Niekoniecznie o Terrym...

[Mogget]

„Straciłem wątek, zacząłem się gapić na jej nogi. Zawsze najważniejsze są dla mnie nogi. Były pierwszą rzeczą, jaką ujrzałem, kiedy się rodziłem. Wtedy starałem się wydostać. Od tego czasu ciągle pcham się w przeciwnym kierunku, ale wyniki mam raczej mizerne.”

„Ale kłopoty i ból są tym, co utrzymuje człowieka przy życiu. A raczej wysiłki, aby ich uniknąć.”

„Na tym polega problem z piciem. Gdy wydarzy się coś złego, pijesz, zeby zapomnieć. Kiedy zdarzy się coś dobrego, pijesz, żeby to uczcić. A jeśli nie wydarzy się nic szczególnego, pijesz po to, zeby coś się działo”

„Postanowiłem zostać w łóżku do południa. Może do tego czasu szlag trafi połowę świata i życie będzie o połowę lżejsze.”

znów Bukowski

[Rince]

"— Czy... jesteś czło­wie­kiem bardzo religij­nym? — zapytał Rince­wind. Chmury prze­mykały za oknem.
— Wie­rzę, że wszystkie re­ligie od­zwier­cie­dlają pewien aspekt prawdy osta­tecznej. Owszem — po­twier­dził Mar­chewa.
— Nie­zła gadka — po­chwalił go mag. — Może uda ci się ją sprze­dać.
— A ty? — zain­tere­sował się Mar­chewa.
— No... Sły­szałeś o takiej religii, która uznaje kręce­nie się w kółko za formę mo­dlitwy?
— Oczy­wiście. Pę­dzący Wi­row­nicy z Kla­tchu.
— Moja jest po­dobna, tylko że po­ru­szamy się ra­czej po liniach pro­stych. Tak. Szyb­kość jest sa­kra­men­tem.
— Wie­rzysz, że daje ci jakiś rodzaj wiecz­nego życia?
— Nie wiecz­nego jako takiego. Ra­czej... No, po prostu życia. Daje życie. To znaczy — wyja­śnił Rince­wind — więcej życia niż czło­wiek by miał, gdyby nie biegł bardzo szybko po linii prostej. Cho­ciaż zakręty też są do­pusz­czalne w nie­rów­nym terenie.
Mar­chewa wes­tchnął ciężko.
— Tak na­prawdę to je­steś tchó­rzem, co?
— Owszem, ale nigdy nie mo­głem zrozu­mieć, co w tym złego. Trzeba mieć cha­rakter, żeby uciekać. Wielu byłoby równie tchórz­liwych jak ja, gdyby tylko wy­star­czyło im od­wagi."

[Motopompa]

Kurwa, która przedstawiła mi się jako Sandra, zaofiarowała mi rozkosze nieosiągalne nigdzie na świecie poza placem Pigalle i port Saidem. Powiedziałem, że mnie to nie interesuje, a ona była dość inteligentna, by przyznać, że ją również. Jak się później okazało, oboje przeceniliśmy swoją apatię.
Zanim jednak sprawdziliśmy siłę swoich pożądań, porozmawialiśmy sobie na temat Franka Hoenikkera, na temat jego ojca, trochę na temat Asy Breeda i firmy General Forge and Foundry, na temat papieża i kontroli urodzin, na temat Hitlera i Żydów. Rozmawialiśmy też o szarlatanach. Rozmawialiśmy o prawdzie. O gangsterach i biznesmenach. Rozmawialiśmy o niewinnych biedakach, których posłano na krzesło elektryczne i o bogatych skurwysynach, którzy się z tego wykręcili. Rozmawialiśmy o bigotach, którzy nagle okazali się zboczeńcami. Rozmawialiśmy o różnych rzeczach.
Krótko mówiąc, spiliśmy się.

//Edit 28 sty 2013, o 12:37
Możliwość edycji, przeczuwając nadciągające chłody, wyniosła się w cieplejsze rejony świata już dawno temu.

Trochę Vonneguta, bo znalazłem dzisiaj Kocią Kołyskę na biurku i mi się przypomniało.

Kilgore Trout napisał kiedyś opowiadanie w formie rozmowy między dwoma drożdżami. Spożywając cukier i dusząc się we własnych ekskrementach dyskutowały nad celem życia. Z powodu swojej ograniczonej inteligencji nie wpadły na to, że robią szampana.

Film opowiadał o amerykańskich bombowcach z drugiej wojny światowej, o ich dzielnych załogach. Oglądany od tyłu wyglądał tak:
Amerykańskie samoloty, podziurawione, z rannymi i zabitymi na pokładach, startowały tyłem z lotniska w Anglii. Nad Francją naleciało na nie tyłem kilka niemieckich myśliwców, wysysając pociski i odłamki z niektórych bombowców i członków załogi. To samo zrobiły z zestrzelonymi amerykańskimi samolotami na ziemi, które wzbiły się tyłem w powietrze, zajmując miejsca w szyku.
Bombowce nadleciały tyłem nad płonące niemieckie miasto. Tam otworzyły swe luki bombowe i wysłały jakieś cudowne promieniowanie magnetyczne, które stłumiło pożary, zebrało je do stalowych pojemników i wciągnęło te pojemniki do brzuchów samolotów. Tam zostały one ułożone w równiutkie rzędy. Niemcy na dole mieli swoje cudowne urządzenia. Były to długie stalowe rury, które wysysały odłamki z ciał ludzi i samolotów. Mimo to nadal było kilku rannych Amerykanów i kilka uszkodzonych bombowców. Dopiero nad Francją pojawiły się ponownie niemieckie myśliwce i zrobiły porządek, tak, że wszystko było jak nowe.
Po powrocie bombowców do bazy wyładowano z nich stalowe cylindry i odesłano je z powrotem do Stanów Zjednoczonych Ameryki, gdzie pracujące dzień i noc fabryki rozmontowywały cylindry, rozdzielając ich niebezpieczną zawartość na minerały. Szczególnie wzruszało to, że pracę wykonywały prawie same kobiety. Potem minerały rozsyłano do specjalistów w rożnych odległych okolicach. Ich zadaniem było ukryć je pod ziemią w tak sprytny sposób, żeby już nikomu nie zrobiły krzywdy.

Człowiek musi coś mówić, żeby nie wyjść z wprawy. Trzeba mieć sprawnie funkcjonujące narządy głosowe, na wypadek, gdyby się miało coś naprawdę ważnego do powiedzenia.

[Corvus26]

Wystarczy pięćset remów i jesteś chodzącym trupem. Na Ziemi człowiek otrzymuje rocznie jakieś ćwierć rema - to są zupełnie inne rzędy wielkości. Jeden Rosjanin na Merkurym przyjął był tysiąc sto i przeżył. Ale to Rosjanin.

[Motopompa]

Życie jest zbyt krótkie, żeby czekać aż stal przemieni się izotermicznie.

Urzekło mnie to zdanie.

[abigail]

"Książka, którą napisałem, żeby mieć na dziwki i narkotyki" - urzekła mnie w całości. Całej - nie zacytuję [JĘZOR]

[Marchewa]

Garść moich ulubionych cytatów.

J. Carroll, Zaślubiny patyków:
Na skraju miasta żyły trzy małe diabełki zwane: Nepomuk, Knud i Gangolf. Niczego sobie prosperowały, spełniając życzenia ludzi w zamian za kawałki ich dusz. Jeżeli o czymś marzyłaś, szłaś do tych trzech małych gnojków i mówiłaś: "Chcę być bogata". One otwierały księgę rachunków i odpowiadały: "Żądamy twojej radości. Oddaj nam swoją zdolność radowania się, a my uczynimy cię bogatą". Większość ludzi szła na taką wymianę, nie wiedząc, że tym samym pozbawiają się czegoś o wiele cenniejszego niż bogactwo.

J. Carroll, Zaślubiny patyków:
Ale rozwód nie oznacza, że większość mojego dorosłego życia znikła jakby nigdy nic. Ciągle kocham Jaco za parę rzeczy i myślę, że będę go kochać. Nie, żebym chciała. Czasem nie potrafimy kontrolować naszej miłości.

M. Bułhakow, Mistrz i Małgorzata:
No a czary, jak wiadomo, skoro raz się zaczną, to nic ich już nie powstrzyma.

M. Bułhakow, Mistrz i Małgorzata:
Wierzę! Te oczy nie kłamią! Ile to razy powtarzałem wam przecież, że wasz podstawowy błąd polega na tym, iż nie doceniacie znaczenia oczu człowieka. Zrozumcie, że język może ukryć prawdę, ale oczy - nigdy!

[Motopompa]

Odpowiednio zinterpretowane, wszystko może stać się anegdotą. Inaczej byłoby nie do zniesienia.

[sky]

Druga wiedźma: Rozpętam cyklony.
Pierwsza wiedźma: Miło z twojej strony.

[madziairm]

(...) iloraz inteligencji tłumu równy jest IQ najgłupszego jego przedstawiciela podzielonemu przez liczbę uczestników (...).

Gdyby porażka nie znała kary, sukces nie byłby nagrodą.

Kłopot z życiem polega na tym, że nie ma okazji go przećwiczyć i od razu robi się to na poważnie.

Uniwersytety są skarbnicami wiedzy: studenci przychodzą ze szkół przekonani, że wiedzą już prawie wszystko; po latach odchodzą pewni, że nie wiedzą praktycznie niczego. Gdzie się podziewa ta wiedza? Zostaje na uniwersytecie, gdzie jest starannie suszona i składana w magazynach.

Uczeni wyliczyli, że jest tylko jedna szansa na bilion, by zaistniało coś tak całkowicie absurdalnego. Jednak magowie obliczyli, że szanse jedna na bilion sprawdzają się w dziewięciu przypadkach na dziesięć.

Osoby używające więcej niż 3 wykrzykników lub pytajników to osoby z zaburzeniami własnej osobowości.

Rzeka po dnie swego koryta wlokła się smętnie niczym student około pierwszej w nocy.

Noc była czarna jak wnętrze kota.

Strzeżcie się ludzi, którzy nie mają nałogów, moi mili! Bo może się okazać, że ich tajemnice są dużo mroczniejsze, niż moglibyście przypuszczać.

A co to byłaby za miłość, gdyby kochającego nie było stać na trochę poświęcenia.

[Motopompa]

Przewaliłem się na bok i wstałem, niczym niedokładnie wskrzeszony trup.

Piękne porównanie.

//Edit 24 maja 2014, o 02:54
Nie z książki a z wywiadu ale to nadal najodpowiedniejsze miejsce.

From a very early time, I understood that I only learn from things I don't like. If you do things you like, you just do the same shit. You always fall in love with the wrong guy. Because there's no change. It's so easy to do things you like. But then, the thing is, when you're afraid of something, face it, go for it. You become a better human being.

[Jostein Siwy]

"Aby otrzymać ciekawie skomplikowany świat, jest konieczne, by dało się wdepnąć w gówno."

[ Terry Pratchett, Ian Stewart, Jack Cohen, 'Nauka świata Dysku', Warszawa 2000 ]

[Motopompa]

W kulturze, której zasadniczym problemem jest nadmierny rozrost intelektu dokonujący się kosztem świeżości i zdolności odczuwania, interpretacja stanowi zemstę intelektu na sztuce. (...) Zinterpretować to zubożyć i wyczerpać rzeczywistość, powołując do istnienia widmowy świat 'sensów'

[Mogget]

"Wspomnienia ogrzewają człowieka od środka. Ale jednocześnie siekają go gwałtownie na kawałki." Murakami

[Dżon]

Musierowicz:

NA LEKCJI BIOLOGII
BEATA NIE REAGUJE NA DZWONEK
mgr. W. PRĄTKOWSKA

Nie jest przecież psem Pawłowa
Żeromski, wuj.

W samą porę rozwarły się drzwi sekretariatu i kłębach sinego dymu pojawiła się wspaniała postać Bernarda. Był on odrobinę zdegustowany i bez humoru, tak że uszło jego uwagi wzruszenie tych dwojga.
- To z całą pewnością nie są istoty kobiece - rzekł posępnie. - Potraktowały mnie jak wariata, i to wyłącznie dlatego, że jestem nie ogolony. A same mają wąsy!