Niekoniecznie o Terrym...

[Klara]

Przeczytałam 3 tomy Pana Lodowego Ogrodu i okazało się że to jeszcze nie koniec... Bardzo edukacyjna książka. Nauczyłam się przeklinać po fińsku.

[Marek_Sobczak]

Dzięcię Chaosu Rhianny Pratchett. Dopiero do niego usiadłem w ramach zbierania materiałów do artykułu. Ciekawe czy córka dorówna ojcu. Opowiem jak przeczytam co powinno nastąpić niebawem.

[Carol]

Wyprawa czarownic czeka, w przyszłym tygodniu zacznę czytać

[niebezpiecznyGroszek]

"Wieszać każdy może" Pilipiuka, na poprawę nastroju

[Olala]

To co zawsze, jak jestem wkur...y czyli Marka Hłaskę

To jak ja teraz. Uwielbiam Jego prozę, chociaż mnie zasmuca. Właśnie pochłonęłam "Ósmy dzień tygodnia" i "Cmentarze".

[Dżon]

Super są obie. Chociaż najlepszy jest "Następny do raju" moim zdaniem.

[Makal]

Hłasko na prezydenta!
Następny do raju był naprawdę niezły, chociaż ja wielbię miłością nieskończoną Nawrócony w Jaffie - jezus maria, jak ja płakałem przy zakończeniu.
Hłasko ma to do siebie, że robi naprawdę genialny klimat, ale cały jego świat jest strasznie depresyjny, wpędza jeszcze głębiej w szarość. No ale jak to mówił Hłasko - piszę o tym, jak jest, a nie jak być powinno

Z opowiadań zdecydowanie najbardziej lubię "Pętle". Najbardziej zaskakująca z całego zbioru "Pierwszy krok".

A ja nadrabiam Pratchetta po przerwie spowodowanej lekturami studenckimi - Muzyka duszy.

[Dżon]

Te z izraelskiego okresu właśnie mi się średnio podobają. Nie wiem w sumie czemu. "Sowa, córka piekarza" jest genialna też.

[Makal]

A ja te z izraelskiego okresu uwielbiam! Są cholernie mroczne, pesymistyczne, ale też dużo ciekawsze. Duszne, klimat powojennego Izraela pełnego tajemnic, szumowin, wywrotowcó powojennych i poobozowych - taki Grzesiuk, ale w dużo agresywniejszej odsłonie. Miodzio.

[Olala]

Dżon, Makal - widzę, że możemy tutaj założyć fan club Hłaski. Macie rację, że jest depresyjny, przede wszystkim czytając Go, aż dławię się cynizmem. To smutne, że Jego bohaterowie zdając sobie sprawę z tego, że świat jest zły i brudny, za wszelką cenę szukają jakiejś "prawdy", a gdy znajdują, ona okazuje się brudniejsza i gorsza niż wszystko inne. To bardzo prawdziwe, aż przerażające. I pasuje do Jego życiorysu, niestety.

Super są obie. Chociaż najlepszy jest "Następny do raju" moim zdaniem.

Przeczytałam dziś. Zagiął mnie całkowicie. Uwielbiam teksty, po których przeczytaniu wpatruję się tępo w ścianę, bo zrobiły na mnie takie wrażenie. Przede mną "Wszyscy byli odwróceni".

[Dżon]

Jego życiorys był swoją drogą kształtowany w dużej mierze przez jego książki, przez to czego oczekiwano od ich autora.

A jak ci się "następny" spodobał, to obejrzyj koniecznie "Bazę ludzi umarłych".

[Mosey]

Koniec sesji zawsze jest równoznaczny z zawitaniem do którejś z 3 bibliotek, gdzie mam dostęp do zbiorów. I miałem ułożone 3 plany co czytać - Wiedźmin, Władca Pierścieni albo jakiś powrót do Gwiezdnych Wojen. Ostatniego życzenia nie było, było za to Bractwo Pierścienia w tłumaczeniu pana Łozińskiego (którego za Radostka Gorzalenia powinni w jakiś bolesny sposób ukarać), a z SW nie było nic nowego (wypożyczyli). Także jak zwykle planowanie okazało się być niepotrzebną stratą czasu - trzeba się było skupić (jak to mawiał mistrz Jiin) na Żywej Mocy. I wziąłem się za Świat Króla Artura. Świetny esej Sapkowskiego na temat legendy. Jeżeli ktoś nie czytał a lubi te arturiańskie klimaty, to gorąco polecam.

[nindza77]

Swoją drogą nie wiem co ludzi tak w Sapkowskim urzeka Mi w ogóle nie podchodzi.

A ja MUSIAŁEM przypomnieć sobie Przygody Tomka Sawyera. Wciąga zawsze tak samo!

[Motopompa]

Sapkowski to, obok Pratchetta, mój ulubiony autor. Co urzeka? Kreacja i opis świata, ot co.

Skończyłem wczoraj "O miłości i innych demonach" pana G.G. Marqueza. Nie było łatwe, akcja toczy się wartko jak gęsty syrop, a same opisy nie są jakoś specjalnie wybitne. I chociaż owszem, książka ma głęboki sens, to jeśli pan Marquez bardziej mnie nie pociągnie swoim "Sto lat samotności" to chyba więcej po niego nie sięgnę. Chociaż zachowam w pamięci w szufladzie z plakietką "dobra literatura".
Czyli innymi słowy: fajne, fajne, ale jednak nie całkiem tego szukamy.

A teraz... "W północ się odzieję"!

[reeven]

Nie czytałam wszystkich książek Sapkowskiego ale Wiedźmina uwielbiam.Świetnie wykreowany świat,wyjątkowi bohaterowie i humor bez którego pewne nawet bym nie sięgnęła po te książki.Ale to jest kwestia gustu więc nigdy nikogo nie przekonuje,że nie ma racji.Jedynie nie lubię jak ktoś mówi,że jak można to czytać