przez Arvika » 15 lut 2013, o 11:14
Sto lat i oby dar wymowy, szarmanckość i cała reszta przymiotów ducha i ciała nigdy, ale to nigdy Cię nie opuszczała
Cieszę się, że chociaż raz miałam okazję Cię spotkać, bo teraz mogę składać Ci życzenia jakoś tak bardziej prawdziwie, jakbym w mojej głowie mówiła do Ciebie prawdziwego

"Skoro się raz założy wodór z jego zadziwiającymi właściwościami i doda do tego prawa natury, dalszy przebieg wydaje się wręcz konieczny(...). Cud zawarty jest w warunkach wyjściowych."