tak w polowie ksiazki, a nie jestem wyrobionym czytelnikiem jesli chodzi o kryminaly. Z drugiej strony Rowling po raz kolejny udowadnia, ze ma ogromny zmysl obserwacji i tym razem biorac na warsztat srodowisko pisarzy, opisuje je przekonujaco i ciekawie (rzecz jasna zna je pewnie doskonale). W ogole lubie jej ksiazki, bo sa takie angielskie i ciesze sie, ze nie utknela na Harrym Potterze, tylko eksploruje nowe lady

[ololo-518]

To tak a propos Rowling i Pottera, mnie kolega podrzucił fanfick "Harry Potter and methods of rationality". Dotarłam do 113 rozdziału z 121 (więc już niedaleko ) i bardzo, bardzo mi się podoba. Jest zabawna, miejscami kopie emocjonalnie, postacie są inne od oryginalnych, ale prawdopodobne, a całość osnuta jest na koncepcie "co by było, gdyby Harry'ego wychowywali kochający rodzice [nawet jak przybrani], a ojciec był naukowcem". Niesamowita rzecz i bardzo polecam, choć jest tylko po angielsku

[Jadźka]

Ha, nie przepadam za fanfikami, ale slyszalam o tym Moze sie skusze,

Tymczasem przeczytalam sobie "The Lion, The Witch and The Wardrobe", czyli Narnia po raz pierwszy w oryginale. Milion slow nie wyrazi, jak wielki mam sentyment do tej serii i jakie struny w duszy mi porusza. Choc do dzis pamietam, jak przerazalo mnie "Srebrne krzeslo" za dzieciaka. Z checia sobie odswieze stopniowo wszystkie tomy i przy okazji zapoznam z wersja ang.

A teraz czytam "Prawde" Terry'ego. Dobra rzecz, powinna byc obowiazkowa lektura na studiach dziennikarskich i okolomedialnych

[Mogget]

W trakcie czytania Żulczyka (jejku, jak jego książki są niesamowicie brudne <3), pochłonąłem najnowszy zbiór opowiadań Murakamiego "Mężczyźni bez kobiet" i jak zwykle po jego opowiadaniach mam spory niedosyt. Zdecydowanie lepsze sław niego są dłuższe formy.