Niekoniecznie o Terrym...

[Nastasja]

bo robin hood tylko w wersji starej serialowej ma jakość polecam, jak kto nie zna.
i przy okazji thorgala, bo mi się zawsze z tym serialem kojarzył...
ps: też mamy łuk. prawdziwy. niestety tak pancerny że go nie napinam

a kto miał "Sceny z życia smoków"? to dopiero był hit

[4jola]

"Sceny z życia..."znajomy humor?Wspaniała lektura,nie tylko dla dzieci.Beata Krupska,jeśli dobrze kojarzę."Przygody Euzebiusza"...

[Grom]

A Opowieść Pod Strasznym Tytułem i Mikołajka czyta mi się w tej chwili nawet lepiej, niż kiedyś. Lęku przed powrotami nie mam, najwyraźniej jako dziecko czytałem dobre książki. Albo taki zdziecinniały jestem

[Corvvin]

Hmm Robin Hooda nie lubiłem jakoś nigdy, acz dalsze losy jego towarzysza Matcha autorstwa Pacyńskiego czyli cykl Sherwood mogę spokojnie polecić
Ale Robin w Kapturze przypomniał mi jedną cudowną książkę z wczesnej młodości, do której próbowałem powrócić jakiś czas temu i nie dałem rady przebrnąć przez pierwszy rozdział - Robinson Cruzoe.

[Eoren]

Robinson Cruzoe.

A ja nie przebrnęłam nigdy (do końca oczywiście) i raczej źle wspominam, bo miałam szczere intencje.
Co do Robin Hooda to razem z moją grupą z anglika przedstawialiśmy takiego w języku wyżej wymienionym. Piknie było, główni aktorzy (odwiedziwszy wcześniej sklep w kostiumach wyposażonych we wspomniane zielone rajtuzy, nie, nie spodnie - rajtuzy) się narąbali, po całej scenie latały strzały, bo Robin nie umiał celowac, wycięliśmy jedną scenę, mieliśmy wspaniałą wędlinę zrobioną z rajstop i człowieka ubranego w namiot jednoosobowy a na koniec się okazało, że cała podłoga jest zasypana chlebem po uczcie butcherów. Było... hmm, pełne ekspresji. Porwaliśmy publicznośc i dostaliśmy trzecie miejsce Trochę przerażające....
PS. HA-ha, you're to young to be playing with bows and arrows, boy! The foresters laughed...

[qfas]

zielone rajtuzy, nie, nie spodnie - rajtuzy

Aż tak ze mną źle nie było, żebym po okolicy w rajtuzach biegał:). Spodnie były bezpieczniejsze.

A co do przedstawienia - uwieczniliście je może dla potomności? Z chęcią przyjrzałbym się temu występowi:).

[Nastasja]

hah, klasyczny jest "Robin Hood: ostatnia strzała", film jednogodzinny stworzony przez kabarety zielonogórskie hej ho dawno temu, jak jeszcze tryumfy zasłużone święcił kabaret Potem.
kultowe teksty jak "do what you want" albo "niedźwiedziowi podziękuj!" albo "mam troje dzieci i męża pijaka" [na co Will bodajże podał kobiecie trzy misie i flaszkę]

[Eoren]

A co do przedstawienia - uwieczniliście je może dla potomności? Z chęcią przyjrzałbym się temu występowi:).

Jest gdzieś nagranie i muszę je dostac. Ale mam zdjęcia to jak będę miała chwilę czasu wrzucę w luźnych dysputach. Najwyżej mi przypomnij bo skleroza nie boli...

[4jola]

No doczekać sie nie możemy!Aco do wersji "Potem" i ich przyjaciół-powinno się to obejrzeć.To bardzo zdrowo spojrzec na jakaś historię z "drugiej strony rozsądku".
Chociaz potem trudno zachować powagę na lekcji.Myśmy tak mieli po "Komikach srebrnego ekranu",Kociniak/Zaorski.Po ich interpretacji np."Wesela" ,musiałyśmy opuścić klasę...ale warto było.

[Eoren]

Aco do wersji "Potem" i ich przyjaciół-powinno się to obejrzeć.

Oj, nasz kabaret dużo się tych Potem-ów ograł. A ludzie świetnie reagują, bo szczerze mówiąc właściwie tego nie zanają, więc dla nich to była jakaś nowośc.

[Elencza]

Odbyłam dzisiejszym rankiem podróż sentymentalną, w telewizji leciała bajka "Kacze opowieści" o Sknerusie McKwaczu i jego siostrzeńcach. Tyle miłych wspomnień, tyle odcinków tej bajki obejrzanych w miłym towarzystwie...Dziś z dialogów nadal mogłam się pośmiać, a piosenka tytułowa, ech, brak słów. Słodkie lata dzieciństwa...

[Tigi]

u mnie jest o tyle ciekawie, że zdarza mi się teraz czytać książki, których nie czytałam jako dziecko, a do dzieci czy 'młodej młodzieży' są adresowane. np Mikołajka w całości przeczytałam dopiero 2 lata temu.

myślę, że duże znaczenie ma tutaj styl. np. stałam się zagorzałym fanem misia Paddingtona w zeszłym roku. dlaczego? bo okazało się, że ja - filolog angielski - muszę czasem rzucić okiem do słownika, żeby odświeżyć sobie jakieś słowo z wersji oryginalnej. i urzekło mnie to, że nie jest to sztucznie upraszczana książka, że mimo czasem trudniejszych słów czy konstrukcji, jest zrozumiała i przyjemna w czytaniu.

cały zeszły rok pracowałam z przedszkolakami, ucząc ich angielskiego i przekonałam się, że czasem nam - dorosłym, mniej lub bardziej - wydaje się, że dzieci czegoś nie zrozumieją, że za trudne. że wszystko na siłę musi być króciutkie i prościutkie. i wtedy niestety króciutkie i prościutkie nie wytrzymuje spotkania po latach.

ja przeżyłam takie rozczarowanie Karolem Mayem, którego jako 8-10 latka ubóstwiałam. przeczytałam dosłownie wszystko co zostało w Polsce do wtedy wydane i było jakkolwiek dostępne. a potem... no, w każdym razie więcej już nie wrócę.

[Dicey Reilly]

Zainspirowana dyskusją czy dzieciństwo bez "Winnetou" może być szczęśliwe, myślałam założeniu tematu o książkch z dzieciństwa ale wcześniej znalazłam ten temat i pomyślałam że lepiej odkopać niż stworzyć coś podobnego...

Osobiście nie przeżyłam rozczarowań dot. powrotu do książek z dzieciństwa - do poduchy mama czytała nam m.in. Hobbita i Opowieści z Narnii, które lubię nadal kartkować. No i to dzięki nim kocham fantastykę:D Nie wyobrażam też sobie żebym podczas ponownego czytania Władcy Pierścieni zaczęła krzyczeć i uciekła uderzając się dłońmi po głowie. Bardziej dziwię się oglądając filmy które niegdyś wielbiłam. Taka "Niekończąca się opowieść" - jako dziecko wydawało mi się że to cholernie długi film a jak ostatnio się z nim zetknęłam to byłam zdumiona że tak szybko się skończył.

[Dżon]

Ja odebrałem klasyczne, przedwojenne wychowanie:
Winnetou, Old Shatterhand, Old Death, Old Surehand To byli bohaterowie. Dzielni westmani :]

A poza tym Makuszyński był świetny.

I jeszcze miałem taką fajną książeczkę "Sceny z życia smoków". Pamięta ktoś to?
Był Smok Zygmunt z saksofonem i wyżłem niskopiennym, dwa smoki co się za murami czaiły na ludzi, małe Tortowe Smoczki Urodzinowe i makrauchenia (dla przyjaciół Henia). A poza tym była Żaba, która chciała sobie kupić pepegi

[Dicey Reilly]

O tak! Tortowy Smok Urodzinowy ze swoją butelką był wszewspaniały, sama chciałam taki mieć. Pamiętam też że smoki miały termosy z zupą ogórkową i jeden z ostanich rysunków książki, na którym Żaba ma niebieskie wdzianko w żółte kropy... Ech, piękne czasy były...