Niekoniecznie o Terrym...

[reeven]

Ale przecież każdy może mieć swoje zdanie .

[Melissa]

Pewnie. Ja tam się nie gniewam. Przecież po to piszę o swoim zdaniu, żeby poznać cudze. <koniec offtopu>

[Biała]

spróbuję inaczej - lubicie Szymborską?

lubimy. ale nie ma to jakby zwiazku z archipelagiem prawda?
poza tym ja też np lubię Narnię ale nie widzę powodu dla ktorego miałaby być ona jakoś ważna nie wiadomo jak..

a Lema to już w ogóle nie ogarniam bo ten #%#%%^& o mało nie zniszczył mojej miłości do fantastyki. więc Lemowi Motopompo mówię stanowczo nie!

a wiecie co ja Wam polecę? Niby książkę dla dzieci ale jest w niej takie przesłanie o współczesnym świecie że łoooo...

"Momo" nie ogarniam autora, ale jest to o dziewczynce która miała dla ludzi czas i o ludziach którzy kradną innym ich czas.. no mega rewelacja. szczegolnie jak odniesiemy to do współczesności bo ksiazka dość stara jest ale nowe wydanie bylo w yh.. 2010 roku

[Motopompa]

a Lema to już w ogóle nie ogarniam bo ten #%#%%^& o mało nie zniszczył mojej miłości do fantastyki. więc Lemowi Motopompo mówię stanowczo nie!

A mów sobie do woli, wg. mnie Lem powinien być na liście książek obowiązkowych tworzonej przez polskie forum o pisarzu fantasy
A Solaris jest po prostu dobre (stwierdzam stanowczo).

[Cudo_Tyłeczek]

lubimy. ale nie ma to jakby zwiazku z archipelagiem prawda?

Biała - i o to chodziło;)

Motopompo - i nie tylko "Solaris":)

Generalnie - wątek "polecający" zrobił się krytykancki

[Detrytus]

Lem powinien być na liście książek obowiązkowych tworzonej przez polskie forum o pisarzu fantasy

Ja Lema, jak był obowiązkową lekturą, nienawidziłem.
Sięgnąłem do niego po raz drugi niedawno, jakieś 2-3 lata temu i uważam, że jest świetny.
Ale nie jest to pisarz którego się połyka raz-dwa. I do tego trzeba dojrzeć. "Dzienniki gwiazdowe" czasami są tak naładowane treścią, że czytałem jedno opowiadanie, odkładałem książkę na parę dni, żeby to strawić (w tym czasie potrafiłem przeczytać całą inną książkę) i dopiero brałem się za drugie.

[Brethil]

Powszechnie mówi się, że XIX wiek wydał klasykę literatury. Ja z tej klasyki polecam Dickensa i Hugo. Dodatkowo jeszcze Tołstoja i Dostojewskiego, ale do nich trzeba się przekonać (bo to Rosja i w ogóle).

Ale Dickens i Hugo piszą zajmująco, dowcipnie, a jednocześnie poważnie, gdy trzeba. Wywołują uśmiech i wyciskają łzy (częstokroć na tej samej stronie).

Po prostu trzeba.

[Silumer]

Podbijam wszystkich 4 autorów wymienionych powyżej. Oni i ustalają pewien poziom i pewną definicję dla ,,klasyki".
A jednak, moimi ,,obowiązkowymi" są:
- ,,3 panów w łódce nie licząc psa" Jerome K. Jerome( no, po prostu...żyć bez niej nie mogę, tak przesiąknięta angielskim humorem jak tylko się da. Choć zaraz, to może dawać mylne wyobrażenie...hm, przesiąknięta najlepszą wg mnie wersją angielskiego humoru, tak brzmi lepiej ) To taka drobniutka, nieregularna perełka, bez której literatura angielska nie wyglądałaby tak pięknie, jak wygląda.
-,,Podróż sentymentalna" Laurence Sterne. Bo zgadzam się z autorem, że czasem dygresje są ważniejsze niż rzeczywista fabuła. I uwielbiam to, jak odmienia pojmowanie,,sentymentalizmu"- staje się on jedyną formą życia, która daje radosne spełnienie. I to, że oczy się świecą mocno podczas czytania- bo co chwila widzisz własne niespisane nigdy myśli- w końcu na papierze. I za to, że aż chce się zaginać strony i bazgrać notatki na marginesach.

[abigail]

po pierwsze:
Z przykrością wielką /i całym szacunkiem/ podaję do wiadomości: że ani [ukochany mojego Ojca - mimo mego totalnego uwielbienia dla Taty] - "Klub Pickwicka" ani "Trzech Panów..." nie wzbudziło mych uniesień..
Za to... [dzięki Tato!]:
1. "Przygody Dobrego Wojaka Szwejka" - owszem, powinny być na przodzie listy tego rodzaju /jak mniemam/

2. Alicja.. zwłaszcza "..po drugiej stronie lustra" - zgadzam się z Animą

3. Piotruś Pan /gdzie, O Drogie Panie: dostaniemy tak piękny opis.. tego, z czym będziemy musiały się borykać.. "nie kochając inaczej"..? /

4. Biblii.. to.. nieprzygotowanym bym akurat nie polecała... za to "Tybetańską Księgę Umarłych" - o owszem: niech się męczą, jak się nie przygotowali

5. "Gra szklanych paciorków" - tylko dla fanów Sir. TP - obligatoryjnie

- c.d. ... odwlekę..

[Jashmin]

-Diuna wraz z pozostałymi częściami. Ale najbardziej Diuna, Mesjasz Diuny i Bóg Imperator Diuny - Frank Herbert

-Paragraf 22 - J. Heller

-Hannibal rising - T. Harris

-Demian - Hermann Hesse (szczerze powiedziawszy bardziej mi się podobał niż Wilk stepowy, z którego zasłynął)

[abigail]

Wilka stepowego też mam za najsłabszego... chociaż "Narcyz i Złotousty" - za sprawą tłumaczenia w jakim to czytałam.. pcha się... [wolę "Narcyza..." ale tłumaczenie /w innym nie mogłam przeczytać w roku 1982], w którym istnieje np. zdanie "był to najniefrasobliwszy dzień w życiu..." - a potem opisy miast ogarniętych dżumą, oraz "robili miłość"... mogą zniechęcić.. doprawdy... wydawnictwo było podziemne.. ale mimo to... ło rety... /

Aldous Huxley... wszystko, lub - co bądź (wiele jest niedostępnych)

[Silumer]

-Diuna wraz z pozostałymi częściami. Ale najbardziej Diuna, Mesjasz Diuny i Bóg Imperator Diuny - Frank Herbert

Matko jedyna i droga, przeczytałam ,,Diunę" będąc w gimnazjum i po drugą część nie sięgnęłam z troski o bezpieczeństwo własnego poczucia nudy. Może za młoda byłam na taką lekturę? Chociaż wątpię, żeby wiek był tu czynnikiem, bo całe korce poważnej literatury wtedy przewaliłam i jakoś mnie nie zanudziły. Może doczeka się ,,Diuna" kiedyś powtórki, jak mnie najdzie na weryfikowanie dotąd ustalonych poglądów

[Cudo_Tyłeczek]

"Diuna" nudna? oj?

[Silumer]

"Diuna" nudna? oj?

Dla mnie-tak. A bardzo mało jest rzeczy, które mnie nudzą. Bo jak nudzą, to czasem są w tym aż śmieszne, no i nie jest najgorzej. Ale ,,Diuna"? Nie dopasowałam się z nią i już

[Uuu!]

Aż chyba pożyczę sobie tę Diunę w bibliotece. Albo zanudzę się na śmierć, albo wręcz przeciwnie.