Świat Dysku

[yaga]

^ filmu nie widziałam.
W książce takiej sceny nie było na pewno.
Jeśli dobrze pamiętam, jedynym stworem który ją widział w trakcie przemiany (bo nie posłuchał ostrzeżenia Angui i nie odwrócił wzroku) był Gaspode w "Zbrojnych", przy chyba pierwszej w ogóle opisanej przemianie.
...ale co mi przypomina... (bez sensu skojarzenie)
w "Trzech wiedźmach" babcia żeby oblecieć całe Lancre (jakkolwiek by to nie brzmiało) - musi tankować miotłę w powietrzu, i to po dwakroć. A w "Wyprawie" wszystkie trzy lecą ileś dni (całych) pod rząd, i nie ma z tym problemu.

[Stanisław Ssakmorski]

bezcelowo kartkowałeś tyle książek

Hehe - nie, ja miałem na myśli to, że na razie przeczytałem pierwszych dwadzieścia. Faktycznie - teraz widzę, że napisałem tak, że można to interpretować jako 'przekartkowanie', co byłoby niezłym, a na pewno już czasochłonnym , wyczynem. W Bogowie.. Angua się publicznie nie przemienia (jeżeli w ogóle). Yaga ma rację - pies Gaspode ją widział w trakcie przemiany.

[Moist von Lipwig]

A to ciekawe, bo "Zbrojnych" akurat nie czytałem ;p

Edit:
W "trzech wiedźmach" wydaje mi się, że skoro babcia lecąc "zużywała magię" nie mogła jej użyć, żeby podtrzymać miotłę w powietrzu, z kolei "wyprawy.." niestety nie czytałem, ale myślę, że tam czarownice używały swojej mocy tylko w celu utrzymania mioteł w powietrzu i nie marnowały jej na nic innego więc starczyło jej. Albo to albo Pratchett nie dopatrzył się niespójności.

[Corvus26]

Mi się kojarzy jeszcze jedna sytuacja bodajże w "Na glinianych nogach" kiedy to jacyś rabusie próbują napaść na załatany bęben i porywają Angue jako zakładniczkę. Nie było tam to chyba napisane wprost ale chyba było coś o gryzieniu, a sama przemiana była raczej z konieczności niż chęci.
Znalazłem małą niekonsekwencję w "Parze w ruch", a właściwie to pomylone słowo i nie wiem czy to nie wina mojej "promocyjnej" wersji książki. Na stronie 58 z ust Angui padają słowa:
"(...) Kapitan Vimes nie ma czasu na nieprzytomnych sabotażystów."

[Stanisław Ssakmorski]

pomylone słowo

Chodzi o 'kapitan'?
Może Yaga może sprawdzić w oryginale?

[Aiyanna]

Angua została jeszcze podejrzana podczas przemiany przez jakiegoś złodzieja bez licencji, który później ze strachu został marynarzem. Także wychodzi na to, że czasami zdarzało jej się przemieniać przy ludziach ale tylko przy niewielkiej liczbie tychże i raczej pod przymusem.
Przy oglądaniu Piekła pocztowego też uderzył mnie fakt, że zrobiła to bez najmniejszego problemu. Ale myślę, że to raczej przez bujną wyobraźnię reżyserów

[yaga]

"Pary" w oryginale nie mam, sorry

[Stanisław Ssakmorski]

że to raczej przez bujną wyobraźnię reżyserów

Pewnie tak.
Tego filmu nie widziałem - ale zauważyłem, że pokazywanie metamorfoz postaci filmowych - zwłaszcza przy zastosowaniu obecnych technik komputerowych bardzo spektakularnych - to obowiązkowy element takich filmów, to są najbardziej zapadające w pamięć sceny. Jeżeli Jagienka w książce chowa się gdzieś w trzcinach, żeby się rozebrać, bo chce sobie popływać, to żadnego opisu zsuwającego się odzienia i wyłaniających części anatomicznych nie ma - a w filmie taka cudowna przemiana, z chłopki w Afrodytę, no to koniecznie musi być pokazana.

[Cudo_Tyłeczek]

Jagienka nie "chciala sobie poplywac":-)po bobra plynela;-)ratujac tym samym zycie Bysiowi;-)ktory by zapewne utonal wew mokradlach;-)

[Stanisław Ssakmorski]

"Ładny boberek.."

[niebezpiecznyGroszek]

chwala bobru i mocy jego!

[abigail]

Jagienka nie "chciala

kurczę! - a ja myślałam, że Jagienka, to głównie orzechy...
[zacytuję, bo może nowo przybyła Młodzież nie zna - a taż warto...]:

Żyła raz jedna panienka
Która zwała się Jagienka;
Wiele z niej było pociechy,
Bo tłukła pupą orzechy.
Opisał ją, że jest taka,
Sam pan Sienkiewicz w Krzyżakach
Wpierw żyła w cnocie jak mniszka,
A potem wyszła za Zbyszka.
I wiodło im się chędogo,
Chociaż, niestety, ubogo,
Bo się pokończyły wojny,
Zaczął się okres spokojny,
A rycerz - rzecz znana wszędzie -
Żyje z tego, co zdobędzie.
Ruszył więc Zbyszko konceptem
I wpadł na taką receptę:
Przywiesił na bramie druczek,
Że tu się orzechy tłucze
I od każdego orzecha
Zgarniał taryfę do miecha.
Laskowy orzech maleńki
To nie problem dla Jagienki;
Mogła za jednym przysiadem
Stłuc całe pół kilo zadem,
A gdy dorwała fistaszka
Zostawała z niego kaszka.
Niewiele też większej troski
Przysparzał jej orzech włoski.
Aż raz przybył jakiś młokos,
Przywożąc z Afryki kokos,
I zwrócił się do Jagusi,
Że mu tę rzecz roztłuc musi.
Spłoniła się żwawa młódka,
Wzięła dech, napięła udka,
Pomodliła się przelotnie
I w ten kokos jak nie grzmotnie!
Niestety twarda skorupa
Nawet przy tym nie zachrupa...
Wrzasła Jaguś wniebogłosy,
Podskoczyła pod niebiosy
I jak drugi raz przywali!
...a ten bydlak jak ze stali!
Natomiast biedna dziewczyna
Zrobiła się całkiem sina,
Oddech jej się jakby urwał,
Wymamrotała: - O kurwa...
Potem się zaniosła wyciem
I się pożegnała z życiem!
Wniosek: Na ogół umiemy
Rozgryzać własne problemy,
Lecz zagraniczne nowości
Przysparzają nam trudności!
Morał: Tylko wzrost oświaty
Może zmniejszyć nasze straty.
I hasło bezwarunkowo:
Mniej dupą, a więcej głową!!!

Andrzej Waligórski.

uprasza się o niecenzurowanie [jeśli można ] Taż A.W. - to jednak naprawdę wieszcz...

[Moist von Lipwig]

Czytając po raz kolejny "piekło pocztowe" przypomniałem sobie, że w "na glinianych nogach" golemy porozumiewały się przy pomocy tabliczek, a przecież pan Pompa potrafi mówić, ominęła mnie jakaś "ewolucja" golemów, czy jest to właśnie niekonsekwencja?

[Donius]

Też nad tym się zastanawiałam, ale ostatecznie była wzmianka, że te "zbuntowane" golemy, miały już taką możliwość.

Ale chyba nigdzie nie ma napisane "dlaczego"

[yaga]

^? tego momentu nie pamiętam.
ale na końcu "Glinianych..." Dorfl przy okazji "odbudowy" dostaje upgrade'a dzięki któremu może mówić. Może inne się potem poprzerabiały jakoś podobnie.