Niekoniecznie o Terrym...

[Rob Rozbój]

Być może chodzi o inny okrzyk - typu 'zginąć za ojczyznę'?

Nie. Ten, o którym mówisz, brzmiał mniej więcej: "W bitwie nie chodzi o to, by ginąć za swoją ojczyznę; chodzi o to, by zmusić tych drani, by ginęli za swoją." - znów cytat z głowy, ale sens ten sam. Kwestia pojawia się w "Bogach..." i "Potwornym Regimencie". Zaś ten, o który mi chodzi, pojawił się w którymś tomie o straży - być może Straży Nocnej.
Tak czy siak, podczas walk wyzwoleńczych trudno o lepszy okrzyk. Zabić mogą, ale wolność będzie nasza - co znaczy walczymy do śmierci, zero jeńców, no surrender. Bo mamy o co walczyć. Bo wolność jest najwyższą wartością.
Dla niektórych większą niż życie - tak to rozumiem.

[Nicondra]

Rob, absolutnie zgadzam się z kwestią istoty wolności ponad życie, zwłaszcza w buncie. Ale Pratchett zdecydowanie celuje w czarny humor i sądzę, że chodzi tu mniej więcej o "nie zachęcaj nieprzyjaciela, żeby cię zabił, bo zrobi to z przyjemnością". Więc na Dysku to faktycznie kiepski okrzyk, bo krzyczącego zabiją, a jego lud/kompanię/whatever zniewolą "mu na złość".

[Motopompa]

W tym fragmencie dodatkowo zastanawiają te cztery księżyce widoczne jednocześnie na nocnym nieboskłonie.

Czemu nie? Może się jeszcze po prostu nie zderzyły

[Stanisław Ssakmorski]

Może się jeszcze po prostu nie zderzyły

Aa, no tak. A więc jest astrofizyk na sali - jak sobie tego, zresztą, życzył Uuu!

A w takim razie: czy jest możliwe, żeby były na firmamencie zawsze o tej samej porze - tu: tylko w nocy, dając w efekcie wieczne księżycowe noce?

[Rob Rozbój]

Rob, absolutnie zgadzam się z kwestią istoty wolności ponad życie, zwłaszcza w buncie. Ale Pratchett zdecydowanie celuje w czarny humor i sądzę, że chodzi tu mniej więcej o "nie zachęcaj nieprzyjaciela, żeby cię zabił, bo zrobi to z przyjemnością". Więc na Dysku to faktycznie kiepski okrzyk, bo krzyczącego zabiją, a jego lud/kompanię/whatever zniewolą "mu na złość".

Może, choć to Rincewindowskie podejście
A nie mówi się takich rzeczy o filmie, na którym kiedyś notorycznie ryczałem pod koniec

[Motopompa]

A w takim razie: czy jest możliwe, żeby były na firmamencie zawsze o tej samej porze - tu: tylko w nocy, dając w efekcie wieczne księżycowe noce

Tak na szybko to nie widze powodów żeby nie. Tym niemniej to byłby strasznie dziwny i szczególny system.
A całkiem możliwe, że sie mylę i istenieje jakiś nieoczywisty powód, dla którego by nie mogły.
Z astrofizyki to akurat wiem niewiele niestety.

[Uuu!]

A w takim razie: czy jest możliwe, żeby były na firmamencie zawsze o tej samej porze - tu: tylko w nocy, dając w efekcie wieczne księżycowe noce?

Takie zgranie ruchu obrotowego planety z obiegiem satelity jest bardzo mało prawdopodobne. A zgranie tego z czterema satelitami to już szansa jedna na... nie wiem czy są określenia dla tak wielkich liczb.
Mamy tu planetę wielkością chyba przypominającą Ziemię. Trudno mi wyobrazić sobie, że te cztery księżyce krążą bezkolizyjnie. No, chyba że jest to pozostałość po "niedawnej" kolizji np dwóch satelitów.

[Stanisław Ssakmorski]

Tu trzeba pamiętać, że w fantastyce można wymyślać światy rządzące się nieprawdopodobnymi prawami - z ziemskiego naukowego punktu widzenia - i wykorzystujące magię i zjawiska paranormalne na porządku dziennym. Musi być jednak spełniony warunek (przez autora)nieodstępowania od wymyślonych reguł konstrukcji świata alternatywnego - jest to zresztą kolejna cecha charakterystyczna (obok istnienia 'otherworld') gatunku fantasy. Samo pogwałcenie np. praw fizyki nie jest wpadką - jeżeli jest konsekwentnie utrzymywane przez cały tok fabuły.

Cztery księżyce zawsze (tak rozumiem) widoczne na nocnym niebie są więc ok - bardziej podejrzane jest to bezchmurne nocne niebo w tym świecie gęstej atmosfery i gwałtownych zmian pogodowych.

A zresztą - mu tu się dopatrujemy źdźbła w oku LeGuinowej, a nie dostrzegamy belki we własnym (tzn. pratchettowym): czytając Świat Dysku, odnosimy nieodparte wrażenie, że jedną z podstawowych sił, nim rządzących, jest grawitacja. Jednak wody oceanu brzeżnego spadają w otchłań kosmosu - zamiast wpływać w spodnie półdyszcze, mocząc przy tym grzbiety słonikom.

[niebezpiecznyGroszek]

It's a kind of magic... magic <pstrykam palcami i nuce>

przed chwila napisales wyjasnienie

[Stanisław Ssakmorski]

A co wyjaśniłem? Chyba już późno, bo trochę nie jarzę, seriously

[niebezpiecznyGroszek]

rządzące się nieprawdopodobnymi prawami - z ziemskiego naukowego punktu widzenia - i wykorzystujące magię i zjawiska paranormalne na porządku dziennym. Musi być jednak spełniony warunek (przez autora)nieodstępowania od wymyślonych reguł konstrukcji świata alternatywnego - jest to zresztą kolejna cecha charakterystyczna (obok istnienia 'otherworld') gatunku fantasy. Samo pogwałcenie np. praw fizyki nie jest wpadką - jeżeli jest konsekwentnie utrzymywane przez cały tok fabuły.

tam gdzie zaznaczylam. Bo Ci niewiarygodny post wyszedl. Rozdartys jak bohater romantyczny

[Stanisław Ssakmorski]

Nie rozdartym - właśnie zwracam uwagę na to, że granica między nielogicznością fabularną ('wpadką'), a dopuszczalnym zdarzeniem - choćby absolutnie nieprawdopodobnym lub niewiarygodnym - jest rozmyta. Ale to nie problem - myślę, że celem tego wątku nie jest za każdym razem definitywne ustalenie logiczości/nielogiczności elementu fabuły - tylko niezobowiazująca wymiana spostrzeżeń i towarzyszących im argumentacji. Innymi słowy - każda wypowiedź dobra (byleby na temat).

[Motopompa]

Może jest jakieś bóstwo opiekuńcze wodospadu krawędziowego? Wiecie, żeby cała woda nie uciekła...

[Uuu!]

myślę, że celem tego wątku nie jest za każdym razem definitywne ustalenie logiczości/nielogiczności elementu fabuły - tylko niezobowiazująca wymiana spostrzeżeń i towarzyszących im argumentacji.

Celem tego wątku jest wskazywanie rzeczy, które nam "zgrzytają" w książce, kiedy łapiemy się na myśli "zaraz, coś tu nie gra", kiedy wykreowany przez autora świat przez drobny szczegół uwidacznia swoją sztuczność.
Każdy z czytelników ma inny "próg wrażliwości" na takie rzeczy. Jest on zależny od bardzo wielu czynników.
Na przykład czytając teraz "Pomnik Cesarzowej Achai" drażni mnie wiele rzeczy, które mają miejsce na pokładzie okrętu podwodnego. Domyślam się, że autor swoją wiedzę czerpał z różnych filmów typu Czerwony Październik. Ja pewne błędy wychwytuję, bo służyłem w Marynarce, co prawda nie na podwodnym, ale pewne rzeczy są wspólne dla wszystkich okrętów. I w tym wypadku mój próg wrażliwości znacząco się różni od reszty czytelników.

[Tigi]

o, Uuu! pooooodziel się, bo jak czytałam to nie zauważyłam <ale czytałam zdecydowanie nieuważnie>, więc chętnie się dowiem co jest nie tak:-)