Dżon napisał(a):Jakoś te ostatnie książki w ogóle nie mają takiego polotu co starsze. Może wyjątkiem jest Łups
Jedynym możliwym jak dla mnie wytłumaczeniem jest, że Terry chce pojechać po Tolkienie i też zakończyć cykl przejściem do naszej rzeczywistości. Jeno po co?
Co do pierwszej części - de gustibus... Co do drugiej, którą specjalnie oddzieliłem bez zgody Autora
- uważam tę wypowiedź za absolutnie błędną. Pratchett właściwie od początku zajmuje się komentowaniem naszej rzeczywistości - sam Blaskzawiera w sobie parodię zjawiska, jakim jest turystyka w orientalnym wykonaniu
. A im dalej w las, tym bardziej zawile - z Pomniejszymi bóstwami jako perełką w koronie. Siła dobrej fantasy polega na tym, by użyć baśniowego tworzywa do komentowania rzeczywistości - inaczej zostajemy sam na sam z Conanem . Pratchett, owszem, początkowo zajmował się głównie parodią, ale szczęśliwie poszedł w swoich powieściach daleko, daleko głębiej.A poza tym, czy Tolkien nie robił tego samego od właściwie początku, biorąc na warsztat "Pieśń o Nibelungach" i okraszając to śmietanką homeryckiego eposu? Czy i u niego nie znajdziemy takich komentarzy, być może szczelniej ukrytych talentem wybitnego pisarza?
