Niekoniecznie o Terrym...
Łajka na Łowach.
Posty: 47
• Strona 4 z 4 • 1, 2, 3, 4
Re: Łajka na Łowach.
przez Brethil » 19 maja 2012, o 20:35
Lokiego z mitologii, czy Lokiego z wszelakiej popkultury?
Fairy tales do not tell children that dragons exist. Children already know that dragons exist. Fairy tales tell children that dragons can be killed.
[Chesterton]
"Wszystkie Małe Mi na świecie są praktycznie niezniszczalne"
[Chesterton]
"Wszystkie Małe Mi na świecie są praktycznie niezniszczalne"
-
Brethil
- Pandorka
- Posty: 3188
- Lokalizacja: Festung Breslau
- Reputacja:
3122
Reklama
Re: Łajka na Łowach.
przez kennel » 19 maja 2012, o 21:17
Both. Po prostu nie potrafię zdzierżyć postaci 
-
kennel
- Mag I stopnia
- Posty: 171
- Lokalizacja: Łódź, lecz wherever i may roam, where i lay my head is home :)
- Reputacja:
259
Posty: 47
• Strona 4 z 4 • 1, 2, 3, 4
Powrót do Niekoniecznie o Terrym...
Wędkarze twierdzą, że dobra mucha powinna jak najlepiej udawać prawdziwą. Są muchy odpowiednie na ranek, są inne, właściwe na letnie wieczory. I tak dalej.
Ale mucha, którą Śmierć trzymał w kościstych palcach, była muchą z początków czasu. Muchą z pierwotnej mazi. Żerowała na odchodach mamutów. Nie taką, która obija się o szyby, ale taką, która przebija ściany. Owadem, co wyczołguje się spod najcięższej packi, ociekając jadem i pałając żądzą zemsty. Sterczały z niej dziwaczne skrzydła i wisiały jakieś strzępki. zdawało się, że ma mnóstwo zębów.
- Jak się nazywa?
NAZWĘ JĄ... CHWAŁĄ ŚMIERCI. Śmierć raz jeszcze z podziwem przyjrzał się swemu dziełu, po czym wpiął je w kaptur płaszcza.
Ale mucha, którą Śmierć trzymał w kościstych palcach, była muchą z początków czasu. Muchą z pierwotnej mazi. Żerowała na odchodach mamutów. Nie taką, która obija się o szyby, ale taką, która przebija ściany. Owadem, co wyczołguje się spod najcięższej packi, ociekając jadem i pałając żądzą zemsty. Sterczały z niej dziwaczne skrzydła i wisiały jakieś strzępki. zdawało się, że ma mnóstwo zębów.
- Jak się nazywa?
NAZWĘ JĄ... CHWAŁĄ ŚMIERCI. Śmierć raz jeszcze z podziwem przyjrzał się swemu dziełu, po czym wpiął je w kaptur płaszcza.
Kto przegląda forum
Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników