Cmentarz Pomniejszych Bóstw

[reeven]

Czuję się źle, ledwo słyszę co do mnie mówią, wszystko jest jakby rozedrgane...za to inne zmysły zaczynają mi się wyostrzać...
To zabrzmi dziwnie w tych okolicznościach, ale robi się niebezpiecznie.../
-Macie coś do czytania? Potrzebuje liter....jeśli nie chcecie mieć tu krwawej jatki...możecie wierzyć lub nie, ale bardzo nie chcę,żeby do tego doszło. Tak dobrze mi szło...- dodaje z goryczą i żalem w głosie.

[Morte]

Mając papier i coś od pisania, szybko staram się napisać bardzo krótką
opowieść o pewnej zmyślonej wiosce Tristram, która została napadnięta przez siły ciemności. Staram się opisać całą historię jedynie w kilku/kilkunastu zdaniach by Ivena nie musiała za długo czekać.

-Proszę, być może te kilka/kilkanaście linijek Ci wystarczy?

[reeven]

-Dziękuje. ale nadal nie mam rąk. Chodzi, żeby było w pogotowiu. Miałam książkę przy siodle,ale jej nie zabrałam, nie pomyślałam, że takie niespodzianki mnie czekają.

[Morte]

No dobrze, ale jak otworzyłem już te pułapki to automagicznie nie pojawia Ci się reszta Twojego Ciała? Wybaczcie, ale nie znam sie na przemianach ludzi w wampiry i wampirów w ludzi?

[kasztan4321k]

Mając papier i coś od pisania, szybko staram się napisać bardzo krótką
opowieść o pewnej zmyślonej wiosce Tristram, która została napadnięta przez siły ciemności. Staram się opisać całą historię jedynie w kilku/kilkunastu zdaniach by Ivena nie musiała za długo czekać.

-Proszę, być może te kilka/kilkanaście linijek Ci wystarczy?

Ekhem co? Musisz napisać jak coś tworzysz
Jak inaczej Ivena ma to przeczytać?

No dobrze, ale jak otworzyłem już te pułapki to automagicznie nie pojawia Ci się reszta Twojego Ciała? Wybaczcie, ale nie znam sie na przemianach ludzi w wampiry i wampirów w ludzi?

Pozwolę użyć sobie programistycznej metafory: trzeba przebudować więc Lacrimosa musi się zamienić w nietoperze a potem znowu w ludzką postać.

Oscarze wchodząc z plecakiem na górę popełniłeś jeden podstawowy błąd - plecak zaczepił się o którąś z belek i nawet nie zauważyłeś jak został tam na górze. Dodatkowo zauważyłeś że konstrukcja nie była utrzymywana od dawna więc twój wypad na górę oraz poprzedni upadek Lacrimosy sprawił, że jest mocno nadwyrężona. Na pewno chcesz spróbować wejść tam znowu?
Lacrimosa może chcieć tam wejść ale czy chce ryzykować przemiany w nietoperza i znowu wpaść do pułapek?

Adelajda i Avery jak rozumiem stoją w milczenu i obserwują jak Oscar sam pisze opowieść, zamiast pomóc mu i podzielić się notatkami sekarzystów Avery albo dziennikiem króla krasnoludów Adelajda.
W sumie mądre posunięcie, nie wiecie jakie motywacje ma Ivena

Ciekawostka z góry:
Woda przybiera na prędkości, nikt nie pilnuje zatoru przez który wlewa się coraz więcej wody. Teraz jest to już strumyk które jest grubości podeszwy od buta. Adelajda traci możliwość tropienia czegokolwiek co chodziło po ziemi.

Ivena potrzebujesz naprawdę dobrego czytania, oby to co napisał Oscar było dobre bo już teraz czujesz, że spadasz w dół, że ta woda co płynie nigdy się nie zatrzyma, że nie istnieje zbiornik, że pod wami jest pustka, ogromna pustka, i słyszysz jak ściany krzyczą, jak wciąż trzymają w sobie coraz słabsze echa przerażonych krzyków krasnoludów, czujesz ich przerażenie.
TA kopalnia nie jest dobrym miejscem.

[Morte]

Ekhem co? Musisz napisać jak coś tworzysz
Jak inaczej Ivena ma to przeczytać?

Oczywiście, już przedstawiam zapisany tekst:

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Aenean lectus risus, dignissim quis aliquam eget, tempus sit amet turpis. Donec blandit quam id justo convallis, et hendrerit ante egestas. Morbi feugiat at est quis scelerisque.

Masz papier,literki i zdania złożone. Miłej lektury!!!

[LoboBlanco]

*ja celowo nie wspomniałam o tym dzienniku, nie chciałam go dać Ivenie do przeczytania, bo nie ufam jej, przynajmniej na razie. I byłabym przeciwna pokazania na razie wiadomości od sekarzystów*

Słyszę coraz wyraźniejszy szum wody. Mówię: woda przybrała na sile, musimy się spieszyć, jeśli nie chcemy się tu utopić albo zginąć w inny sposób. Zbieramy się stąd. Migiem, ruszajcie się. Oscarze, możesz pozwolić na słówko?

[Morte]

-Tak, jasne Adelajdo
[Czy mamy do siebie pisać pm, czy tutaj?]

[LoboBlanco]

Staję tak, żeby Lacrimosa nie widziała, co robię. Mówię do Oscara - Kiedy tu szlam, znalazłam to. Wyglada jak dziennik. Zajrzyj w wolnej chwili, ale tak, żeby wampirzyca nie widziała. Nie ufam jej. Dziwna sprawa z tym jej pojawieniem się... i naprawdę musimy się streszczać. Tutaj nie jest bezpiecznie i cuchnie śmiercią. Szukajmy wyjścia stad jak najszybciej.

[reeven]

Jeśli dobrze rozumiem zasady RPG to jeśli Oskar nie powie sam, że zostawił plecak to my o tym nie wiemy więc...

Zmieniam się w chmarę nietoperzy a po chwili z powrotem w Wampira. Wciąż mocno rozedrgana, z namagnetyzowaną rzeczywistością w okół i coraz bardziej wampirza, chwytam szybko tobołek i przebieram się spiesznie w moje ubranie.Nie podoba mi się to miejsce, jest z nim coś nie tak, trzeba się stąd wynosić.

-Ten kawałek kartki wystarczy, przynajmniej na chwile odsunie nieuniknione. Ale na dłuższą metę potrzebuje czegoś większego, lub bardziej urozmaiconego...różne czcionki, wielkości...-mówię, ale chyba nikt nie słucha. Ta jedna patrzy tylko z wyraźną nieufnością, dwójka szepce coś na boku. Wesołe towarzystwo. Mogła bym podsłuchać ich myśli, ale może nie będę w taki sposób zaczynać znajomości... Do tego ta kopalnia, jeśli niepokoi nawet wampira to co tu się wydarzyło? Odsuwam te myśli na razie. Trzeba coś zrobić...
-Teraz jak już jestem w jednym kawałku pytajcie o to, co jak wyraźnie widać, chcecie zapytać.- po krótkim zastanowieniu- Może teraz wy się przedstawicie, bo w tym zamieszaniu umknął ten punkt programu zapoznawczego...-próbuje rozluźnić atmosferę, ale to chyba ciężka publika.


Jeśli Oskar wspomni o tym plecaku, to ja jako, że chce wzbudzić ich zaufanie, zaoferuje pomoc, ale, że naiwne gonienie za przygodą i impulsywność niekoniecznie idzie w parze z głupotą, to nie będę ryzykować ponownej przemiany. Jestem stosunkowo lekka więc mogę się tam wspiąć jako Wampir.

[Morte]

"Przed wyruszeniem w drogę należy zebrać drużynę!!!"

Zwracam się do Adelajdy mowiąc:
-jasne, zachowam to tylko dla siebie, ale też w obecnej chwili nie podejrzewam aby Ivena miała złe zamiary. Niemniej zachowam wszelką ostrożność i dziennik pozostanie u mnie w ukryciu.

Następnie odwracam się do Iveny mówiąc jej:
-raczej nie mamy czasu na kółko zapoznawcze. Mam na imię Oscar i jestem kimś w rodzaju nomady, dalej stoi Adelajda, która pomaga nam z wykrywaniem niebezpiecznych substancji w pobliżu(ma do tego nosa), jeszcze dalej stoi zaczytana Avery i to tyle ile można o niej powiedzieć, jest zaczytana... Prawdodpodobnie jakiś zagorzały fan słowa pisanego, czuję że się jeszcze dogadacie. Dasz radę iść sama, czy mam Ci zaproponować swoje ramię?

Spoglądając na naszą cudowną, nową drużynę mówię wyluzowanym głosem:
-Spadajmy stąd!!!

[LoboBlanco]

Biała wilczyca idzie przodem delikatnym acz szybszym krokiem.

[kasztan4321k]

Biała wilczyca idzie przodem delikatnym acz szybszym krokiem.

Ale dokąd?

Ogólnie macie trzy opcje:
-Iść w górę i spróbować wzmocnić tamę
-Iść w dół w nadziei, że uda wam się znaleźć jakieś inne, sensowniejsze, bezpieczniejsze wyjście - albo połączenie do innej kopalni.
-Spróbować nie złamać sobie karku i wspiąć się do góry po szybie - dla Lacrimosa to łatwizna bo jest łatwa, cała reszta z was będzie musiała wspinać się, wbijając coś na wzór czekanów w granit.

Mała podpowiedź:
Woda płynie już kilka parę godzin, cały czas tak samo szybko i wartko. Nie spiętrza się, jakby zupełnie nie miała przeszkód po drodze.

[Morte]

-Czy ktoś jest za tym by iść na żywioł i spróbować ucieczki dolnymi korytarzami?

[LoboBlanco]

Biała wilczyca idzie przodem delikatnym acz szybszym krokiem.

Ale dokąd?

[Myślałam, że to oczywiste, że w dół... :/ ]

Ja. Jeśli woda cały czas płynie, to znaczy, że gdzieś ma ujście. Ja jestem za tym, żeby iść w dół. Uważam, że nie mamy dużych szans, żeby się wspiąć do wentylacji.