Forum powitalne

[Stanisław Ssakmorski]

Nie, Avo, to nie jest przytyk - to jest zupełnie dosłowne wyrażenie mojego stwierdzenia (może mylnego - w takim razie proszę o wyprowadzenie z błędu) braku jakiegokolwiek związku między pytaniem zadanym przez Bezimiennego a Twoim wątkiem powitalnym. Jarzysz może, o co mu chodzi? Myślałem, że on się wypowie, ale - cisza.

[Ava Darmazaf]

Ależ ja właśnie owo pytanie podejrzewam o bycie przytykiem. Bo inaczej skąd by się tu wzięło?

[Stanisław Ssakmorski]

Ależ ja właśnie owo pytanie podejrzewam

Aaaaa - no tak! Teraz jarzę. Coś miałem wczoraj problemy z umiejscowieniem Twojego zapytania w kontekście - tak, to mi też wyglądało na przytyk. Tylko do kogo i a propos czego, to nie byłem w stanie rozkminić. Dlatego uznałem, że może to jednak tylko pytanie natury 'filozoficznej' zadane w niewłaściwym wątku, bo akurat ten B. to nowy był i najwyraźniej jeszcze nie był forum-trained (zresztą więcej się już nie odezwał). Sorry za zamieszanie z mojej strony

[Bezimienny]

Jezeli nikt nie poczul sie urazony, to mozna uznac, ze to nie byl przytyk tylko pytanie natury filozoficznej.


Wybor:
a) orzel ze zlamanym skrzydlem swiadomy, ze juz nidgy nie bedzie latać

Or

b) orzel wychowywany przez kury, ktory nigdy nie bedzie swiadomy kim byl, jest.

??

[Ava Darmazaf]

Lepiej żałować, że się coś straciło, niż nigdy nie zakosztować smaku rzeczy utraconej.

[Bezimienny]

No nie wiem. Jakbys stracila taka prawdziwa milosc swojego zycia i musialabys zyc ze swiadomoscia jej nieodwracalnej utraty, to kazdy dzien, to bylaby agonia i modlitwa o jak najszybsza smierc.

[Ava Darmazaf]

Miałabym bezcenne wspomnienia. Życie musi być warte przeżywania. Inaczej umarłabym z nudów.

[Cudo_Tyłeczek]

Biegniemy na Currahee. Nie mamy równych sobie?
Jakiś semper fi?;) albo inny kompanion z barci?;)

[Stanisław Ssakmorski]

A ja tryumfuję: to jednak była refleksja natury filozoficznej.

Dziś do Ciebie przyjść nie mogę,
bo mnie czeka leśna barć..

[Bezimienny]

Widac, ze nie rozumiesz tego co piszesz. Wlasnie te wspomnienia nie dawalyby ci zyc.


Idac za cytatem "Poszedłem do lasu, wybrałem bowiem życie z umiarem. Chcę żyć pełnią życia, chcę wyssać wszystkie soki życia. Żeby zgromić wszystko to, co życiem nie jest. Żeby nie odkryć tuż przed śmiercią, że nie umiałem żyć."

To troche masz racji.

[Stanisław Ssakmorski]

To jakiś Thoreau?

[Bezimienny]

Biegniemy na Currahee. Nie mamy równych sobie?
Jakiś semper fi?;) albo inny kompanion z barci?;)

Nic sie nie ukryje przed google

[Ava Darmazaf]

Mam wrażenie, że w którymś momencie się zgubiłam z tą moją racją-nie-racją. Może powinnam zacząć od tego, że nie zamierzałam nikomu żadnej racji dowodzić. Wyraziłam jedynie opinię o moim własnym usposobieniu. Jeśli mam na talerzu bezpieczną kaszkę na mleku i zwariowane połączenie serka z najostrzejszą marynowaną papryczką doprawione miodem i bogowie wiedzą czym jeszcze, zawsze wybiorę papryczkę. Nawet jeśli miałabym miesiąc leczyć oparzenia na języku. Szanuję jednak ludzi, którzy wybierają kaszkę. Nie dla ich wyboru, ale dla ich wolności i pozostawania człowiekiem.

[Bezimienny]

Dalej nie rozumiesz. Podany przez ciebie przyklad odnosi sie do cytatu. TYLKO. Ale nie uwzglednia tego co pisalem o utracie. Chyba, ze torsje i rozwolnienie po papryczce sa dla ciebie rownoznaczne.

[Ava Darmazaf]

Nie są, ale to znów tylko porównanie jako zabieg literacki. W naturę naszą wpisana jest strata. Tracimy dziadków, rodziców, ludzi, których kochamy i wydaje się nam, że bez nich nie można żyć. Ale również w naszą cudownie potworną ludzką naturę wpisane jest powolne godzenie się ze stratą. Czy fakt, że kiedyś (z ogromnym prawdopodobieństwem) pochowam swoją matkę oznacza, że bezpieczniej jest się nie narodzić? W interesie ochrony własnej psychiki zakazać sobie samemu uczuć? Nie kochać? Nie radować się? Nie żyć? Bo mniej zaboli... Bo tak jest mniej skomplikowanie... Bo to przecież wymaga wysiłku...
O nie! To nie jest życie. To wegetacja. Gorzej! To masochizm w czystej postaci. Samemu siebie dręczyć ascezą, by nie cierpieć z innych powodów. Tak naprawdę wybór dajesz między jednym cierpieniem, a drugim. Między tym więzieniem, a innym.
Cieszę się, że ze wszystkich wolności na świecie dano mi wolność wyboru własnego więzienia.