Niekoniecznie o Terrym...

[Rob Rozbój]

Co wy gadacie...ja na ten przykład od takiego cyklu Orły na Kremlu (tak, to o Dymitrze) oderwać się nie mogę Uwielbiam taki styl pisania, stylizowany, z mnóstwem wtrąceń epokowych...zresztą Komuda chyba nie napisał słabej książki. Licząc Galeony Wojny czy dwucykl o Villonie, a także Szubienicznika czy Charakternika, choć ten ostatni wypada miejscami nudnawo.
Dalej - Marcin Mortka ze swoją Ostatnią Sagą (świetne przedstawienie Skandynawii z X. wieku), Listami lorda Bathursta (żeglarsko-awanturnicza powieść, XVIII wiek).
I oczywiście Witek Jabłoński z Fryne Heterą (starożytna Grecja za czasów Aleksandra) cyklem o Witelonie (w większości cyklu nie ma ani jednego dialogu, powieść jest napisana a'la pamiętnik) czy ostatnim Słowem i Mieczem, o czasach Słowian.

[Jadźka]

Po studiach mam przesyt historii, ale bardzo lubię fantastykę "stylizowaną", w sensie na inne epoki niż nudne średniowiecze Polecam w tym miejscu cykl o Domenicu Jordanie Anny Kańtoch, ponoć świetna jest też Sarantyńska Mozaika G.G. Kaya.

[Rob Rozbój]

nudne średniowiecze

Niech Ci wybaczone będzie

[Uuu!]

nudne średniowiecze

Niech Ci wybaczone będzie

Średniowiecze samo w sobie nudne na pewno nie jest (i pewnie nie to miała Jadźka na myśli), ale fakt, że jest mocno wyeksploatowane przez fantasy. Ogromna większość książek tego gatunku jest osadzona albo dosłownie w średniowieczu, albo czerpie ze średniowiecznej stylistyki.

[Rob Rozbój]

Toteż poniekąd żartem byłżem napisał stwierdzenie owo bo średniowiecze zdecydowanie nudne nie jest, a weekend spędzony w towarzystwie znajomych rekonstruktorów tylko to potwierdza
Natomiast owszem, że jest poważnie zajeżdżone przez literaturę typu dość płaskiego, tudzież popularnego, i szkoda że tylko kilku autorów potrafi zabrać się za pisanie fantasy w innych epokach.