Niekoniecznie o Terrym...

[Cudo_Tyłeczek]

Ciężko będzie, nie pamiętam czy były wznowienia...

[Brethil]

Jest spora szansa, że posiada to moja promotorka (oby). A ja nie to będziem szukać.

[Cudo_Tyłeczek]

Niunia, a oddasz?:)

[Brethil]

A co mam nie oddać? Jutro zapytam prof. i będę widziała. Zresztą ona sama mi zaproponuje coś pewnikiem (bo to ta prof. Ługowska pod której redakcją powstała antologia).

[Cudo_Tyłeczek]

ok, bo jakby co, to mogę pożyczyć

[reeven]

A też miałaś wrażenie, że facet niepotrzebnie komplikuje?

Może nie tyle komplikuje, co robi wielkie halo kiedy to nawet nie okazuje sie niczym takim tajemniczym (tylko trochę , żeby nie było). Mi w tej książce nie podobała się sucha narracja...może w innych jest lepiej .

Breth ale jak będzie skończona to wiedz, że sporo osób będzie chciało zajrzeć

[Anima Vilis]

"dajcie mi granata, rozwiążę ich problemy"

Taką metodą można rozwiązać 100% problemów książkowych i filmowych bohaterów. I nie tylko.

Właśnie to komplikowanie mi się podoba. Podoba mi się to, że Zafon sprawia, sytuację po której człowiek spodziewa się nie wiadomo czego potrafi dość prosto rozwiązać a jednocześnie rozdziawić czytelnikowi gębę. Zupełnie mnie nie nuży, a wręcz przeciwnie- jeśli przerwę czytanie i np. idę na zajęcia to mam z tyłu głowy ten cień myśli "ciekawe co dalej? ciekawe kto to jest? ciekawe co zrobi?". Dodatkowo bardzo ale to bardzo podobają mi się smaczki-mimo, że byłam w zamku Montjuic (dość przypadkiem) nie wiedziałam, że miały w nim miejsce procesy i egzekucje anarchistów..a w książce przewinęły się i rzeczy Gaudiego i gdzieś tam był wspomniany Escorial. Nie ma żadnych faktów ale są punkty zaczepienia do zdobycia sporej ilości ciekawostek. Narracji też nie mam nic do zarzucenia. No kupił mnie. W ogóle czemu wszyscy go znają a ja się o jego książkach dowiedziałam przypadkiem tydzień temu?

[nanny_ogg]

Zafon to zjawisko Mam mieszane uczucia w stosunku do jego pisania. To momentami grafomaństwo istne , szczególnie budowanie postaci (czarne albo białe, powierzchowne jak z powieści dla pensjonarek trochę). Także dialogi, zawsze zastanawiałam się czy gdybym znała hiszpański też byłabym nimi tak rozczarowana bo może to wina tłumacza (wszyscy bohaterowie używają takiego samego stylu mówienia,nie ma zindywidualizowania języka) Pomimo jednak tych oczywistych minusów czytało mi się go dość płynnie i muszę przyznać,że potrafi stworzyć klimat, taki nieco romantyczno- magiczny a opisy ulic, widoków urzekły mnie.

[Motopompa]

Aktualnie:
Heban Ryszarda Kapuścińskiego. Powieść-pamietnik-reportaż z Afryki, gdzie Kapuściński pracował jako reporter w okolicach roku 1960. Świetnie się to to czyta, opisy ludzi, przyrody i sytuacji politycznych są na najwyższym poziomie.
Z Neuromancerem utknąłem gdzieś na 50 stronie. Właśnie biorę się za sprawdzanie jak się to czyta do soundtracku z Fallouta, Projectu Pitchfork albo Apoptygmy. (Dzięki Jester!)
I właśnie skończyłem czwarty zeszyt Sandmana. Na papierze jest nieskończenie bardziej niesamowity niż w wersji elektronicznej. Co tu dużo mówić, jestem zakochany w tym komiksie

[Anima Vilis]

Ojojoj... kontrowersyjny Kapuściński? Kiedyś lubiłam jego książki. A potem nieco bardziej zainteresowałam się Afryką i znając życiorys HIM Haile Selassiego przeczytałam Cesarza. I tak przestałam lubić Kapuścińskiego a do jego reportaży nabrałam ogromnego dystansu. Nie miałam jeszcze okazji czytać Kapuściński Non-Fiction ale muszę się kiedyś za to zabrać.

[Marek_Sobczak]

Niedawno skończyłem Dobry Omen. Nie ma nic lepszego jak dobry armagedon w drodze do pracy. Teraz zabrałem się za Baxterowe The Ice Bones. Bardzo przyjemnie się czyta. Polecam.

[Nosiad]

Właśnie zaczynam 4 tom Pana Lodowego Ogrodu - czytał ktoś?

[Cudo_Tyłeczek]

No właśnie nie, spóźniłam się z przyczyn niezależnych na tom I i jakoś nie wsiąkłam, warto?

[Nosiad]

Według mnie jedna z lepszych polskich fantastyk - bardzo mocno wciąga, bardzo dużo ciekawych motywów, inne spojrzenie na połączenie różnych gatunków - ogólnie świetna seria. Bawię się przy niej wyjątkowo dobrze

[reeven]

W ogóle czemu wszyscy go znają a ja się o jego książkach dowiedziałam przypadkiem tydzień temu?

Serio? Ja o nim słyszałam już kilka lat temu, szczególnie dla tego,że mam 2 koleżanki fanki. Trochę mnie przerażała grubość Cieniu wiatru wiec jak na razie nie tknęłam.Sama odważyłam się sprawdzić jego pisaninę rok temu i jak na razie mam mieszane uczucia .Musze dostać Cień wiatru i sprawdzić jeszcze raz.

Męczę Gaimana i zaczęłam książkę z Pyrkonu o mordercy z czasów carskiego Wiednia.Może się rozkręci bo na razie tak sobie jest. Rozmowa psychoanalityka z pacjentem nie należy do najbardziej wciągających.