Niekoniecznie o Terrym...

[oki]

A co polecacie Murakamiego na początek?

Na pewno "Po zmierzchu" i "Kronika Ptaka Nakręcacza". Świetny jest też zbiór opowiadań "Zniknięcie słonia". A "Koniec świata i Hard-boiled Wonderland" to moim zdaniem mistrzostwo.

To mnie Ptak Nakręcacz nie porwał, jak inne tytuły Murakamiego (gusta i guściki...). Ja zaczęłam od "Na południe od granicy, na zachód od słońca" i ostro się wkręciłam. Od Norwegian Wood też możesz zacząć, moim zdaniem

"Po zmierzchu" to swoją drogą najsłabsza powieść Murakamiego.
"Sputnik Sweetheart", albo "1Q84" polecam. "Kronika ptaka nakręcacza" powala totalnie, ale na start może być zbyt Murakami-owata.

Co do Hoob - Żywostatki to jej najlepsza seria, serio ; )

Hah, ile głosów, tyle opinii... Zaopatrzyłam się w Kronikę Ptaka Nakręcacza, niestety wersję niepapierową, ale jeszcze wciąż walczę z wytycznymi kardiologicznymi, z wolnymi chwilami na kontynuowanie Pratchetta w wersji hiszpańskiej

[aniakonda]

Bukowski jest genialny! W tym roku zaliczyłem "Z szynką raz" i "Kobiety", obie pozycje obowiązkowe!

Szynka czeka w kolejce, a "Kobiety" hmm, bardzo kontrowersyjna pozycja ileż razy podczas lektury myślałam "Ożesz ty, jaki on jest obrzydliwy, fuj fuj", ale w szybkim tempie dotarłam do końca, hehe. Czytałam jeszcze "Listonosza" i "Hollywood", obie polecam, "Hollywood" mniej sprośny, jeśli ktoś jest wrażliwy

A z Murakamiego to "Norwegian Wood" dobrze się czyta i myślę, że jest ok na początek.

[Dżon]

Z Bukowskiego "Diabeł" był świetny.

[oki]

Bukowskiego Women i Factotum najlepsze, ale to specyficzny typ literatury...

[Mogget]

Z Bukowskiego na start polecam...wszystko.

[tomek]

Ja od "Faktotum" zaczynałem. Poleciłem potem tę książkę dziewczynie, ale uznała, że bohater to straszny leń, nierób i lewus

[Cudo_Tyłeczek]

ale uznała, że bohater to straszny leń, nierób i lewus

I to jest mistrzostwo świata, żeby o tym pisać i łoić kasiorę:))) (znaczy - zgadzam się z nią, Bukowski mnie irytuje co najmniej, żeby nie powiedzieć więcej;)

[aniakonda]

Uch, co jeszcze do Bukowskiego - przegiął z nekrofilskim opowiadaniem w zbiorze "Najpiękniejsza dziewczyna w mieście". Chyba się wezmę za "Przygody Kota Filemona" po tej dawce sprośności, dla odpoczynku umysłu
Dramat!

[oki]

Skończyłam "Guardias, guardias" wersję hiszpańskojęzyczną, zabrałam się za "Wywiad z wampirem", bo jak znalazłam w antykwariacie to sobie uświadomiłam, że kiedyś byłam zakochana w tym kiczowatym filmie, ale nigdy nie przeczytałam.

[tomek]

Skończyłam "Guardias, guardias" wersję hiszpańskojęzyczną, zabrałam się za "Wywiad z wampirem", bo jak znalazłam w antykwariacie to sobie uświadomiłam, że kiedyś byłam zakochana w tym kiczowatym filmie, ale nigdy nie przeczytałam.

Lubię "Wywiad..." (film). To takie trochę "guilty pleasure", ale co zrobić. No lubię, no!

Zacząłem "Drogę" McCarthy'ego. Zapowiada się srodze!

[abigail]

przeczytałam chińskiego noblistę [Mo Yan "Kraina Wódki" *) oraz "Zmiany"] a takoż "Brzechwę dla dorosłych" - miło było....


*) niewiastom w ciąży oraz matkom dzieci do lat 8 - zabraniam!

[Jadźka]

"Wnuczka do orzechów", czyli najnowsza Musierowicz. Ech, ech, jakieś ostatnie 10 tomów Jeżycjady zlewa mi się w jedną, mocno średnią całość i po każdym obiecuję sobie, że to już koniec, basta, nie sięgnę po kolejny. No zestarzała się nam pani Małgośka i mimo że pióro nadal lotne, to jakoś i pomysłów brak na fajne fabuły i coraz więcej w jej książkach zgorzkniałej pretensji do świata współczesnego (a coraz mniej pozytywnej energii).

Jeżycjada od początku miała swoje wady (pewna sztuczność, schematyczność, moralizatorski charakter), ale jednak do dziś pamiętam pomysłowe i ujmujące historie z pierwszych kilku części. Potem święci Borejkowie stawali się coraz bardziej oderwani od rzeczywistości. Etos katolickiej, wielodzietnej i prawilnej rodziny autorka zaczęła wciskać czytelnikom do głowy z coraz większą nachalnością. Pewnym powiewem świeżości była niepokorna Laurka-Tygrysek, ale w ostatnich tomach też zkapciała.

Obecnie smrodek dydaktyczny w książkach pani Musierowicz jest już trudny do zniesienia, w dodatku pisarka przeprowadziła się pod Poznań i nagle została wielką zwolenniczką życia wiejskiego. Poparłabym ją, bo sama stałam się ostatnio wrażliwa na walory natury, ale we "Wnuczce" to jest jakieś hardkorowe przegięcie. Autorka wciąż się rozpisuje, jakie to straszne jest życie w mieście, jakie miasta są złe, brudne i przytłaczające (nawet Poznań i Jeżyce, tak urokliwie opisywane w poprzednich tomach!), jaki beznadziejny, płytki i pozbawiony wartości jest człowiek wielkomiejski. Zero subtelności, która może rzeczywiście zachęciłaby czytelnika do wyrwania się z miejskiego pędu. Do tego oczywiście narzekanie na dzisiejsze czasy, na rozwój techniki, na to że książek się nie czyta, nikt nie mówi po łacinie, nie cytuje Wergiliusza, upadek obyczajów, kultury i sztuki... Może warto przypomnieć pani Musierowicz, że już starożytni Grecy narzekali na młodzież i przepowiadali, iż świat zmierza ku zagładzie :>

No dobra, żeby nie było, że książka jest całkiem fatalna, to przyznam, że czyta się błyskawicznie i z uśmiechem, bo językowo Musierowicz nadal jest w formie. Sporo humoru słownego i sytuacyjnego. Całość ratuje postać Idy, która szczęśliwie nie jest jeszcze całkiem papierowa Także - jako czytadło do pociągu może być, ale niech się entuzjaści Jeżycjady za wiele nie spodziewają.

[Cudo_Tyłeczek]

Kurczę a ja ani jednej pozycji z tego cyklu nie przeczytałam... ech

[Jadźka]

No ja na "starej" Jeżycjadzie się wychowałam. Fakt, że to jednak młodzieżowa literatura, więc inaczej się ją czyta mając 13-16 lat, a inaczej w wieku dorosłym. Ale w sumie pierwsze tomy ("Szósta klepka", "Kłamczucha", "Ida sierpniowa" itp) polecam niezależnie od wieku

[shinju96]

Czytam "Dżumę"... podoba mi się.