Niekoniecznie o Terrym...

[shinju96]

Że haiku.

[reeven]

Okej, skończyłam "Weisera Dawidka" Pawła Huellego.

Dwa pytania.

1. Co komu przyszło do głowy, żeby fragment tej książki włożyć do podręcznika do podstawówek? Bo właśnie stamtąd kojarzyłam ten tytuł i dlatego wzięłam tą książkę z półki w kawiarni. No kurczę, jakbym za dziecka sobie spróbowała wypożyczyć i poczytać tę książkę, zaciekawiona owym fragmentem w podręczniku, to co...? To byłabym jeszcze bardziej spaczona, niż teraz jestem!

2. ...serio, co to kurde było? Gdzie jest Weiser? Kim on w zasadzie jest/był? Jak, co, czemu, gdzie...?

Chciałam to przeczytać. Pierwszy widziałam film. Był tak dziwny a zarazem intrygujący i wciągający, że aż chciało się dowiedzieć więcej albo chociaż rozjaśnić. Ale widzę, że książka nie rozjaśnia wcale .

[Jostein Siwy]

Joooosteinie:))) chonotu!;)

Idę.

Skończyłem Lesia Joanny Chmielewskiej, co to go mam od Harrego. Pierwsza powieść jej autorstwa, z którą miałem przyjemność się poznać. Sympatyczne to to i śmiesznawo-niepoważne nawet, książka-ideał do pogiągów, autobusów, tramwajów, kolejek w dziekanatach i przerw, czy to w wykładach, czy od życia na 30 minut.
Ale drugiej Chmielewskiej to już mi się nie chce, bowiem jakoś się tak niewiele nowego spodziewam ujrzeć. Mylę się, o mymłonie?

Motopompo - i tak, i nie. Styl (i humor) Joanny Chmielewskiej jest jeden jedyny i niepowtarzalny, choć podlegał pewnej ewolucji. Nie znaczy to, że po przeczytaniu jednej książki jest tak jakby czytało się wszystkie. Co to, to nie.
Co należy powiedzieć jednak na początku? To, że istnieją trzy dość odrębne serie. Dla młodszych o Pawełku i Janeczce Chabrowiczach ("Nawiedzony dom", "Wielkie zasługi", "Skarby", "2/3 sukcesu" i "Wszelki wypadek"), następnie trzy powieści o przyjaciókach Teresce i Okrętce ("Zwyczajne życie", "Większy kawałek świata", "Ślepe szczęscie") - można by je nazwać "powieściami dla dorastających panienek", ale tego nie zrobię. Dlatego, że humor w nich wciąż ten sam, choć nieco złagodzony i czyta się je z wielką przyjemnością. Wreszcie znów dla młodszych seria o Pafnucym.
Wielka zaleta książek Joanny Chmielewskiej - bohaterowie. W zasadzie wszystkie postacie pierwszo- i drugoplanowe są nie tyle wzorowane na rzeczywiście żyjących, co wręcz przeniesionymi na karty książki prawdziwymi ludźmi. Druga zaleta - umiejętność Autorki do budowania intrygi nawet wokół rzeczy i zdarzeń banalnych. A jeśli dodemy do tego wspomniany już przeze mnie humor, lekką satyrę na reczywistość, otrzymujemy w efekcie* powieść która przy okazji jest znakomitym sosem do podlania często dość ciężkostrawnej rzeczonej rzeczywistości. I tu ważna sprawa - wiele z książek Joanny Chmielewskiej powstało za czasów PRL-u, trzeba więc czasem wziąć na to pewną poprawkę.

A cóż po "Lesiu" polecić mogę? Na początek "Dzikie białko", czyli bezpośrednią kontynuację, równie dobrą i śmieszną. "Wszyscy jesteśmy podejrzani". "Szajka bez końca". "Wszystko czerwone" - obowiązkowo! A zaraz po nim polecam "Kocie worki". Dlaczego? Ponieważ dobrze pokazuje ową ewolucję, o której wspomniałem na początku. We wcześniejszych powieściach perypetie bohaterów były bardzo sensacyjne i całkowicie wymyślone, w późniejszych bardzo zbliżone do normalnego życia. Jedne zaś i drugie - znakomite.

Skończę już, bo zagadałbym (a raczej zapisał) tu wszystkich na śmierć.

A ja czytam obecnie "Wspomnienia chałturzystki" Stafanii Grodzieńskiej. Znakomita książka, niezależnie od psa**

* Także "Zbrodnię w efekcie".
** Wenclów psa.

[Motopompa]

Od mamy na imieniny zażądałam "Dżwignie wyobraźni i inne narzędzia do myślenia" Dennetta

!
Po tym jak mi wpadło w łapki w Empiku to mam nieodpartą ochotę to poczytać, tylko droga cholera jak nie wiem. Jak się za to weźmiesz to napisz czy warto


Dzięki wszystkim za opinie

[shinju96]

Pytanko: czytał ktoś Opowieści z meekhańskiego pogranicza? Mam ochotę, nie wiem, czy warto brać, chociaż po opiniach z internetów wnoszę, że warto...

[Jostein Siwy]

Moim zdaniem warto, choć w pierwszym tomie część druga nie dorównywała pierwszej. Ale to tylko moja opinia.

[Cudo_Tyłeczek]

Niech mnie ktoś zagoni do czytania;)

[Rob Rozbój]

Niech mnie ktoś zagoni do czytania;)

"Ruszcie się, bando więdnących różyczek!"

[Esme]

Niech mnie ktoś zagoni do czytania;)

Do czytania marsz!

Mnie tam potrzeba nie zaganiania, ino odganiania, albo dłuższej doby, bo jak wsiakne w książkę, to szkoda gadać, gorsze niż czarna dziura...
A w temacie - "Nocnych wędrówcow" Jagielskiego (non-fiction rules!)

[Dżon]

Czytaj, bo przyślę Murzynów z obcęgami!

[Corvus26]

Skończyłem "Dobry Omen". Dobry chociaż jakoś wolno mi szedł i dzieła napisane tylko przez mistrza oceniam znacznie wyżej więc Gaimana (poza Sandmanem) na razie odkładam na potem. Teraz czas na nadrobienie klasyki literatury i zachwalane przez wielu dzieło Bułhakowa.

[Dżon]

Dobry Omę jest dobry.

Tylko tłumaczenie słabiutkie.

[reeven]

Skończyłem "Dobry Omen". Dobry chociaż jakoś wolno mi szedł i dzieła napisane tylko przez mistrza oceniam znacznie wyżej więc Gaimana (poza Sandmanem) na razie odkładam na potem. Teraz czas na nadrobienie klasyki literatury i zachwalane przez wielu dzieło Bułhakowa.

Gaiman jest fajny...Przeczytaj Nigdziebądź może trafi.

[Moist von Lipwig]

Zacząłem drugi tom "Trylogii skrytobójcy" Robin Hobb. W sumie jest ciekawa, autorka świetnie zrealizowała narrację pierwszoosobową w której czuć na początku że są to wspomnienia dziecka i ogólnie przez cały czas subiektywizm. Nie podobają mi się imiona przedstawiające cechy, przez nie postacie wydają się tak jakby przypowieściowe i od razu wiadomo czego się po nich spodziewać.
Na potem wypożyczyłem sobie "Extensę" Dukaja, po tym jak okazało się że nie mają w bibliotece Lovecrafta. Ktoś czytał? Ciekawa?

[shinju96]

Po "Córce łupieżcy" odniosłam wrażenie, że Dukaj jest jakiś dziwny i się zraziłam Powiedz, czy Tobie się podobało, to może się "odrażę".

Jak shinju przysiądzie do czytania to raz, a dobrze. Czytam "The last continent", "Odkrywając Japonię" i "Księgę jesiennych demonów".

I mam cały Świat Dysku. Tyyyle szczęścia.