Niekoniecznie o Terrym...

[Tharna]

Próbowałam przebrnąć przez "Za sceną" Olivii Cunning, ale poległam
Dziś wzięłam się za Misery S. Kinga

[abigail]

Frans de Waal - wszystko i cokolwiek: polecam wielce!

Przeczytałam "bonobo i ateista" (duże "b" mi chyba Arnold zepsuł... on od miesięcy sam się pastwi nad tą klawiaturą... i ewidentnie ją zepsuł - zalał whiskey lub temu podobne - bo shitf szaleje ) ale każde jego jest smakowite Znaczy Pana "de Waala"

[Uuu!]

Przeczytałem "Regułę dziewiątek" Terrego Goodkinda. Pomysł na książkę ciekawy, ale wykonanie takie sobie. Najbardziej przeszkadzało mi łopatologiczne tłumaczenie jakichś spraw, głównie motywów działania bohatera. Samo tłumaczenie dlaczego zrobił tak a nie inaczej, co nim kierowało, co wtedy myślał jest OK, ale tutaj za każdym razem mamy każdą sprawę tłumaczoną na kilka sposobów. Tak, żeby aby na pewno zrozumieli wszyscy, którzy mają problem z czytaniem ze zrozumieniem. Przez to książka spokojnie mogłaby być o połowę cieńsza, a tylko by na tym zyskała. Może na rynek europejski autor powinien przygotowywać skróconą wersję?
Poza tym wiele rzeczy trochę naciąganych. Dwa światy, które są oddzielone od siebie przez tysiąc lat, ale doskonale potrafią dogadać się po angielsku i to nawet bez obcego akcentu, bo wykrycie takiego przybysza z obcego świata jest praktycznie niemożliwe.
No i te "pogawędki" przy mało sprzyjających okolicznościach. Budynek się pali, sufit w ogniu, ale zamiast uciekać to utnijmy sobie jeszcze pogawędkę. Jakby nie można było uciąć sobie tej pogawędki przynajmniej piętro niżej.
A do tego okazuje się, że skręcenie człowiekowi karku jest rzeczą banalnie prostą.
Książka ostro zalatuje marysuizmem.
Syn ma całą serię "Miecza Prawdy" tegoż autora, ale raczej się nie skuszę.

[LoboBlanco]

Ja, co prawda, w tym momencie tego nie czytam, ale chciałabym polecić książkę pt.: "Twój psychologiczny autoportret". Jest to interesujący test (w pełni wystandaryzowany, służy jako narzędzie pracy psychologów, pedagogów, terapeutów) osobowości. Zakłada, iż istnieje kilkanaście typów osobowości - odpowiadając na ponad 100 pytań możemy dowiedzieć się jaki przeważa w nas, jaki go dopełnia, a jakiego mamy najmniej. Poszczególne rozdziały poświęcone są konkretnym typom. Między innymi można znaleźć tam takie informacje jak ćwiczenia, aby wzmocnić jakieś cechu lub w drugą stronę. Warta uwagi jest także część o tym jak postępować z osobami o danym typie osobowości, gdyż czasem jest coś w nas, czego osoby nam bliskie nie rozumieją, a my nie potrafimy tego zmienić. Może warto? Może jest coś, czego o sobie można się jeszcze dowiedzieć?

Brzmi jak reklama co prawda ;D Ale naprawdę jest to ciekawa pozycja, jeśli ktoś się interesuje takim wewnętrznym aspektem.

[Motopompa]

@LoboBlanco
Oko zostanie rzucone w swoim czasie

[Martetsu]

Ciężko się czyta na Erasmusie! Wszystko w tym przeszkadza Jednak udało mi się dorwać (PDFa, hańba mi >.>)LoliteNabokova. Po polsku, bo jestem leniuszkiem Naprawdę warto! Fabuła naprawdę dobra, chociaż wydarzenia z książki teraz już tak nie szokują, to jak sobie wyobrazić jak na to ludzie patrzyli w tamtych czasach... super! Książka napisana wspaniale!
Taki język, że aż och i ach, dawno nie czytałam tak dobrze napisanej książki. Jeden minus - jest bardzo dużo wtrąceń z francuskiego,a w polskim przekładzie nie ma tłumaczenia z tego języka, a przydałoby się, bo naprawdę jest tego sporo. I ciężko wyłapać z kontekstu, zwłaszcza jak zna się tylko "vu le vú cuché avec moi", "oui" i "je t’aime".
Książkę baaardzo polecam!

[Cudo_Tyłeczek]

Czy ja się chwaliłam już tym, że Młody przeczytał "Limes inferior" Zajdla? (so proud;)
Abi, a Kołakowskiego zaczyna czytać "Bajki różne. Opowieści biblijne. Rozmowy z diabłem." Bo skończył "Listy starego diabła do młodego" C.S. Lewisa...
Wezwijcie egzorcystę! B-)

[abigail]

Kochana Cudo! Córuś moja została zainfekowana Kołakowskim... lat temu trzy nazad. Ale ja wcale nie kcem, żeby ona była "intelektualistkom".

Więc wirusa nie podlewałam. Co gorsza... pozwalam dziecku chodzić na msze niedzielne... (a chodzi [sama], choć, pozwalam jej iżby nie) - bo ja - ćwicząc się w pokorze - nie forsuję jej mej interpretacji, że Bozia - o ile istnieje - jest dobra, miłosierna... i niegłupia ... znaczy nie bawi jej (tej Bozi) chodzenie na msze i odklepywanie paciorków... z obrzydzeniem i niechęcią...

[Cudo_Tyłeczek]

Młody przeczytał "Paradyzję" Zajdla, ale na wycieczkę zabrał Huckleberry Finna:)

[Corvus26]

Właśnie skończyłem ostatni tom koła czasu. Uwielbiam zaczytywać się w długich seriach ale nie znoszę tego uczucia pustki po przeczytaniu długiej historii do końca. Zaczynam zmieniać podejście to Takiego Davida Webera, który pisze kilka różnych serii na raz i chyba jeszcze żadnej nie zakończył. Wcześniej przeczytałem Pasterską Koronę, która jakby nie patrzeć też była takim jakby zakończeniem. W międzyczasie poszły jeszcze dwa zbiory opowiadań, jedno Ćwieka, drugie Zajdla. Teraz zabieram się za Maurycego w tłumaczeniu Cholewy, pojawienie się książek Pratchetta w moim ulubionym centrum taniej książki sprawiło że mam na półce dużo kolorowych tytułów

[Morte]

Ostatnią książką, którą przeczytałem i zrobiła na mnie ogromne wrażenie była "Straż nocna" Pratchetta. Przede wszystkim pokłony należą się za trafne przedstawienie rewolucji. "Straż nocna" jest wypełniona wypowiedziami bohaterów, które bez przeszkód można cytować. Moją ulubioną jest zdecydowanie wypowiedź o jajku na twardo. Ale umiejętności strategiczne i taktyczne Sama są czymś co najbardziej przyciąga do tytułu. Mam wrażenie, że po raz pierwszy Vimes został przedstawiony nie tylko jako dowódca z krwi i kości, ale też jako bohater powieści. W poprzednich odsłonach cyklu "Świata", nie był aż tak dobrze wyeksponowaną postacią. Często miąłem wrażenie, że był rozmydlony. Dzięki temu tytułowi otrzymał swoją wyrazistość.

Przeczytałem też "Marsjanina" Andy Weira i nieźle się to czytało choć struktura książki wydaje się dość dziwna na samym początku. Jednak zaliczyłbym tą lekturę do lekkich łatwych i przyjemnych. Wizja świata przedstawionego w filmie była tylko nieco gorsza od tej przedstawionej w książce.

Kolejną książką był tytuł Stanisława Lema "Powrót z gwiazd". Stanisław Lem pisał niejednokrotnie tytułu wybitne("Niezwyciężony","Solaris","Kongres futurologiczny"), ale ta książka była dość mizerna. Znajdowały się w niej przebłyski geniuszu, jednak szkoda że Lem ich nie rozwinął. Niemniej jednak lektura też w miarę przyjemna.

Obecnie czytam "Lorda Jima" Josepha Conrada i powiem szczerze, że z dzisiejszego punktu widzenia, tytuł jest nieco bardziej wymagający w odbiorze, jest trochę jak dzieło impresjonistycznego malarza gdzie oprócz walorów estetycznych, bardzo ważną rolę odgrywa technika, którą obraz został namalowany. Język jest zdecydowanie bogaty i akcja toczy się bez większego pośpiechu. Słyszałem, że była lekturą szkolną, ale ja jedynie przerabiałem "Jądro Ciemności".

Na urodziny dostałem "Biesy" Dostojewskiego, które czekają na swoją kolej.Chciałbym też przeczytać "Życie towarzyskie i uczuciowe" Leopolda Tyrmanda.Jeżeli chodzi o fantastykę to mam chrapkę na "Dziecko Odyna" z serii "Krucze Pieśni".

[Hashi]

Jeżeli chodzi o fantastykę to mam chrapkę na "Dziecko Odyna" z serii "Krucze Pieśni".

"Krucze Pierścienie" ^ ^ Polecam cały cykl, jest ciekawy. Właśnie skończyłem i dobrze się czytało (dużo lepiej, gdy zastosuje się prawidła rządzące RPGam)

[Elf MZC]

Ja jakieś 3 lata temu przesłuchałam na audiobooku "Zemstę Czarownicy" autorstwa Joseph"a Delaney"a ale wtedy bardzo się bałam różnych zawartych tam stworów i przedstawianych "obrazów"(np bezkost opętujący rzeżnika,który usiłuje wszystkich pozabijać )ale potem dowiedziałam się że jest cała seria,i mimo wszystko chciałam pozostałe części przesłuchać.Ale ponieważ zrobili audiobook tylko z jednej części postanowiłam w tym roku,że je przeczytam i...nareszcie znalazłam serię która mnie wciągnęła kończę 5 część i muszę powiedzieć,że autor jest bardzo nieprzewidywalny

[Uuu!]

Ktoś (a nawet dwa ktosie) namówił mnie na sięgnięcie po książki Michała Cholewy (syn PWC-a). No to sięgnąłem i to tak, że od razu kupiłem wszystkie cztery. I chyba teraz żałuję. Piszę "chyba", bo przeczytałem dopiero jedną. Książki są o jakichś space marines i dzieje się to za dwieście lat i gdzieś baaardzo daleko stąd. Tyle, że jak na "za dwieście lat" to ci żołnierze są za bardzo współcześni. Mają co prawda kilka fajnych gadżetów, ale nie mają butów i mundurów, które byłyby odporne na wodę. A coś takiego to przecież już dzisiaj można zrobić. Do tego jeszcze kilka wpadek, np z nieważkością, która raptem znika nie wiadomo jak. Po przeczytaniu mniej więcej połowy musiałem się zmuszać, żeby doczytać do końca. Jedyny plus tych książek to niezły styl pisania. I widać, że wychował się w domu przesiąkniętym Pratchettem, bo zdarzają się środki stylistyczne charakterystyczne dla Pratchetta.

[Cudo_Tyłeczek]

Młody przeczytał książkę na temat hodowli ziemniaków w kosmosie, czyli "Marsjanina";)
Podobał mu się charakter bohatera, jego pomysłowość niczym u Dobromira z bajki;)