Niekoniecznie o Terrym...

[Motopompa]

Corvus, łaaaaaaaa, ja też chcę!

[Jadźka]

"Witajcie w Rosji" Gluchowskiego - tego od "Metra 2033" i "Futu.re", których to książek nie czytałam, ale czuję się teraz całkiem zachęcona "Witajcie..." to zbiór opowiadań o postsowieckiej Rosji - błyskotliwych, nieraz mocno absurdalnych i z nutką science fiction. Czyta się lekko i błyskawicznie. Jakbym się jednak miała do czegoś przyczepić, to bym napisała, że wizja Rosji biednej, skorumpowanej i wiecznie pijanej jest raczej mało oryginalna i generalnie troszkę te opowiadania na jedno kopyto.

[Rince]

Długi Mars... Jak zaczynałem czytać tę serię była tylko Długa Ziemia i Długa Wojna, zrobiłem sobie parę lat przerwy, a tu nie dość, że zdążyli napisać Marsa, to jeszcze Długą Utopię

[hary0685]

Hmmm... trochę książek skończyłem w ostatnim czasie.
Odnawiam Ludluma i Folleta.

Miałem iść do kina na najnowszego Bourne'a, to postanowiłem odnowić oryginalną Trylogię wyżej wymienionego bohatera i dalej uważam, że to co napisał Ludlum jest lepsze niż dalsze części pisane przez Erica Van Lustbadera.

A co Folleta to "Wejść między lwy" i "Zabójcza pamięć". Ogólnie polecam

[Jashmin]

Trigger warning Gaimana skończone. Dobrze się czytało. Z początku - "o rany Neil, tak dawno nic nie czytałam Twojego, tęskniłam!", pod koniec zainteresowanie lokalnymi legendami i hype na "chcę poczytać więcej o historii i legendach i strasznych historiach Szkocji", ale tak ogółem, to jednak trochę gorsze niż poprzednie zbiory opowiadań.

Trzecie podejście do Amerykańskich bogów. Za pierwszym razem bardzo szybko odłożyłam - nie cierpiałam Cienia. Za drugim razem znudziłam się gdzieś w połowie - nie cierpiałam Cienia. Za trzecim razem - zabrałam się za audiobook, bo w ten sposób czytam jadąc rowerem, a nie mam nic lepszego do roboty kiedy jadę oprócz uwazania, żeby szkoccy szaleni kierowcy mnie nie zabili, więc równie dobrze mogę sobie słuchać. I to się okazało dla mnie rozwiazaniem. Lektor naprawdę fajny, potrafi nadać trochę życia we flegmatyczną narrację i flegmatycznego Cienia, którego dalej nie cierpię. No i jest w tle fajna ścieżka dźwiękowa, więc bardzo przyjemnie się słucha/czyta. W ten sposób może się okazać, że wreszcie uda mi się skończyć Amerykańskich bogów. Znaczy, bo to nie jest tak, że mi się historia nie podoba, czy nawiązania do bogów - uwielbiam mitologie i nawiązania do nich i do różnych bogów. Po prostu ten znudzony Cień doprowadza mnie do szaleństwa. Koleś, którego nic nie jest w stanie wzruszyć ani zdenerwować ani w ogóle nic. Po prostu flegma wycieka mu wszystkimi otworami ciała a ja w niej grzęznę. Nom. Ale skoro już znalazłam rozwiązanie, to nie narzekam więcej!

[ratharienn]

Męczę ostatnią część "Chłopców" Ćwieka i jakoś nie mogę. No nie mogę. Wkurza mnie styl pisania. Najśmieszniejsze jest to, że przeczytałam wszystkie jego książki, żeby dopiero teraz zdać sobie sprawę z tego, że nie mogę ścierpieć stylu autora.

Czytam również pierwszy tom nowej serii o Nocnych Łowcach Cassandry Clare "Pani Noc"...

...oraz, natchniona koncertem, na którym byłam przy okazji Candlemass, "Spowiedź heretyka".

[Who?]

Obecnie Doctor Who and the Underworld. Autorstwa Terrence Dicksa - znanego z współpracy przy tworzeniu Doctora Who w latach 70-tych i 80-tych. Czuć ten nostalgiczny klimat, gdy wszystko dawało się rozwiązać odwrotną polaryzacją.

[Jostein Siwy]

Obecnie czytam "Trzech panów w łódce nie licząc psa", Jerome'a K. Jerome. W kolejce czeka oczywiście "Trzech panów w Niemczech, tym razem bez psa", znanych także jako "Trzech panów na włóczędze".

[4jola]

"Trzech panów w łódce nie licząc psa

I jak? Bo ja czytałam z przyjemnością.

W ramach odtrucia po Chmielewskiej zaczęłam Lee Child'a.Któregoś Jacka Reachera. Nie jestem olśniona.

[Jadźka]

Męczę ostatnią część "Chłopców" Ćwieka i jakoś nie mogę. No nie mogę. Wkurza mnie styl pisania. Najśmieszniejsze jest to, że przeczytałam wszystkie jego książki, żeby dopiero teraz zdać sobie sprawę z tego, że nie mogę ścierpieć stylu autora.

Miałam to samo. Uwielbiałam tematykę i konwencję, ale książki tak mi działały na nerwy, że ostatnią już odpuściłam.

Czytam za to teraz "Fellowship of the Ring" po raz pierwszy w oryginale. No i mam problem, bo jak dostałam kiedyś Tolkiena na Święta w wieku 16 lat to pochłaniałam to z zapartym tchem, więc myslałam, że po latach będzie tak samo, albo i lepiej. Tymczasem teraz średnio mi się Władca podoba, za dużo deux ex machina, no i piosenek więcej niż u Disneya

[Silumer]

Czytam sobie "Roughing it in the Bush" Susanny Moodie przeplatając to "The Journals of Susanna Moodie" Margaret Atwood.
"Roughing(...)" to przefajne, momentami egzaltowane ale urocze zapiski brytyjskiej damulki, która w XIX wyemigrowała z mężem i małym dzieckiem do górnej Kanady, gdzie żyła w chacie w środku puszczy (a kanadyjska puszcza to konkretny i mroczny gąszcz), nie miała czego jeść i nauczyła się rąbać drewno. A pisać zaczęła dla pieniędzy. I nie jest to mainstreamowe "ach, jest tu cudownie, wolność, czuję że żyję, otaczająca mnie natura przemawia do mnie jak nic innego", nawet gdy zaczęło im się lepiej wieść; w wielu momentach jest to po prostu przestroga "weźcie zostańcie na tyłkach tam, gdzie jesteście. Nie ma co się tu fatygować, seriously".

A Journals M.Atwood to wiersze, które zainspirowane książką Moodie starają się wypełnić milczenia lub dopowiedzieć niedopowiedzenia, które Atwood tam znalazła.

Z jednej strony będę pewnie chciała napisać o tym pracę, więc z konieczności czytam też "krytycznie", a nie tylko dla przyjemności, ale w końcu, W KOŃCU dorwałam się do wcześniejszej kanadyjskiej literatury!

[nimfadora.arwena]

Czytam Eddę Poetycką z 1986 roku.

[Cudo_Tyłeczek]

Mam nadzieję, że tłumaczenie:)

[abigail]

czytam Diossosa - bo MZC go ma za lekturę, więc leży poręcznie...

[ololo-518]

Ja czytam Maję Josteina Gaardera i użeram się z nią już drugi tydzień (co, jak na fakt, że ma koło 350 stron, jest raczej martwiące). Nie jest źle napisana, ale większość z postaci próbuje udowadniać, że samoświadomość jest wyraźnym celem stworzenia, bo inaczej wszechświat nie miałby sensu.
Więc bardzo kłócę się z bohaterami (co oczywiście jest be sensu) i czytanie idzie mi wyjątkowo opornie.