Niekoniecznie o Terrym...

[Cudo_Tyłeczek]

No nie byłam w stanie przebrnąć przez styl Komudy... Z grafomanów natomiast (chociaż mówię to bez cienia złośliwości, bo ten tym grafomanii uwielbiam) to Pilipiuka mam na półce/kach (bo u mnie jest L-przestrzeń i książki żyją swoim życiem) - bo lubię ten typ opowiadania historii:) grafomańsko-gawędziarski:) Pilipiuk wchodzi łatwo-lekko-przyjemnie:) polecam na podróże PKP!
Natomiast nie zrozumiem fascynacji OMCM Ziemiańskim - nawet Virionem. No, ale nie muszę wszystkiego rozumieć, co nie?

[LoboBlanco]

Może i styl ma ciut ciężki - stylizacja językowa jest na poziomie maksymalnym xD, to normalnie ja si rozpływam. Mi tam w duszy od zawsze grały sarmackie nuty i niejednokrotnie marzyłam o przeniesieniu w czasu do XVI/XVII wieku ;D Ba! W końcu ja też herbowa!* O ile ja razy czytając Potop, za Kmicicem i jego fantazją bym sama szablę chwytała i na koń siadała!! Aj... i z długim blond warkoczem, w sukni długiej, kibić, może nie najsmuklejsza, ale cyc wypięty i na Karym przez lasy, pola, łąki mknąć...

PS Pilipiuk jest w porządku. Co do Ziemianskiego dawien dawna czytałam kilka książek. Achaję bardzo lubiłam, ale kontynuacja tego uniwersum w Pomniki cesarzowej Achai jest... no powiedzmy, że pozostawia trochę do życzenia...



*Z panieńskiego herbu Jastrzębiec jestem! O! Szlachta zaściankowa, ale szlachta! Jam na zagrodzie równam wojewodzie! ;D

[Cudo_Tyłeczek]

No ja Achai nie zdzierżyłam, za szowinistyczne klimaty. Pomnik juz bardziej.
A moj OMCM lyka wszystko jak ta ges, znaczy gasior
Czolem Wacpannie herbowej;)
Łodzia się kłania z jednej strony;) z drugiej Walknicz;))) za Korab(i)a - to ten OMCM - O Malo Co Maz - sie wybieram zamazpojsc, nie powiem od ilu lat, bo nikt w to nie uwierzy;)))

[Wolf Lilly]

to ten OMCM - O Malo Co Maz - sie wybieram zamazpojsc, nie powiem od ilu lat, bo nikt w to nie uwierzy;)))

Sorki za offtop natomiast zaskoczyło mnie to... Jakoś tak mój mózg sobie zakodował jakobyś już była mężatką (aczkolwiek rzeczony mózg funkcjonuje ostatnio bardzo różnie więc to jego błąd)


Lobo, a coś w stylu thrillerów osadzonych w bardziej historycznych realiach też czytujesz? Z czystej ciekawości (nie znam się kompletnie na tego typu książkach, więc przepraszam jeśli pytanie jest nieco nieprecyzyjne...)

[LoboBlanco]

Thrillery i horrory to gatunek, którego nie tykam. Bo się boję, autentycznie. Ale... Sherlocka Holmesa uwielbiam. Może właśnie dlatego, że jest osadzony w historii? Powiem szczerze, że jeśli znasz thriller, który dzieje się w średniowiecznej Polsce, to śmiało polecaj mi. Taki przeczytam. Współczesne mnie przerażają, bo moja wyobraźnia podkłada mi wydarzenia z książki do mojego realnego świata*.

*Między innymi dlatego uwielbiam fantasy. To ja się przenoszę tam, a do mnie przenoszę tylko to, co chcę**

**JEDNOROŻCE!!

Tematycznie: Teraz Leci Zborowski, ale dzisiaj przyszła paczka z księgarni, więc od poniedziałku liczę na powrót do Czarnej Kompanii (choć zaspoilerowalam sobie końcówkę ostatniego tomu i poziom jest tak niski jak dno oceanu... a tłumacza powinni wbić na pal...)

[Wolf Lilly]

Osobiście zaczęłam się interesować trochę właśnie takimi bardziej historycznymi klimatami (póki co bardziej w formie właśnie tła dla fabuły), ale jeszcze po nic konkretnego nie miałam odwagi sięgnąć, jedynie właśnie po Sherlocka, to chyba najstarsze co przeczytałam... O! I jeszcze Arsene Lupin, choć jest to o dobre dwie dekady młodszy twór od Sherlocka. Kolegę drażniło w tym 'schematyczność' (gdyż Arsene Lupin wiele tych schematów sam stworzył i przedstawił, jako jeden z pierwszych Złodziei-Dżentelmenów o zmiennych twarzach), ale ja przeczytałam tyle ile dopadłam i byłam zachwycona, więc gorąco polecam
Tak to w sumie kojarzę tylko trochę młodzieżówek w takim dawniejszym klimacie, np moje ukochane "Sherlock, Lupin i Ja", a także "Młody Sherlock Holmes" (bardzo dobra seria, niestety nie kontynuowana w Polsce po trzecim tomie, podobnie jak SLiJ). Tak jak w tym pierwszym chwilami czuć prostszy język tak w tym drugim jest to nieco subtelniejsze, choć nie jest on stylizowany. W bardziej historycznym stylu jest "Tajemnica Rajskiego Wzgórza", ale czytałam ją dawno i trudno mi powiedzieć coś o niej obecnie, choć pamiętam że wtedy mi się podobała (nie zważajcie na film jest MOCNO okrojony, jak zwykle).
Z realiów historyczno-baśniowych z lekko stylizowanym językiem (minimalnie, bo to jednak dla młodszego czytelnika, ale już jest trochę klimat) jest Ella Zaklęta z tego co czytałam... Piękny baśniowy klimat, uwielbiam tą książkę ^^

Najstarszy thriller który czytałam to była "Tożsamość Bourne'a", a to dosyć młoda książka i osadzona w tamtejszych realiach. Ale tata bardzo mi polecał "Imię Róży". Może to się sprawdzi?

(Zawsze jest jeszcze książka o Frankensteinie, ona ma tak ze 100 lat z hakiem, ale to chyba już za bardzo horrorystyczne... Choć tu stricte zgaduję)


Z historycznych klimatów to dopadłam w końcu "Newt's Emerald" Gartha Nixa, ale dopiero zaczęłam, więc jeszcze nie mam opinii...


Swoją drogą kojarzę, że Sapkowski też pisał powieści takie w historycznych realiach (miałam fragment w materiałach do matury, jako przykład tekstu stylizowanego). Czytałaś coś jego?

[reeven]

Sapek napisał trylogie husycką (nie czytałam, nie wypowiem się) i ma/miał obsesje na punkcie legend arturiańskich i coś tym inspirowane też powstało (pomijając wątki w "Pani Jeziora").

[Morte]

Sapek napisał trylogie husycką...

No włąśnie z jednej stony jakiś czas temu byłem zainteresowany tematyką, a z drugiej niekoniecznie przemawia do mnie forma opowiadania. Gdyby ktoś czytał
jakieś dobre opracowanie na temat wojen husyckich i/lub pierwszej defenestracji praskiej oraz mógł ją polecić to byłbym wdzięczny

[LoboBlanco]

Wojny husyckie to powieść, trzytomowa. Czytałam. Ja osobiście nie polecam. Zwyczajnie nie podobało mi się. Że tak powiem, „przebajerzona”. Tam już język w ogóle jest wulgarny, a akcja jest przeciągają (z tego, co pamietam, to drugi tom tak mi się wlekł). No i ten temat zwyczajnie musi interesować.

Imię Róży!! No tak!! Klasyk! Uwielbiam! Czytałam niejednokrotnie, co zdarza mi się bardzo rzadko! Polecam gorąco! Trzyma w napięciu, świetna kreacja postaci, no i ta historia w tle - jak na mój gust tło historyczne, gdyby było go więcej, mogłoby zanudzić, ale uważam, że jest dobrze wyważone. ;)

[Cudo_Tyłeczek]

Jak ja Wam zazdroszczę tego "odkrywania" literatury!
...i nie mogę się doczekać demencji, by na nowo ją "odkrywać" i mieć znowu taką samą radochę (a to nastąpi wkrótce...)

Lilly, prawda, że można się pomylić? Mam starannie pielęgnowany kompleks Jonasza, albo syndrom "uciekającej panny młodej"

[Wolf Lilly]

Imię Róży!! No tak!! Klasyk! Uwielbiam! Czytałam niejednokrotnie, co zdarza mi się bardzo rzadko! Polecam gorąco!

Dwie osoby na raz polecają, chyba rzeczywiście się rozejrzę za nią, zwłaszcza że tata mi ją od lat poleca (ale jakoś w bibliotece szkolnej mi się nie napatoczyła a potem czytałam już mniej)

Jak ja Wam zazdroszczę tego "odkrywania" literatury!
...i nie mogę się doczekać demencji, by na nowo ją "odkrywać" i mieć znowu taką samą radochę (a to nastąpi wkrótce...)

O jej tam zaraz wkrótce... Jak nie nastąpiło dotąd to nastąpi późno tak na moje Ale tak naprawdę zawsze jest coś do odkrywania

Lilly, prawda, że można się pomylić? Mam starannie pielęgnowany kompleks Jonasza, albo syndrom "uciekającej panny młodej"

Oczywiście, że się można pomylić*, to często prowadzi do samodoskonalenia (w tych optymistycznych przypadkach ). Aczkolwiek przyznam, że również kompleksu Jonasza się u ciebie nie spodziewałam


Jeszcze a propos książek dawnych to jak czytałam o historii literatury fantasy i jej pokrewnych to coraz bardziej chodzę wokół tematu przeczytania Verne'a (choć na to gotowa JESZCZE nie jestem chyba) i "Przygód Hucka Finna"... Jeszcze kusiło mnie by przeczytać książkę która była pierwsza na liście Najlepszych Kryminałów Wszechczasów (tej wg Brytyjczyków jeśli się nie mylę, Amerykanie mają oczywiście własne zdanie i oczywiście musi być ono odmienne, ale niekoniecznie mnie interesujące choć tam też było w pierwszej 5). O dziwo nadal nie ciągnie mnie do książek typu Portret Doriana Graya ani tych popularnych klasyków. No cóż. (jedynie może "Emmę" bym zaryzykowała? Film jakoś zniosłam, ale umówmy się, to był film)

Z dziwnych (jak na mnie) książek zapragnęłam poszukać takich stricte historycznych o takich rzeczach z dnia codziennego w przeszłości. Nie wiem, coś o strojach na przestrzeni historii (najlepiej z ilustracjami czy coś), albo o historii gotowania, coś takiego codziennego. Sęk w tym, że nawet nie mam pomysłu jak się zabrać za szukanie czegoś takiego, a ostatnim razem co byłam w księgarni w dziale historycznym trafiłam tylko kilka książek o agentach w czasie IIWŚ







*no chyba, że jest się saperem - oni zwykle mylą się tylko raz (sorki, musiałam taki tam stary dowcip )

[reeven]

edytka Cudo: bo to Lilly pisała
Z dziwnych (jak na mnie) książek zapragnęłam poszukać takich stricte historycznych o takich rzeczach z dnia codziennego w przeszłości. Nie wiem, coś o strojach na przestrzeni historii (najlepiej z ilustracjami czy coś), albo o historii gotowania, coś takiego codziennego. Sęk w tym, że nawet nie mam pomysłu jak się zabrać za szukanie czegoś takiego, a ostatnim razem co byłam w księgarni w dziale historycznym trafiłam tylko kilka książek o agentach w czasie IIWŚ

Oo to mnie właśnie interesuje,ale czytam mało i nie umiem się skupić więc nie czytałam jak na razie.
Co do ubioru to jest bodajże książka "Hisroria ubioru" czy też "Historia mody". Możemy poszukać razem. Jak coś znajdę to się podziele. Miałam kiedyś pdfa "Historia brudu" brzmi dziwnie, a chodzi o higiene na przełomach wieków. Może dziwny temat, ale ciekawy. Choć mnie osobiście interesował ten aspekt w średniowieczu i tylko to przeczytałam. Zajrzałam ostatnio na chomika, ale już tego nie mam.

[LoboBlanco]

Reev mnie uprzedziła. Czytając Lilly Od razu pomyślałam o historii brudu. Polecam, jeśli ktoś ma takie zainteresowania ;D

Edit: przypomniało mi się! Czytał z Was ktoś Kłamstwa Locke’a Lamory? Niestety nie ma książki w księgarniach, jedynie audiobook, a ceny używanych są zatrważające. Ale kusi mnie okrutnie od lat.

[yaga]

Z dziwnych (jak na mnie) książek zapragnęłam poszukać takich stricte historycznych o takich rzeczach z dnia codziennego w przeszłości. Nie wiem, coś o strojach na przestrzeni historii (najlepiej z ilustracjami czy coś)

Historia mody - Francois Boucher - wielka ...nie cegła, bardziej w formacie albumu. Jest solidnym przeglądem "całej" historii mody* w trybie mniej-więcej podręcznikowym, mnóstwo ilustracji

* oczywiście, po wykopaliskach i starożytnym Egipcie wspominana jest już tylko Europa i potem Ameryka Północna.

Tysiąc lat ubiorów w Polsce - Anna Sieradzka - mniejsza cegła pisana w podobnym trybie, sporo ciekawych rzeczy, zwłaszcza polskie historyczne nazewnictwo i ilustracje

Historia stroju - Maguelonne Toussaint-Samat - mniej ilustracji, tryb gawędziarski, pojawia się czasem coś spoza Europy. Zamiast epokami jest o materiałach (wełna, len, bawełna...) ...tak naprawdę to pamiętam że czytałam, że było fajne i nic więcej.

po angielsku: Fashion Victims - dość spokojnie napisana rzecz o co bardziej sensacyjnych momentach w historii mody, z wyjaśnieniem co i jak. Np. o niesławnej arszenikowej zieleni, że nie, nie wszystko zielone z XIX to arszenik, a jeśli tak, to komu naprawdę najbardziej szkodziło (robotnicom farbiarni, pracującym gołymi rękami, a tylko w znikomym stopniu damom, co te suknie nosiły - na warstwach koszul i halek).

[Wolf Lilly]

Ooooo, jak to dobrze że znasz tytuły! Już się ucieszyłam jak Reeven wspomniała że kojarzy istnienie czegoś takiego, super że kojarzysz tego więcej jeszcze ^^

Reeven, Lobo - ale ta Historia Brudu jest jak napisana? Bo to temat dość trudny w sensie pisania o pewnych faktach mało obrzydliwie... Chyba że bardziej się to skupia na technologii mycia? Nwm, z czego były pierwsze mydła albo coś?