Świat Dysku

[Dag]

Ja czekam aż Pratchett zdecyduje się na dzieciaka Susan (prawnuczek Śmierci ) bo wątpię, żebymśmy doczekali się dalszych losów Uwaga Pisowni z serii o czarownicach nie wspominając o Samie, VImesa.

am, a co do dzieci w ogóle... szczerze mówiąc, ja się raczej cieszę, że nie ma tam małych dzieci jako bohaterów. Trudno ośmieszyć dziecko. Trudno wyszydzić schematy jego zachowania...

[Kasia M.]

am, a co do dzieci w ogóle... szczerze mówiąc, ja się raczej cieszę, że nie ma tam małych dzieci jako bohaterów. Trudno ośmieszyć dziecko. Trudno wyszydzić schematy jego zachowania...

No właśnie ;D ale dzieci łatwo ośmieszają dosorłych.. ;]

[P.S.Ron]

No właśnie ;D ale dzieci łatwo ośmieszają dosorłych.. ;]

Tak, Tak. U Pratchetta dzieci (jako bohater zbiorowy) najczęściej reprezentują tą dobrą stronę człowieczeństwa - szczerość, otwartość, widzą rzeczy takimi jakimi są. Terry lubi bardzo kontrastować dzieci z dorosłymi (np. potrafią zobaczyć Śmierć a dorośli już nie) i dorośli w tej konfrontacji wychodzą z reguły na totalnych głupków. W "Wiedźmikołaju" to fajnie widać.

[Dag]

dlatego dzieci nie mogą być bohaterami. Poza tym rzadko który dorosły utozsamia się z dzieckiem, nie? A tak to odniesie do siebie jeden ze schematów i książka będzie mu się bardziej podbała.

[swiechu11]

W 'Złodzieju Czasu' był chłopak Lobsang spoko książka

[Dag]

W Wiedźmikołaju były też dzieci. Susan się nimi opiekowała...

[kajzer404]

Nie wiem czy ktoś już tego nie napisał ale Esk byładzieckem w "ruwnoumagicznienie"

[Justynkak]

Tiffany Obolała z Zimistrza miała 12-13 lat a w Dobrym Omenie też jest tam troche tych dzieci

[Wiewiora]

A ta mala w Kosiarzu,a ta galeria dzieciakow w Wiedzmikołaju,zTwyląijej bratem na czele.No a dziewczynka od zapalek?

[ilien]

I Czerwony Kapturek w "Wyprawie Czarownic" (ho, teraz sobie czytam i wynajduję jakieś takie... małe kartofelki). Zdecydowanie inna od tej oryginalnej Kapturkowej, jak najbardziej dziecięca.

Do tego cała armia uczniów Susan (z tym pupilkiem co posiada już własną galaktykę gwiazdek na czele). I pewnie jeszcze większa wnucząt (i prawnucząt?) Niani Ogg - o nich co prawda nie mamy przyjemności czytać, ale bez wątpienia istnieją

[Marek_Sobczak]

Minęło sześć lat.

Wiele się pozmieniało w kwestii Dzieciaków.
Nie dość, że mamy książki w całości im poświęcone (Seria o Tiffany Obolałej, podrośnięci i rozwinięcie się (no co założył muzeum!) postaci małego Sama, książka o Dodgerze) to jeszcze mamy książki dla dzieciaków całkiem napisane (Gdzie jest moja krówka, Przewodnik Dodgerowy po Londynie).
Pratchett nie boi się więc dzieci i powoli przemyca je do fabuły. Jak myślicie, czy Tiff byłaby mniej przekonująca gdyby była już doświadczoną wiedźmą jak Niania czy Babcia? Czy Dodger jako mężczyzna nie byłby równie świetnym bohaterem?
Co się stało, że Pratchett zaczął im poświęcać więcej uwagi?

[Minerwa]

Dzięki Młodemu Samowi Pratchett napisał chyba najfajniejszy w literaturze kawałek o tym, jak się jest rodzicem:

Niemowlak był... no, jak niemowlak: bezwładna głowa, odbijanie po jedzeniu, niezogniskowany wzrok,całkowite uzależnienie od matki. Aż nagle, pewnego dnia, syn odwrócił się i spojrzał wprost na Vimesa oczami, które dla ojca błyszczały mocniej niż wszystkie latarnie świata. I w życie Sama Vimesa potężną falą wlała się trwoga. Cała ta radość, całe szczęście... Z pewnością wszechświat nie może pozwolić, by tyle dobrego spotkało jednego człowieka; z pewnością przedstawi mu rachunek. Gdzieś tam wzbiera ogromna ciemna fala, a kiedy załamie się nad jego głową, porwie wszystko. W niektóre dni był pewien, że słyszy jej odległy ryk.

Cholera, to jest prawdziwe. Ja to znam, chociaż nie jestem ojcem, tylko matką.

No i jeszcze jeden olbrzymi plus - Pratchett byłby ostatnią na świecie osobą, która z powodu dziecka (ani zresztą z jakiegokolwiek innego powodu) mogłaby wpaść w egzaltację albo próbować to dziecko idealizować - never. Jego dzieci nie maja nic z anielstwa, są do bólu trzeźwe, konkretnie myślące, a na wszelką metafizykę otwarte tak, jak przewód pokarmowy na jedzenie - w sposób naturalny i pozbawiony refleksji. I dlatego takie wzruszające.

[klemenko]

to jeszcze mamy książki dla dzieciaków całkiem napisane (Gdzie jest moja krówka, Przewodnik Dodgerowy po Londynie).

Jeszcze genialne The World of Poo!

[Marek_Sobczak]

Tak masz rację zapomniałem o Kupce

Ale za to już niedługo we wrześniu bodajże pojawi się Dragons at Crumbling Castle (Smoki w Rozpadającym się Zamku [?]).
I choć teoretycznie to pozycja dla dzieciaków, to ja już szykuję na nią miejsce na moim regale w nowym domu. Znając Pratchetta jego baśnie o Smokach i Rycerzach będą wyjątkowe.

[Susan]

A co z "Nacją"? Toć tam dwójką głównych bohaterów są jeszcze dzieci!